Positief nieuws!
Zaterdag kreeg ik telefoon van een vrouw die als poetsvrouw heeft gewerkt in een bakkerij en ze was er zeker van dat 'Caprice het daar geweldig zou hebben'. Die mensen hebben 2 weimaraners gehad en hebben nu een vizla, Loyd, van 3 jaar oud.
Nog geen 5 minuten later belden ze mij zelf al op en ze wilden Caprice heel graag ontmoeten; ook nadat ik ze had verteld dat hij 10 jaar is, niet met katten kan en heel onzeker is met honden. Dat gaf mij al een heel positief gevoel 
Vandaag om 10u hadden we afgesproken op het domein waar Caprice woont. Echt heel sympathieke mensen, kennis gemaakt, een beetje gebabbeld. De zoon (van het baasje van Caprice) was er ook bij en was heel zenuwachtig. Hij had enorm schrik dat het niet zou lukken met de andere hond. Hij is dan naar zijn vader gegaan, hij zag het niet zitten om te blijven tijdens de ontmoeting van Caprice met Loyd.
En toen was het zover, de honden gingen kennismaken. Eerst buiten het domein aan de lijn, in zo'n dreefje dat naar het domein leidt... het ging goed, echt goed. Wel eens een grom, een blafje, maar vooral veeeel snuffelen. Caprice vertoonde wel de neiging om steeds boven Loyd te gaan staan, maar Loyd ging daar heel goed mee om.
Na die eerste kennismaking van een kwartiertje zijn die mensen eens tot thuis gereden, Loyd eventjes tot rust en Caprice ook, om daarna terug te komen om de honden los op het domein te laten.
Het moment dat de lijnen los gingen was spannend pffff, je weet maar nooit, het blijft altijd een risico, maar wat een plezier hebben die 2 gehad, rennen, crossen, snuffelen, rollen in het gras, elk om de beurt eens drinken (Loyd mocht van Caprice zelfs eerst drinken!). Echt zalig om te zien, ontroerend.
Eens een kong gegooid om te zien wat er gebeurde. Loyd wou hem pakken, Caprice gaf een klein grommetje (héla, van mij, afblijven) en Loyd maakte daar geen probleem van. Loyd ging regelmatig op zijn rug liggen, liet Caprice snuffelen. Loyd daagde Caprice constant uit om te spelen en te rennen, de staartjes kwispelden hevig.
Een fantastische ervaring dus!!!!
Morgen komen ze terug, die mensen willen alles even laten bezinken, nadenken hoe ze thuis alles kunnen aanpakken. Ze hebben nu 3 weken vakantie en gaan niet op reis, dus hebben veel tijd om alles rustig te laten wennen. Ook de 2 dochters (volwassen) die mee waren, zagen het zitten en waren heel enthousiast.
Momenteel is hij nog wel vooral op mij gericht, wat logisch is denk ik. Ik vermoed dat hij zich wel aan zijn nieuwe baasjes zal hechten ook?
Ik hoop zooooo hard voor Caprice dat deze mensen hem een nieuwe thuis willen geven, echt waar, ook al zal ik hem heel hard missen, zo'n schat. Ik zal hem echt missen.
Lieve Caprice, lieve schat...
Duimen jullie mee?