Hallo allemaal, Vandaag een jaar geleden moesten we Janouk laten gaan. We liepen op de drukste winkelstraat van Londen toen we het telefoontje kregen dat het helemaal niet goed was. Er zat een grote tumor in zijn buik, meerdere gaten in zijn darm en het was niet meer te opereren. We hebben hem niet meer wakker laten worden. Ik heb het er heel moeilijk mee gehad, dat we er niet waren op het laatst. Me schuldig gevoeld, bijna vergeten hoeveel mooie momenten er ook waren. Langzaam begint het verdriet zijn plek te krijgen, maar ik had het even nodig om iets voor hem te maken. Omdat ik mijn knuffelbeer mis, vooral op een dag als vandaag (en vandaar dat ik vrij heb genomen en nu beneden op een matras lig met twee andere husky heren naast me. Want nee, vannacht wil ik even niet alleen zijn.
Voor Janouk, onze grote softie, harde werker, knuffelbeer, voetenwarmer
http://youtu.be/GiDP0uWINj0



3 doggies
wat een mooi filmpje... 
Sterkte.


Gisteren mocht ik gewoon even verdrietig zijn, vandaag ga ik genieten van het weer, de huidige heren en van de herinneringen aan mijn zachte knuffelbeer 









