" ik heb hier een plintenpisser (lees klein hondje)die is net aan 6 kilo zwaar.. en dat gaat prima hoor.
en waarom zou het niet moeten gaan?
als je een iets rustigere hond zoekt is inderdaad een lab een leuk maatje. zelfde grote en kan wat hebben.
maar vergis je niet is het luisteren.
als ik hier met een ander ras loop. (lees een shiba inu)
dan wordt ik gek omdat het kreng niet luisterd!!
ik zegt zit: kia gaat itten in 0,000000001 sec.
chevy denk 1 sec na en gaat dan ook zitten en
de shiba inu (of welke ander koppig ras, de hond van me moeder is net zo) zit?
Zit? wat nou it?
dat ken ik niet hoor.
oh je hebt een koekje. oh nu weet ik het wel weer... "
haha hier herken ik me wel in.
Ik bedenk me vaak dat ik zo verwend ben met onze border, prachtig hoe die luistert.
Heb ook vaak wanneer hier dan een hond komt logeren van kennissen dat ik me daar vanbinnen zit op te vreten omdat hij amper luistert. Bijvoorbeeld niet door het poortje willen om in de achtertuin te komen, echt gewoon niet. En no way dat ik hem dan nog een snoepje ga halen om te lokken. Nuja uiteindelijk lukt het wel.
Maar dat is iets waar ik wel goed over ga nadenken als ik een ander ras aanschaf, wat vind ik zo goed aan de border collie en wat wil ik in zekere mate terugzien in dat andere ras.
Dat is dan wat ik voor mezelf zou kiezen.
Voor bij onze border zou ik ook gaan voor een rustiger ras omdat Tosca wel eens tegen zijn grenzen durft gaan met spelen. Ik denk met 2 van die actievelingen dat het een beetje teveel van het goede word.