Trainen weggaan/deur openen ter voorbereiding op alleen zijn

Sinds we Jackie een paar maanden terug uit het asiel geadopteerd hebben, zijn we druk bezig met elkaar leren kennen en heropvoeden. Helaas is ze veel ziek geweest en ook nu is het nog niet helemaal je van het, maar we vinden het wel goed genoeg en de hoogste tijd om nu serieus aan de resterende issues te werken. We hebben al veel kunnen verbeteren bij haar; het etensritueel gaat veel kalmer nu (niet meer hyper rondjes blijven draaien en ze is nu totaal op ons gefocused tot wij duidelijk aangeven dat ze mag beginnen), ze trekt niet meer aan de lijn, ze kent wat meer commando's, is kalmer wanneer we met zijn allen weggaan en/of gaan autorijden (voorheen trok ze dan en was ze enorm opgewonden), blaft ze overdag vrijwel niet meer naar voorbijgangers en afgezien van het blaffen en reageren op voorbijgangers als we net in bed (willen gaan) liggen slaapt ze de hele nacht en ochtend rustig door. We zijn er echt trots op hoe ze dit allemaal heeft opgepakt. 

Waar ik mij nu op wil richten is het probleem van volledig uit haar plaat gaan wanneer iemand alleen al aanstalten maakt om weg te gaan en daadwerkelijk de gang en deur uitgaat, en ook met aanbellen. De intensiteit hebben we er al wat uitgekregen door met haar te wandelen/aandachtsoefeningen te doen zodat ze de spanning niet zo ver kan opbouwen en met afleiden en belonen met brokjes zodra ze kalm is. De laatste dagen ben ik gestart om dit nog verder te trainen. Ik leg haar eerst op haar plaats of zorg dat ze kalm zit, dan geef ik het commando blijf (dit heb ik vandaag uitgebouwd met 'stil' die ik haar ook wil aanleren) en ga kalm richting gang. Eerst alleen net uit het zicht en nog niet door de tussendeur, daarna enkel even open en dicht doen, en steeds een paar tellen erbij. Zodra ze ging blaffen ben ik teruggekomen (niet direct en anders haar totaal negerend), met zo min mogelijk woorden haar kalm manen en weer opnieuw, net zolang tot ze stil(ler) bleef. Nu ben ik zover dat ik de tussendeur  dicht kan doen en op de mat gaan staan, en heb de oefening afgerond met 3x een succesvolle 10sec open deur om vervolgens rustig terug te gaan en haar te belonen omdat ze volledig stil bleef. Tussendoor wil het dan nog wel eens voorkomen dat ze 1 keer blaft als ze de voordeur hoort, maar daar bleef het bij. Alleen bij aanvang van de training leek het alsof ze alles weer vergeten was en schoot ze weer in t oude vertrouwde gedrag (veel blaffen, opgewonden). 

Omdat ik hier in mn eentje mee bezig ben nu, vraag ik me af wat jullie van bovenstaande aanpak vinden, en of ik er goed aan doe haar juist wel of juist niet te belonen met een brokje als ze op 1 blaf na stil is geweest? Dat is nl al stukken beter dan het eerst was, alleen nog niet helemaal zoals we willen natuurlijk. Verder zijn alle tips en opmerkingen meer dan welkom. Beetje reflectie kan nooit kwaad 

wat is er gebeurd in het leventje van de jack, kom je misschien niet achter, zo raar is het dan niet dat je Jack in de stres schiet als jullie verdwijnen.

vind het al heel wat dat het blaffen al een stuk minder is, en ook bij het eten en met de auto de opgewondenheid in toom weten te houden, super.

nu nog het alleen zijn en blijven, ook dat zal niet een twee drie gebeuren, wat je kan doen is...
na een wandeling of bezoek met de auto weggeweest te zijn, rust geven , en dan in een andere ruimte dan waar jullie zijn.

jullie zijn thuis en Jack alleen laten zijn, begin met tien minuten, langer niet, zie je dat dat goed gaat, ga je hem ophalen, en beloon je Jack.

iedere keer na een wandeling doe je dat weer. dus al ben je thuis, apart laten zijn. zodat tie weet dat je terug komt, het alleen laten als je echt weg gaat is nog even aankijken, ook dat ga je dan doen met tien minuutjes per keer.

Nu ben ik zover dat ik de tussendeur dicht kan doen en op de mat gaan staan, en heb de oefening afgerond met 3x een succesvolle 10sec open deur om vervolgens rustig terug te gaan en haar te belonen omdat ze volledig stil bleef.


super dat je dit toch al bereikt hebt.
Qua gevoel zeg ik dat je beter gewoon terug kan gaan zonder haar op dat moment meteen te belonen, dus meer alsof het heel gewoon is dat jij even weg bent en je gewoon even iets gaat doen zonder haar aan te kijken of op haar te reageren. Dit omdat ik denk dat een hond niet denkt: oh ik was 10 seconden stil en daarom kreeg ik een beloning. Het moet een normaal iets worden dat jij af en toe weg bent en dat zij erop vertrouwen kan dat je ook weer terugkomt.

Ik las ergens nog een tip over het opbouwen van het alleen zijn: als ze nu 10 seconden alleen kan zijn is het goed om ook af en toe eens na twee  of vier seconden weer binnen te komen bijv. Een intervaltraining, dus niet alleen de tijd opbouwen, maar ook af en toe weer afbouwen.

..en ook de tijdstippen van training afwisselen...dus ochtend middag en avond ..
Het gaat echt stapje voor stapje en met vallen en opstaan...maar het gaat je lukken!