Farah is nu op haar 14/15 maanden eindelijk voor eerst loops geworden. Gelukkig, ik begon me al bijna zorgen te maken omdat het voor mijn gevoel zo lang duurde. Op zich merk ik buiten/in huis niets bijzonders aan haar, het extra knuffelige wat ik wel eens lees is hier bijv. niet van toepassing. Ze is momenteel al over de 2e week en ze heeft geen dag aandacht gehad voor een reu.
Farah is toen ze jonger was een tijd erg onzeker geweest en reageerde toen erg slecht op vreemde honden. Dat is toen goed gekomen toen ik veel met haar in een grote groep ging lopen met honden die ze vanaf pup kende en vertrouwde. Toen er steeds meer vreemde honden in de groep mee gingen lopen is dit ook allemaal erg goed gegaan en accepteerde ze dit omdat de andere honden er ook goed op reageerden. Verder is ze altijd erg goed geweest in honden negeren en is ze tijdens een wandeling alleen maar met mij of een beetje snuffelen bezig. Als we dan een hond tegenkomen dan loopt ze er het liefste gewoon met een boog omheen en langs, wat ik erg fijn vind.
Maar nu, met die loopsheid: Ze valt naar alles uit aan de lijn, begint snel te grommen. Ook buiten kan ze heel erg heftig reageren op vreemde honden die interesse in haar hebben, dan springt ze er echt grommend/bijtend op. Een zelfverzekerde hond met een sterke/dominante uitstraling loopt ze wel gewoon langs maar zaterdag is ze vol op een Labrador gesprongen die heel "onderdanig" achter ons aan begon te kruipen. Nu net toen ik het park uit liep was een Stafford het slachtoffer. Situatie met de Staff: Mensen kwamen vlak na mij het park in. Toen ik mijn hele rondje had gelopen stonden ze nog steeds bij de ingang/trap en ik baalde al omdat ik wist dat Farah aan de lijn erg cranky is. Maar goed ik was met beide honden lekker een balletje wezen gooien en vlak voor ik bij die mensen was heb ik haar dan ook aangelijnd. Helaas kwam die hond naar ons toe maar gelukkig snepte Fa alleen en snapte die hond dat dat niet handig was. Toen ik er bijna voorbij was liet Fa per ongeluk haar bal vallen, ik geef haar iets meer ruimte om hem weer op te pakken maar toen de hond in de buurt kwam schoot ze uit mijn hand en sprong zo op de Staff. Gelukkig is het bij Fa altijd heel veel lawaai en bijt ze niet vol, maar de Staff schrok zich wel dood door mijn takketeef. Nu weet ik dat dit waarschijnlijk verergerd werd doordat haar bal in het spel was, aangezien die heilig is voor haar. Ik kreeg meteen een sneer van "en dan hebben de pitjes een slechte naam".
Ik vind haar kort door de bocht erg vermoeiend en ik baal dat dat wat eerst zo goed ging nu weer niet bestaand lijkt. Ze was erg stabiel aan het worden en leuk in haar omgang met honden, eergisteren heeft ze nog met een staff-pup van 6 maanden in het park gespeeld. Maar dat van net was weer een zware teleurstelling. Ik weet dus (denk ik) waarom ze zo doet, maar niet zo goed hoe ik dit weer in goede banen ga leiden. Sowieso is de combo andere honden/bal uitgesloten. En ik hoop natuurlijk dat ze nadat de hormonen weer uit haar systeem zijn ze weer wat milder wordt in haar gedrag.
Iemand ervaring/suggesties?
Het is dus niet zo dat ze op elke hond reageert, ze kan prima sociaal zijn. Ik heb het gevoel dat ze zich heel snel bedreigt voelt en dan ook meteen overgaat tot harde maatregelen.



3 doggies


Ook is ze, volgens mij, slomer en slaapt meer. Net heeft ze 2 uur in mijn armen gelegen haha, wat ze normaal niet zo lang volhoudt