eerst durfde ik geen topic te openen, maar na het verhaal van pack member gelezen te hebben over haar hondje en man die aangevallen zijn door 2 grote honden, heb ik toch besloten om het op hp te zetten.
precies het gruwelijke verhaal dat pack member beschrijft, daar was ik bang voor met max.
natuurlijk liet ik hem niet los op een losloopveld, maar aangezien ik door mijn hernia links totaal geen kracht meer heb, en door stress nog maar 50 kilo weeg, hadden de gevolgen net zo groot kunnen zijn als max zich los had kunnen trekken, of als ik een keer gestruikeld was.
ik heb max destijds met mijn (ex)vriend gehaald, via mp. hij liet max meestal uit, of we gingen samen.
toen ik in de gaten kreeg dat de relatie niet lang meer ging duren, begon ik na te denken of herplaatsen niet beter zou zijn voor max.
ik was geen echte leider voor hem, en hoewel hij in huis een grote sul was, was hij buiten een grote draak van 50 kilo.
hij fixeerde op elke hond en elke kat, en zelfs elke vogel, om van paarden op de hei nog maar te zwijgen. uit frustratie pakte hij mij soms. de kids mochten dus nooit mee, omdat hij hun op zo'n moment net zo snel zou pakken.
ik was als de dood dat het een keer fout zou gaan, liet hem alleen nog maar op de hei uit, zodat ik meer overzicht had, maar ik kreeg al buikpijn als ik andere auto's zag staan, uit angst dat die mensen honden bij zouden hebben.
het is niet leuk als je constant gestresst de hond uit moet laten, en altijd om je heen moet kijken, en dat slaat over op de hond, die dan nog agressiever wordt en beschermender.
ik wist dat max veel rustiger en stabieler zou worden als hij een baas zou krijgen die de onbetwiste roedelleider is, en die hem lichamelijk de baas kon.
de laatste weken moest ik weer steeds vaker mijn nekbrace om, omdat de pijn in mijn arm en nek niet te harden was, want max en ik waren weer een paard tegengekomen op de hei, en dan rukte hij flink aan de riem.
als baas van zo'n hond-agressieve hond is het belangrijk om je verantwoordelijkheid te nemen, en juist dat durfde ik niet meer aan, waardoor het voor mij het verantwoordelijkste was om hem te herplaatsen.
ik wilde hem niet op mp zetten, of naar het asiel brengen, maar "toevallig" namen er mensen contact met me op, die max gezien hadden, en meteen verliefd waren geworden op hem. ze vroegen of ik hem niet wilde herplaatsen. ik heb ze eerlijk uitgelegd hoe max in elkaar zit, en er was meteen een klik. max knabbelde ze helemaal af, en hij luisterde meteen naar die man. natuurlijk weet ik hun namen, maar vind het niet relevant om dat te vermelden.
ik heb veel contact met ze, ze zijn ontzettend blij met max, en de man kan hem prima de baas buiten.
het blijft moeilijk, en ik zal die dikkop altijd blijven missen, maar ik weet dat zij hem kunnen geven wat ik niet meer kon, en dat maakt het leefbaar.
ik weet dat veel mensen het niet zullen begrijpen, of denken dat het iets met cash of peter te maken heeft. dat is zeker niet zo, peter wilde niet dat ik max zou herplaatsen, omdat hij weet wat max voor mij betekent. maar hij staat wel achter mijn beslissing, simpelweg omdat het aan mij is om dat te beslissen, aangezien ik degene was die max uit moest laten.



3 doggies




Wonen ze ook een beetje in de buurt, zodat als je zou willen je Max nog eens even op kan zoeken?
Dit zal jouw genezing ook behoorlijk bevorderen, en een hoop zorgen van je af nemen denk ik 














