" Hallo iedereen,
We zijn er over uit, althans dat denken we. We kunnen geen oplossing bedenken over de woonruimte. Doordat de huisbaas heeft besloten dat we geen hond meer mogen houden, is het voor ons ONMOGELIJK om op korte termijn iets te vinden waar honden toegestaan zijn. We hebben wel een aantal opties overwogen:
1. Een optie die we hebben overwogen is dat ik bij mijn moeder terug zou kunnen gaan. Alleen is zij bang voor honden en ze wilt eigenlijk niks van honden hebben. Daarnaast is mijn depressie ontstaan in de tijd dat ik bij mijn moeder woonde en zij heeft daar een grote rol in gespeeld. Ik wil haar niet zwart maken, maar dat is de waarheid. Dus die optie valt voor mij eigenlijk weg. Het liefst wil ik wel naar mijn moeder terug (dit heb ik over voor Chew), maar ik weet bijna zeker dat ik het NIET kan volhouden bij mijn moeder. Dit komt ook doordat ik nu niet sterk in mijn schoenen sta (eerst wel, dus toen kon ik het ook langer uithouden). Mijn vriend is hier ook op tegen.
2. Bij mijn vader wonen is geen optie. Hij is allergisch voor honden, dus ja.. Dat is dus uitgesloten.
3. Chew bij mijn broer plaatsen is ook geen optie. Mijn broer heeft zelf een hond, maar zijn manier van opvoeden staat ons niet aan. De hond is niet goed getraind, hij kan niet los rondlopen bijvoorbeeld (dit heeft ook niet met puberteit te maken, ze laten de hond gewoon nooit los want anders rent hij weg). Hij luistert niet goed en mijn broer straft hem dan ook fysiek. (Ja we zijn hier ook fel op tegen, dus vandaar dat we dit ook NIET als optie zien).
4. We zouden hem eventueel bij iemand kunnen 'herplaatsen' voor een periode TOTDAT we een andere huurhuis vinden. De vraag is alleen, hoe lang gaat dit duren?? Stel het duurt een half jaar voordat we een huurhuis hebben gevonden dat: betaalbaar is voor ons en waar honden zijn toegestaan. Dan betekent dat, dat Chew een half jaar bij iemand anders heeft gewoond en vervolgens eigenlijk weer 'herplaatst' wordt naar ons. Dit vinden wij persoonlijk niet eerlijk voor Chewie. We weten dat we hem wel de liefde kunnen geven die hij nodig heeft, maar stel hij is daar ook gelukkig.. We vinden dit een lastig punt.
Daarnaast moeten we dan natuurlijk ook iemand vinden die dat wilt. Deze persoon zal zich ook hechten aan Chew (natuurlijk!!), dus dan zou het voor die persoon ook lastig zijn.
Verder zijn we eigenlijk door de mogelijke opties heen. We hebben niet genoeg geld om hem elke dag bij een pension te zetten.. We hebben een paar GOEDE gezien die zeker wel 20 a 25 euro PER DAG vragen. In het weekend zouden we hem kunnen houden, maar doordeweeks wordt dan een probleem. Dus dan zouden we in het ergste geval 25 * 5 * 4 = 500 euro kwijt zijn. Dit is dan bovenop onze vaste lasten..
Dus doordat er geen goede oplossing is voor dit probleem, is het onmogelijk om Chew te houden. Voor mezelf besef ik wel dat ik voor hem 100 % zou willen gaan. Maar ook al wil ik dat, dan blijft de woonruimte gewoon een groot struikelblok die ik niet kan negeren. Mijn vriend is het hiermee eens en staat ook achter deze gedachten.
Dus nadat we deze opties hebben overwogen, blijft er geen andere keuze dan hem ook daadwerkelijk te herplaatsen. We hebben voor onszelf hier behoorlijk veel moeite mee en dit is zeker geen makkelijke beslissing, maar we staan op dit moment met onze rug tegen de muur en we zien geen andere uitweg.
We hebben dit van tevoren niet goed kunnen inschatten en ook niet kunnen verwachten. Hadden we dit geweten, dan hadden we Chew niet genomen. Het is daarnaast ook een verkeerd moment geweest in ons leven om een hond te nemen. We verkeren in een onzekere levensfase waar we nog heel erg afhankelijk zijn van onze omgeving.
Reacties zijn altijd nog welkom. In ieder geval willen we de mensen bedanken voor alle reacties en steun.
PS. Anita ik zal je een PB sturen over hoe en wat en wellicht kunnen we een afspraak maken om een wandeling te maken? Dan kunnen wij jou ook beter leren kennen en Bono ook!
Groetjes en bedankt.
Chew, Bianca en Dennis. "
We zijn er over uit, althans dat denken we. We kunnen geen oplossing bedenken over de woonruimte. Doordat de huisbaas heeft besloten dat we geen hond meer mogen houden, is het voor ons ONMOGELIJK om op korte termijn iets te vinden waar honden toegestaan zijn. We hebben wel een aantal opties overwogen:
1. Een optie die we hebben overwogen is dat ik bij mijn moeder terug zou kunnen gaan. Alleen is zij bang voor honden en ze wilt eigenlijk niks van honden hebben. Daarnaast is mijn depressie ontstaan in de tijd dat ik bij mijn moeder woonde en zij heeft daar een grote rol in gespeeld. Ik wil haar niet zwart maken, maar dat is de waarheid. Dus die optie valt voor mij eigenlijk weg. Het liefst wil ik wel naar mijn moeder terug (dit heb ik over voor Chew), maar ik weet bijna zeker dat ik het NIET kan volhouden bij mijn moeder. Dit komt ook doordat ik nu niet sterk in mijn schoenen sta (eerst wel, dus toen kon ik het ook langer uithouden). Mijn vriend is hier ook op tegen.
2. Bij mijn vader wonen is geen optie. Hij is allergisch voor honden, dus ja.. Dat is dus uitgesloten.
3. Chew bij mijn broer plaatsen is ook geen optie. Mijn broer heeft zelf een hond, maar zijn manier van opvoeden staat ons niet aan. De hond is niet goed getraind, hij kan niet los rondlopen bijvoorbeeld (dit heeft ook niet met puberteit te maken, ze laten de hond gewoon nooit los want anders rent hij weg). Hij luistert niet goed en mijn broer straft hem dan ook fysiek. (Ja we zijn hier ook fel op tegen, dus vandaar dat we dit ook NIET als optie zien).
4. We zouden hem eventueel bij iemand kunnen 'herplaatsen' voor een periode TOTDAT we een andere huurhuis vinden. De vraag is alleen, hoe lang gaat dit duren?? Stel het duurt een half jaar voordat we een huurhuis hebben gevonden dat: betaalbaar is voor ons en waar honden zijn toegestaan. Dan betekent dat, dat Chew een half jaar bij iemand anders heeft gewoond en vervolgens eigenlijk weer 'herplaatst' wordt naar ons. Dit vinden wij persoonlijk niet eerlijk voor Chewie. We weten dat we hem wel de liefde kunnen geven die hij nodig heeft, maar stel hij is daar ook gelukkig.. We vinden dit een lastig punt.
Daarnaast moeten we dan natuurlijk ook iemand vinden die dat wilt. Deze persoon zal zich ook hechten aan Chew (natuurlijk!!), dus dan zou het voor die persoon ook lastig zijn.
Verder zijn we eigenlijk door de mogelijke opties heen. We hebben niet genoeg geld om hem elke dag bij een pension te zetten.. We hebben een paar GOEDE gezien die zeker wel 20 a 25 euro PER DAG vragen. In het weekend zouden we hem kunnen houden, maar doordeweeks wordt dan een probleem. Dus dan zouden we in het ergste geval 25 * 5 * 4 = 500 euro kwijt zijn. Dit is dan bovenop onze vaste lasten..
Dus doordat er geen goede oplossing is voor dit probleem, is het onmogelijk om Chew te houden. Voor mezelf besef ik wel dat ik voor hem 100 % zou willen gaan. Maar ook al wil ik dat, dan blijft de woonruimte gewoon een groot struikelblok die ik niet kan negeren. Mijn vriend is het hiermee eens en staat ook achter deze gedachten.
Dus nadat we deze opties hebben overwogen, blijft er geen andere keuze dan hem ook daadwerkelijk te herplaatsen. We hebben voor onszelf hier behoorlijk veel moeite mee en dit is zeker geen makkelijke beslissing, maar we staan op dit moment met onze rug tegen de muur en we zien geen andere uitweg.
We hebben dit van tevoren niet goed kunnen inschatten en ook niet kunnen verwachten. Hadden we dit geweten, dan hadden we Chew niet genomen. Het is daarnaast ook een verkeerd moment geweest in ons leven om een hond te nemen. We verkeren in een onzekere levensfase waar we nog heel erg afhankelijk zijn van onze omgeving.
Reacties zijn altijd nog welkom. In ieder geval willen we de mensen bedanken voor alle reacties en steun.
PS. Anita ik zal je een PB sturen over hoe en wat en wellicht kunnen we een afspraak maken om een wandeling te maken? Dan kunnen wij jou ook beter leren kennen en Bono ook!
Groetjes en bedankt.
Chew, Bianca en Dennis. "
Ik zit dit met tranen in mij ogen te lezen
en vind het heel moedig dat jullie zo liefdevol zijn gaan nadenken. Iedereen maakt fouten en meestal komt de hond er slecht vanaf, maar in jullie geval gaat het helemaal goed komen.'
Ik hoop dan ook uit de grond van mijn hart dat het klikt met Anita en Sita.
Het is verdrietig voor jullie dat het niet het juiste moment is om een hond te hebben, of dat nou de huisbaas is of/en persoonlijke dingen, dat gaat ons niet aan. Jullie doen in ieder geval alle moeite en daar heb ik bewondering voor.
Heel veel sterkte de komende tijd.
Ik ben ook een ongeduldig typetje hoor