Hoe gedraagt je hond zich bij de dierenarts?

Ik ben benieuwd hoe jullie hond reageert op de dierenarts. Is hij bang, blij? Verzet hij zich of laat hij zich rustig onderzoeken?

Raki is erg bang. Hij verwart de dierenarts vaak met de tandarts. Hij laat altijd even zien hoe mooi zijn tandjes zijn, maar ja... de dierenarts wil meestal naar andere dingen kijken!
Het liefst verstopt Raki zich in een hoekje en probeert onder zijn onderzoeken uit te komen. Bij een wondje aan zijn poot enkele maanden geleden, moest hij zelfs worden verdoofd, want de dierenarts mocht niet aan z'n poot komen. Er staat bij Raki zelfs in de computer: PAS OP! Door zijn verleden blijft hij het moeilijk vinden wanneer mensen (zomaar) aan hem zitten plukken...

En hoe is het bij jullie??

Geen van mijn beide honden vinden het prettig maar ze laten alles wel toe zonder veel problemen.
Alleen mijn dusty liep altijd vrolijk de behandelkamer in, tot op het laatst toen had hij een pijnlijke operatie achter de rug en wou echt niet meer. Er was toen een tumor van zijn gehemelte verwijderd en ik moest dan nog terug komen maar toen moest ik arme dusty echt meetrekken.
Maar toen hij een operatie had om een steen uit zijn darm te verwijderen waren er geen problemen en dat leek me ook geen prettig operatie

Frodo vind het niet erg om naar de dierenarts toe te gaan. Eenmaal in de kamer raakt hij toch wel erg gestressed (bijna elke hond wel denk ik).
Frodo laat moeilijk dingen toe en sparteld altijd flink tegen. Ik vind het ook nooit prettig om zelf mee te gaan als hij wat heeft want het gaat vaak met dwang.
1 keer is hij daar zo naar behandeld door de DA dat ik liever verder thuis blijf.

Ze vinden het hier niet erg. Ze lopen gewoon mee naar binnen. Onze Da koopt de honden altijd om, hahaha, ze krijgen een kleine snack bij het binnenkomen en een hondenkoek bij het weggaan.

Onze grote hoeven ook niet op de behandeltafel, de DA gaat op de grond zitten naast de honden, hij zegt zelf dat het voor de honden minder beangstigend is dan op een behandeltafel te gaan staan wat een vreemd iets is voor de meeste honden.
Onze Tammy zit wel altijd op de tafel, maat zij heeft daar geen moeite mee.

Daantje is beledigd (!!) als ze in de wachtkamer moet wachten..
Die snapt dat niet..
Ik werk in die ppraktijk en als ze meegaat,
lopen we altijd door naar achteren..

Nee, Daantje heeft geen vrees
Ze blijft keurig in sta-houding (zoals ook op shows) staan als er aan haar gefrummeld wordt..
Komt ook door mij, ik heb haar 'verpest'
Van pup af aan heb ik haar gebruikt om klinische diagnostiek
(hart luisteren, lymfeknopen voelen, longen luisteren, enz) op te oefenen


Maar Angela, houdt jouw dierenarts geen rekening dan met Raki?
Bij ons in de praktijk wordt de tijd genomen voor zulke honden.
Die mogen gewoon vaak even langs komen (terwijl ze niks hebben), gewoon alleen een brokje halen en dan weer weg..

Of als ze bijvoorbeeld voor de inenting komen, dan neemt de DA er de tijd voor en laat de hond helemaal tot rust komen.
(ook al is daar eigenlijk geen tijd voor)

En anders misschien een idee, om lekker vaak met Raki naar de DA te gaan voor frolic?

ik woon in scheemda daar is een bus die iedere week hier aanlegd, parkeert, daar is bamse dus een paar keer geweest voor pipetjes voor vlooien, kreeg ze heel goed goedkoop. maar moest natuurlijk dan bamse mee nemen.

en een keer is ze in vlagtwedde geweest in de dierenkliniek, en heeft daar twee dagen gelogeerd, ze had toen vele wespensteken opgelopen in de hele lijf.

en er geen angst aan overgehouden, denk dat ze heel aardig voor dr geweest zijn, want als ik daar eens kom, en zeker toen voor de nacontrole, vloog ze gelijk naar binnen en op het personeel af.

en hoop in de toekomst er weinig gebruik van te hoeven maken.

Nee ik mag niet klagen,geen van mijn honden heeft het nooit een probleem gevonden,mijn Bullmastif maakte het helemaal bond die vloog kwispelend naar binnen en was blij om hem te zien,Maar die had een erg hoge pijngrens denk ik de dierenarts heeft eens iets uitgeknepen,nou prima hoor.en Rex vind het ook prima.

Wij hoeven niet naar de DA toe.
Die komt hier aan huis dus dat scheelt al een hoop stress.
Ze zijn niet bang voor hem,alleen luna blaft wel tegen hem als die er is.
waarom ze dat doet weet ik niet.

Gr liesbeth,turbo en Luna

Bo vindt de dierenarts erg leuk, ziet dat als een uitstapje. De DA prijst Bo (en mij) altijd de hemel in dit omdat hij Bo een mooie hond vindt maar vooral omdat hij het zo goed vindt om een labrador nog zo mooi op gewicht te hebben. Bo is ook erg gesteld op de DA, die mag dus ook alles doen bij hem. Bo gaat rustig op de behandeltafel staan en vindt alles best.

Nou voorbeelding piest altijd eerst de tafel onder

Maar voor de rest gaat alles goed spuitjes hechtingen verwijdren

Amber houdt zich al met de nagels vast aan de post van de buitendeur.... De verf is er iedere keer af!

Binnen is het al piepen en kreunen, en als we dan aan de beurt zijn, moet je haar met drie man vasthouden , en weet ze nog van de tafel te springen.
Ze is zo gestressed en houdt zich zo stijf dat lichamelijk onderzoek bijna nooit mogelijk is.

Alleen als ze echt ziek is, laat ze alles doen, dat is de graatmeter hoe ernstig het met haar is!

Bo loopt de spreekkamer binnen, maar wilt er net zo graag weer uit. Als ik niet oppas plast hij tegen de balie, zoveel luchtjes daar.

Tara loopt ook mee, is nog zo klein.

Ze krijgen altijd een koekje na afloop, ze adviseren ook om gewoon even binnen te lopen. Soms ga ik met Bo alleen naar binnen om hem te wegen.

Boy vind de wachtruimte altijd heel gezellig! De DA begroet hij ook heel vriendelijk maar dan komt het, als de DA wil beginnen met onderzoeken dan is de lol eraf en wil hij weg, gaat zich heel wilt gedragen en luisterd dan ook niet meer. Hij heeft wel eens geprobeert om uit het raam te ontsnappen.
Dan is het wachten tot hij rustig is geworden en gerust is gesteld en meestal is dat na een min of 5.

Het is heel vreemd met Bijke, zoals ik al eens heb verteld heeft Bijke geen leuk verleden en wantrouwt elke volwassene die op haar pad komt. Meestal wil ze dan zo snel mogelijk weg om de confrontatie te voorkomen. Maar vanaf de eerste ontmoeting bij de dierenarts (tengere vrouw) gaat ze helemaal uit haar dak als ze haar ziet,zo blij is ze dan! Zelfs de prikken neemt ze voor lief.Alleen de beloning hoeft ze niet en die neem ik dan meestal maar mee naar huis waar ze die dan alsnog krijgt.

Mijn honden zijn beide niet bang voor de dierenarts, gelukkig!

Leuk vinden ze het natuurlijk niet , als ze bovenop de tafel staan of zitten beginnen ze een klein beetje te bibberen , en de Da heeft wel eens een hap gekregen tijdens het toedienen van een injectie, sommige zijn nou eenmaal vervelend,
Ze lopen altijd weer vrolijk naar binnen en jantina (DA) krijgt altijd een knuffel als ze kwispelend binnen komen.

Allebei de honden vinden het totaal niet erg bij de DA
Ze luisteren dan goed,oke ze zijn een beetje zenuwachtig maar doen wat ze gevraagt wordt haha.
Toen Luna geopereerd moest worden(teen geamputeerd) zei de DA dat ie nog nooit zon lieve en kalme hond had geholpen,normaal doen ze "grote honden" met hun 2en en vaak met een muilkorf maar dat was bij Luna niet nodig
Toetie is altijd veel rustiger bij de DA als bij mij,net zoals bij de trimster...als ik haar knip is ze op van de zenuwen en wil ze niet maar doet de trimster het is ze een engeltje haha.

Koda is heel benauwd bij de dierenarts. Ze heeft als pup weken / maanden bij de dierenarts gelopen ivm...

Juvienele cellulaire dermatitis (hele mond vol )

Nu al ze naar de praktijk moet dat legt ze een keutel in de onderzoekkamer, zo bang is ze. Probeer het dus altijd zoveel mogelijk te vermijden, gelukkig heeft ze niet vaak wat.

Skip is de voorbeeldige patient. Toen we een echo lieten maken van haar pupjes keek ze gezellig mee De dierenarts was zo gek op haar dat hij er bijna ook een pupseltje van heeft genomen.

Beertje gedroeg zich als klein pupje keurig en ze ging er met de stetoscoop vandoor. Hoe ze nu doet is nog afwachten want ze is niet meer naar de dierenarts geweest. (gelukkig).

Tot nu toe vinden ze het heeeel leuk bij de dierenarts.

Ik heb ook een hele goeie!

hij laat ze altijd even aan de instrumenten snuffelen die hij gaat gebruiken en ze krijgen continu wat lekkers (kleins) als ze een prikje krijgen of braaf stil hebben gezeten.

dus het gaat super!

Mexx heeft vroeger groeipijn gehad en 1 van e DA's was wat minder gek op herder> dus nu is Mexx niet meer zo dol op die behandelkamer.
Hij loopt altijd keurig mee en in de kamer wacht hij altijd rustig af.
Lichamelijk onderzoek is geen probleem, gewoon even in showstand en hij vindt het allemaal best.
Maar als ze aan zijn poten komen gaat er zo nu en dan wel een huivering door hem heen.
Gelukkig doet hij niet snel wat, hij is alleen heel gespannen.

Ik mag hem altijd gewoon vasthouden bv bij anaalklieren voelen, of als hij ergens is in gestapt. Mexx kan namelijk heel sneaky alleen de tanden ontbloten als hij waarschuwt en dat zien ze niet altijd.

Prikken etc is gen probleem en bloed afnemen ook niet.
De koekjes worden altijd aangenomen dus enorme stress is er niet meer.

Jaro vind het niet erg om bij de DA te zijn, hij vind het iets minder als hij inwendig of aan zijn ogen onderzocht word, maar hey wie vind dit nu wel fijn. Hij ondergaat het als een dapperte vent
Ik vind het daarintegen een stuk minder... want door alle luchtjes heeft hij het idee dat hij daar zijn terretorium moet afbakenen met als gevolg dat ik met een rode kop zijn plasje sta op te boenen

Joy vondt al pup de dierenarts vreselijk. Hij had haar pijn gedaan met de chip maaar ze kreeg koekjes, dat was dus een plus voor haar hahaha.
Wij zijn dan ook een aantal keer langs geweest, om te wegen en dan als het rustig was mocht zij ook op de tafel omhoog en naar beneden en die witte jassen. En kreeg ze altijd koekjes. Ze zal er nu geen probleem meer mee hebben en alles toelaten.

Falkor vindt het niet fijn als er iemand aan hem zit die hij niet kent. Maar hij laat het toe, hij zal niet vervelend doen. Maar hem afgeven voor bv operatie? Dan gaat de hel los en begint hij te janken en piepen. Daarom blijf ik ook zo lang mogelijk bij hem.

Liefs,

haha, hier is het zo dat het een gevecht is in de wachtkamer, er wonen hier veel jacks en daar is ze helemaal als de dood voor (*is eens gebeten en nu erg fel tegen jacks )
dus hadden haar echt onder de stoel helemaal ertegenaan, want er zaten 3!!!! jacks in de wachtkamer, toen we eenmaal bij de dierenarts in een kamertje waren, was ze helemaal relaxt en happy * vanwege de koekjes *

De dierenarts zei nog, daar zit echt geen kwaad in hè??
ghe ghe, toen we weer weg gingen moesten we weer langs de jacks, toen zag hij haar toch kwaad!!!

En Sterre, die wordt gek van alle geurtjes, overal ruiken, en opklimmen.. heeeel vermoeiend, ze liep zo door een openstaande deur naar een andere ruimte

Hahahaa Monique, dat deed Falkor de laatste keer ook
Stond ik daar, Erik had mij gewaarschuwd ik zo: neee dat doet hij niet . Dus ik moest het opruimen hahaha.

Liefs,

heel bang zins hij de chip heeft vind hij de DA heel eng daar voor niet

Raya vind het allemaal best.We zijn met hem vanaf pup heel veel naar de da geweest. Gewoon om alleen maar te wegen en met de andere mee, dus hij vind het allemaal prima. Is zeer geinteresseerd in alles wat daar gebeurd.

Shyra vind het allemaal ook best.Maar omdat hij nou eenmaal niet houdt van vreemde die hem aanraken, kan die dat nu ook niet echt waarderen.Doet niets, maar je ziet aan zijn houding dat hij het niet echt prettig vind. Dus zolang ze hem niet aanraken vind die het ook allemaal wel wijs.

Groetjes Marianne

In de wachtkamer is Noa altijd helemaal opgewonden,
omdat daar altijd zo veel mensen en andere dieren zitten,
dan wil ze bij iedereen gaan knuffelen, maar wij houden haar dicht
bij ons en dan gaat ze wel een beetje janken.

Eenmaal binnen gaat alles prima,
ze is helemaal niet bang van de Da,
we zetten haar wel op de tafel maar dat vindt ze niet erg,
en ze vindt het ook helemaal niet erg als een vreemde haar helemaal
betast en bepotelt (ik denk dat ze het stiekem wel leuk vindt, zoveel aaitjes)

De Da zegt wel eens dat er maar weinig dieren zo blij zijn om haar te zien

Alleen van de weegschaal is ze een beetje bang (geen idee waarom) en daar gaat ze niet graag op,
maar nu gaat dat ook al veel beter dan vroeger

Voorbeeldig!!
Kan er niks anders van maken...
Maar inderdaad Caroline de weegschaal vonden ze hier ook nooit leuk!!

Chico liet alles toe, Dobby laat alles toe. Freya was al bang voor we haar kregen. Als we iedere keer een andere route naar de dierenarts liepen ging ze mee. Wist je waar je naartoe ging dan ging ze tegenwerken (na een keer lopen van een nieuwe route). Je moest haar ook met man en macht naar binnen sleuren, en dan ook de trap op worstelen. Geen doen gewoon. Lokken hielp niet, positief zijn ook niet. Ze wou alleen maar WEG.

Ben blij met mijn laatste twee honden dat die niet zo zijn.

Jimmy je jack russel maakt er niet zo'n probleem van, we hebben een tijd vlakbij de dierenarts gewoont, en als we dan voer moesten halen voor de kat (of urine wegbrengen van de kat i.v.m. blaasgruis) deden we dat altijd tijdens de hond uitlaten, en dan krijg hij altijd wat lekkers daar . Lootah vind het daarintegen helemaal niks, hij houdt er sowieso niet van als mensen zomaar aan hem zitten. Gewoon in de wachtkamer doet hij nog normaal, maar zodra de dierenarts begint vind hij het maar niks. Vooral sinds de kennelhoest enting. Hij heeft (nog) geen agressie vertoont tegen hem, maar aardig vind hij hem niet

als we voor de deur van de dierenarts staan weten ze al wat er gaat gebeuren
ons luna heeft ook al een geknapt echo en foto duurde wat lang...
vorige x van de schrik alles ondergepoept daar
tijd terug was ik in jbc en vinny begon te grommen
ik keek rond en jaaa hij had de dierenarts gezien en gehoord hij was er niet blij mee