Nee, dat heb ik niet.
Als kind (4 jaar) zijnde wilde ik altijd een hond. De hond van mijn opa overleed en dus gingen we met z'n allen naar het asiel voor een hond voor mijn opa. Uiteraard heb ik mijn pa overgehaald om ook een hond voor ons mee te nemen
Ik ben op die manier opgegroeid met een kruising bouvier x herder. Dat was echt mijn hond. We hadden zo'n bijzondere band.. Ze was ongeveer net zo oud als mij en overleed rond 14/16 jarige leeftijd. Ze was super slim! Zo heeft mijn broertje zijn leven aan die hond te danken door mijn stofzuigende moeder naar mijn broertje te slepen toen hij aan het stikken was in zijn ingeslikte speen.. Ook heeft ze vele schapen gered door ons naar de schapen toe te trekken als er weer eens 1 op de rug lag. Het was haar nooit geleerd, maar ze wist het blijkbaar zo goed..
Daarna kwamen er om de beurt 2 raszuivere bouviers (ik was een jaar of 10 denk ik) en dat waren ook super leuke honden. Als ik zou moeten kiezen tussen die 3, kan ik niet kiezen. De eerste hond had namelijk ook veel bouvier karakter.
Toen ik met mijn partner samen ging wonen wilde ik een hond. Hij twijfelde, maar gaf uiteindelijk toe. Het compromis dat ik moest maken, was dat het een herder moest worden. Vandaar dat ik nu nog altijd een herder heb (ook een leuke hond hoor).
Toen hij achteruit ging besloot ik een pup erbij te nemen. Mijn partner was voor en vond het goed dat dat dan wel een bouvier werd
. Ik heb zeker een half jaar gezocht naar een bouvier die niets te maken had met inteelt en met bloedlijnen waarvan ik wist dat ze slecht waren. Zo kwam ik op mijn huidige bouvier en zij is echt mijn allesje.. Heerlijke hond die me altijd aan het lachen maakt, zelfs op dagen dat ik me super ziek voel..
Het doel van een pup erbij nemen om de oudere hond weer wat op te lappen heeft overigens geholpen.