Ben het idd ook eens met Fay, de omschrijvingen van de rassen is meestal niet echt realistisch,dat geeft dus een verkeerd beeld bij een ras,dat is nogal wat!
Idd wanneer je denkt een rustige,lieve hond te hebben,dat ineens niet zo blijkt..
Maar daar vindt ik het weer jammer dat men alleen van het stukje tekst uit een boek afgaat!
Wat nou als de hond toch groter is in het echt,dan is dat voor sommigen misschien wel een tegenvaller en sja,moet dan naar het asiel.. :(
Beter is om bv baasjes of fokkers van het ras te vragen naar ervaringen,naar hondenshows te gaan,op forums te komen,bij fokkers op bezoek te gaan etc om zo ook zelf een indruk te krijgen van het ras en niet enkel vanuit een stukje tekst!
Ook zo'n mooi voorbeeld, de Labrador!
Dit staat bekend,bij vele mensen,als een dikke,grote lobbes,de liefste en meest sociale hond,rustig en lief bij alles en iedereen en luisterd enorm goed!
Voor een leek (en iemand die niet verder kijkt dan zn neus lang is) lijkt dit dan een perfecte gezinshond natuurlijk!
En een Lab kan best zo worden maar daar is eerst heel wat voor nodig en dat is wat veel mensen zich niet beseffen!
Een Lab is een energieke,enthousiaste hond die heel lang blijft puberen,hier moet je wel mee om kunnen gaan!
Ook is het een werkhond die wat te doen moet hebben,lichamelijke en geestelijke uitdaging moet hebben,moet kunnen werken dus!
Het is (in de regel) geen hond voor op de bank en bij de kachel!
En wanneer er problemen komen omdat de Lab dus weinig uitdaging krijgt,is het ineens een probleem hond en moet naar het asiel.. heel erg is dat!