hoe mijn hond, die na een aanval heel bang is geworden, terug sociaal krijgen

ik had dus een heel sociale chihuahua,
zij vond iedereen leuk en speelde met iedere hond, groot of klein
maar net voor zij 1 jaar is geworden (vorige lente) is zij aangevallen door een berner senner.
Wij waren toen een kleine kilometer van huis en zij is recht naar huis gelopen na de aanval.
Sinds dien gaat het mis

Nu, de honden die ze kent, geen probleem
maar als we onderweg een vreemde hond tegen komen, dan gaat de staart tussen de benen en loopt ze terug de kant op van waar we afkomen.
ik moet haar dan aanlijnen, anders loopt ze weg van de naderende hond (en mij)
dus nu roep haar bij mij (als de andere hond tenminste niet te dicht genaderd is, want anders komt ze niet dicht genoeg) ik lijn haar aan, probeer met een grote boog er om heen te lopen (soms lukt dat niet omdat de paadjes te smal)
eens voorbij de hond maak ik haar los en dan loopt zij met de staart tussen de benen nog snel een 10-tal meter verder, zodat ze zo snel mogelijk ver van de hond vandaan is

Gelukkig heeft mijn jongste hond, die ik de week erna ging halen, dit gedrag niet heeft over genomen.

wij wonen hier heel landelijk en komen eigenlijk weinig honden tegen
vandaag 6 km gewandeld en geen hond tegen gekomen

hoe kan ik haar helpen ?

Bah dat is balen. Wat sneu voor jullie beiden. Je bent al bezig met grote bogen te lopen. Als de paadjes te smal zijn kun je op je hurken gaan zitten. Verder zou ik een hondenschool of gt inschakelen die sociale wandelingen organiseert. Iets met speuren gaan doen is ook fijn voor je hond om ontspannen te worden.

waarom op mijn hurken zitten ?

Dan kun je heb beter steun geven.

mail

Ik lees even mee, Charlie heeft namelijk hetzelfde probleem, ook na een aanval. Bekende honden zijn geen probleem, vreemde honden is hij bang van.
Wat ik indd doe is op mijn hurken gaan zitten, dan komt Charlie tussen mijn benen en is hij minder bang.

Het is altijd moeilijk aan te geven wat je kunt doen omdat elke angst weer anders is en je ook weer anders benaderd.

Bora is tot nu toe drie keer in haar leven aangevallen door een hond. De eerste keer was haar oor kapot, de laatste keer, een jaar geleden viel ze op haar rug en heeft enorm zitten te gillen van de pijn. Wat ik gedaan heb is de eerste dagen heel rustig aangedaan, honden vermeden. Daarna liet ik haar in contact komen met de honden die ze goed kende. Ik liep bij vreemde honden grote bogen of het bos in. Daar ging ik spelletjes doen. Op een gegeven moment ging ze vanzelf al contact maken met honden. De honden die heel druk waren vermeed ik nog steeds. Na een paar maand ging het ook goed met drukke honden. Ik merk wel dat ik het niet altijd meer even leuk vind, maar zie wel dat er niets meer aan de hand is. Misschien heb je er niets aan, ik zou anders echt overwgen er een keer naar laten kijken.

Ik merk wel dat ik het niet altijd meer even leuk vind, maar zie wel dat er niets meer aan de hand is. [/quote

is nog een goed idee, spelletje met haar gaan spelen als er een hond aankomt.

wat bedoel je dat jij het niet meer even leuk vindt ?

Ben je eigenlijk zeker dat jij onbewust geen andere gemoedstoestand hebt, dat je niet ineens zenuwachtiger bent bij het zien van vreemde hond, of dat je bijv je riem anders vastpakt of weet ik veel... men vorige hond was toen hij 8 maand was eens aangevallen door een stafford maar vocht gewoon terug.. maar heel snel uit elkaar gehaald en ik was heel lastig op die eigenaar omdat ik eerst toen mijne luca wou oppakken bij het naderen van die hond maar die man zei dat zijn lieve hond nog nooit iets misgedaan had  ... ja tot als hij uit het niets aanviel... nadien nooit iets gemerkt eigenlijk dat hij anders deed.. maar belangrijkste is je gemoedstoestand normaal te houden en geen medelijden tonen op dat moment.. wat heel moeilijk is voor de meeste mensen.. en ja hangt ook van je hond af.. als je hond heel sociaal is maar wat onderdanig en aanleg heeft voor angst dan zal het moeilijk worden.. en ik kan me voorstellen dat zelfvertrouwen opbouwen bij chihuahuas niet zo makkelijk is eigenlijk.. want vrijwel elke andere hond kan hun pijn doen en dat beseffen ze dan ook wel...  zoals gezegd een GT is misschien wel je beste kans

even een upje

Sinds Luca is aangevallen valt hij sneller uit naar andere honden die lelijk naar hem doen. Maar verder let ik op mijn gedrag. Zien dat ik niet onzeker ben en/of schrik heb van andere honden.

Hoe reageerde je zelf na de aanval? Want dat ik ook een heel belangrijk moment. Luca zat bij mij onder het bloed maar ik deed lekker gek alsof er niets gebeurd is. Hij wou eerst niet komen naar de garage waar het gebeurd is maar toen ik gek ging doen kwam hij maar al te snel met een kwispelend staartje naar me toe.

de hond viel haar aan, ze komt los, schiet mij voorbij en rent naar huis, de berner nog achter haar aan, maar doordat die zo groot en plomp is kon die hem niet meer pakken.
thuis heb ik haar nagekeken en voor de rest gewoon gedaan

nu ook telkens ik een hond zie doe ik gewoon, ze lopen hier meestal los, maar ik moet haar aanlijnen want anders loopt ze weg van de hond

Tijdens de aanval staan roepen of dergelijke? Want je doet het onbewust maar is niet zo goed.

Is het een optie om naar een hondenschool te gaan? Ik ben ook meteen opnieuw begonnen met Luca. Meteen terug inschrijven op school en opnieuw lessen volgen. Ik wou ook niet dat hij een afkeer kreeg van honden of agressief zou worden. We zijn nu 3 weken verder (6 lessen van een uurtje) en hij begint eindelijk terug mooi te wandelen en op te letten. Daarvoor was hij heel wantrouwig en keek hij altijd om zich heen in plaats van naar mij.

was met haar nog op cursus op dat moment, nog 2 lessen te gaan toen, maar niets lukte meer

heel bang, weg kruipen, geen aandacht meer

ocharme zo zielig de arme schat, nou ik hoop dat het goedkomt, aandacht afleiden en belonen als hij zich focust op jou bij passeren van een andere hond, ik heb hier een tijdje moeten babysitten op een duitse herder voor een week voor iemand die in het ziekenhuis lag, heel angstig was die wou zelfs niet uit de gang komen uit schrik voor mijn akita... en savonds uit het niets omdat de hond tekort bij de slaapkamer kwam viel mijn hond hem gewoon ineens aan wat er al niet bij hielp, wat ik toen gedaan heb meteen erna is riemen aandoen en met hen allebei naar buiten gegaan en wandelen en dan op hondenwei.. en jaja raad eens ineens waren ze aant spelen en erna ineens angst gedaan... enkele dagen later hadden ze wel weer een ruzie en weer had die hond bang.. terug hetzelfde gedaan.. nadien geen enkel probleem mee gehad en sliepen ze zelfs samen... waren twee reutjes... misschien kan je de man vragen om met de hondjes eens samen te wandelen... zo krijgt hij terug vertrouwen

Dan moet je zelf even extra enthousiast worden. Echt met veel lekkers belonen en dergelijke.

Luca kon bij mij alles zonder snoepjes. Nu moest ik terug om de zoveel seconden een snoepje geven. Hij keek even naar me en HUP meteen belonen. Het gaat even doorzetten zijn.

ik heb die vrouw met haar berner nooit meer gezien, nog thans woont ze ook hier in het dorp. Ze heeft zelfs nooit geïnformeerd of Kiara gewond was of veilig thuis gekomen was

als ik nu een hond zie naderen probeer ik Kiara zo enthousiast mogelijk te lokken met een snoepje, maar als de hond te dicht genaderd is, komt Kiara niet dicht genoeg bij mij, kan haar dan zelfs niet aanlijnen zodat ik haar kan begeleiden tot we de hond voorbij zijn.

Domino gaat lekker kwispelen

Is het geen optie om haar dan even standaard aan te lijnen? Anders ga je het zo nooit kunnen oefenen.

niet meer los laten dan ?

maar gisteren ook, hebben 6 km gewandeld en geen hond tegen gekomen
ik woon heel landelijk en zeker in de winter kom ik weinig honden tegen.
Dat is het moeilijke, ik kan weinig oefenen met haar

de honden die ze kent, daar gaat het heel goed mee, maar vreemde honden kom ik niet zo veel tegen, maar als we ze dan tegen komen dan is ze heel bang

Dat was ik ook aan het denken... enige dat ze kan doen is ervoor zorgen dat haar hond terug vetrouwen krijgt.. en die zal lelijk doen en piepen en huilen en krijsen.. maar geen ander keuze... en geen medelijden tonen

heb je geen familie, vrienden, kennissen of gewoon mensen die je weet wonen met normale honden maar die ze nog niet kent om eens samen te gaan wandelen.. je maakt er misschien nog extra vrienden door, honden brengen vaak mensen korterbij en ik ben er zeker van dat mensen je hondje graag zouden helpen... ik weet dat ik het zou doen moest iemand me het vragen

nee ze zal niet huilen of krijsen,

gewoon de staart tussen de benen, oren naar achter en gefocust op de andere hond bang weg of door lopen

eenmaal de andere hond voorbij, nog enkele minuten bang achterom kijken en dan loopt ze weer vrolijk verder

haar opnemen is ook geen optie denk ik

Dan moet je echt honden gaan opzoeken. Misschien bij vrienden of familie? Of vaak bezochte hondenweides of dergelijke. Zonder oefening zal ze schrik blijven hebben. En als je haar aan de lijn hebt kan ze niet vluchten en moet ze de confrontatie aangaan. (gewoon voorbij wandelen in het begin).

nee opnemen niet doen! dan ga je haar angstig gedrag belonen... mijn kleinste mechelaar hier thuis is ook soms angstig met staart tussen de benen, wat ik doe is juist meer contact dan zoeken met wat ze angst heeft, haar afleiden , belonen.. of  heb je al geprobeerd om gewoon hondentaal zelf te gebruiken, laat een hond kortbij komen,, jouwe zal dan met staart tusse bene zitten en proberen weg te gaan, jij draaid je met de rug naar je hond toe en laat hem niet op of tussen je benen of weetk veel zitten en je zet haar elke keer terug wanneer ze probeert.. en gewoon geeuwen en niet aankijken echt gewoon geeuwen en doen  klinkt onnozel maar het zijn kalmerende signalen en het betekend zoiets van.. geen gevaar  en het werkt relaxend.. er is een boek van trouwens, die heb ik lang geleden eens gelezen..  maar met het voorbij wandelen bij honden zal je hond niet beteren... ze zal haar angst moeten overwinnen en confronteren.. maar wees enorm op je hoede want angstige honden worden als prooi of zwak aangezien en sommige honden zullen haar dan proberen aan te vallen.. zoek mensen op met rustige honden.. laat ze samenwandelen en hetgeen ik zei doen, laat ze samen op een hondenwei.. of in je huis.. zorg dat ze niet achter de kasten enz kan vluchten.. ze heeft enkele dingen dat ze zal doen eerst   "vechten, vluchten of zich erbij neerleggen" en dat laatste is wat je moet bereiken, ook zal je moeten zien dat jij de leider bent .. zoals het nu is lijkt het alsof ze denkt dat het haar taak is om op alles te letten en doen.. maar dat is niet haar taak om de situatie te controleren.. dat is jouw taak en jij moet duidelijk maken dat je als leider weet wat goed en gevaarlijk is en wat niet.. vertrouwt ze jou en ziet ze je als leider.. zal de angst verdwijnen want ze weet dat jij de situatie in de handen hebt en dat ze het niet op haar eentje moet doen... is cru gezegd maar dat is echt het enige nog dat ik je kan aanrade... en ja je hond zal wat minder kunnen loslopen soms maar dan heb je tenminste ook de kans op het nog goed te laten komen.. binnenkort is ze nog ouder en zal het nooit meer lukken

het stomme is, doordat wij niet veel vreemde honden tegen komen doet het probleem zich niet vaak voor, maar als we dan een hond tegen komen ...

ik woon in België en hier zijn geen losloopgebieden en laat iedereen zijn hond in zijn tuin hun behoeften doen
alleen door echt te wandelen kom je hier de honden pas tegen en helaas doet iedereen dat niet plichtsgetrouw iedere dag

@ Kevin, ik ga straks je reactie eens goed door nemen en analyseren en goed in mijn geheugen opslaan en dan zeker toepassen als het nodig is

hier zit iets in hoor

Hier in België heb je toch plaatsen waar ze los mogen Wel op een omheind losloopveld maar toch...

De onze ziet ook meer als enkel onze tuin hoor Ben trouwens ook van BE ^_^

zelfde hier, woonde vroeger in averbode.. nu antwerpen, natuurlijk zijn er geen plekken waar veel honden bijeenkomen op de buiten zoals het is in stad waar je niet anders kan dan op een hondenweide te zitten

Hier ook eentje van Antwerpen

Toch zijn er veel losloopvelden waar ik liever niet wil komen. Vertrouw ze voor geen haar. Meestal ga ik met Luca naar de losloopweide van de hondenschool. Juist omdat daar geen andere honden zijn. Ik wil namelijk een beetje met hem oefenen op het komen als ik hem roep.

Ik moet men kleinste pup net trainen voor niet aan mijn been te plakken en constant naar me te staren tot ik een commando geef, ze is nu al zeer gedreven, probeer haar te leren spelen buiten maar ze doet liever commando's