heeft moeilijk alleenzijn te maken met pupertijd...?

Hallo forumleden,

Onze hond kan opeens niet meer alleen thuisblijven.
Ze is 8 maanden en er is tot nu toe meestal iemand thuis geweest. We hebben het alleen zijn wel getraind en dit opgebouwd naar 2,5 uur. Dat is het langst dat ze alleen is geweest.

Tot eergisteren, toen hoorden we van de buren dat ze de laatste 2 keer dat ze alleen was echt heel erg heeft geblaft...Erg vervelend voor iedereen. Gister heb ik via de computer een opname gemaakt en ben 40 minuten weggeweest. Koffie bij de buren twee deuren verderop. Hoor ik haar gewoon door de muren blaffen/ janken/ gillen...Nou ja, thuisgekomen wist ik ongeveer wel wat ik zou zien op de computer...maar ze was wel doodmoe...want toen ik weer thuis was ging ze meteen slapen.
Kan het zijn dat dit ook met de pupertijd te maken heeft??Komt dit weer goed? Ik maak me wel erg zorgen...want ik wil wel mijn eigen leven ook weer een beetje oppakken.
Heeft iemand tips??? De kong ken ik al, die ga ik vanmiddag uitproberen.
Wat ik doe; voor ik wegga een flinke wandeling en dan in de bench. Ik ga weg (en kom ook terug) zonder geluid, is de gewoonste zaak van de wereld..Dit ging steeds (dacht ik) goed en ook de bench is geen probleem....als wij er zijn.

Wat zouden jullie doen? Ik wil namelijk rustig weg kunnen en ook wel eens uit eten ofzo....

Doe je haar meteen in de bench na de wandeling en dan de deur uit? Dat kan te abrupt zijn voor een hond. Ik ga zelf (honden zitten niet in de bench als ik weg ben) even rustig zitten tot ze vanzelf gaan liggen.
Wat was er precies op de opname te zien?

We komen eerst rustig thuis en dan gaat ze in haar bench. Ik kan niet wachten tot ze uit zichzelf gaat liggen want dat doet ze nog niet...(moet nog verplicht rusten want anders gaat ze maar door)...
De opname; eerst rustig, twee minuten. Kijken naar de deur waardoor ik verdwenen ben..na 2 minuten zachtjes piepen en dit werd steeds harder. Dan ook een paar keer een harde blaf erbij..Ondertussen een staande positie, soms zittend. Maar steeds blijven piepen en huilen en blaffen...kijkend naar die deur..bijten in de spijltjes van de bench, dat ook nog. 
Vandaag weer een opname gemaakt en haar in de bench gedaan met een kong, lekker gevuld. Nu duurde het iets langer voor ze geluid begon te maken. Ze maakte wel heel gefrustreerde geluiden naar die kong toe...wat ze normaal niet doet. Normaal likt ze het gewoon uit op een rustige manier, af en toe een geluidje als ze er niet helemaal bij kan...
Nou, na zo'n 10 minuten begon hetzelfde als wat ik net beschreef, zelfs met een lekkere kong in de bench..
Vandaag ben ik overigens korter weggebleven, ongeveer 20 minuten ipv 40.

Lastig... Ik vind het namelijk niet zo geloofwaardig dat een hond die geleerd heeft alleen te kunnen blijven, dat ineens niet meer kan... Ja, er kunnen natuurlijk 'enge' dingen gebeurd zijn waardoor de hond ineens bang geworden is maar dan zou het ook allang in de andere 8 maand gebeurd kunnen zijn. Dus ik geloof er nooit zo heel erg in dat een hond ineens niet meer alleen kan zijn. Even gegeneraliseerd . 
Hoe is haar houding tijdens het blaffen? 

Ik zou in elk geval niet direct het blaffen op verlatingsangst schuiven, het kan net zo goed uitdagen zijn en/of kwaadheid dat ze niet meegenomen word (je zult er versteld van staan hoeveel honden eigenlijk kwaad zijn als ze alleen gelaten worden ipv dat ze bang zijn).

Ik denk dat je wel een punt hebt dat het kwaadheid kan zijn..Vandaag heb ik haar namelijk in de bench gedaan met een lekkere gevulde kong, leek echt of ze een beetje boos was op die kong. Deed ze heel gefrustreerd mee..enig idee wat ik aan kwaadheid kan doen?

Is ze al loops geweest? Onze teefjes zijn heel hormonaal, hahaha, je merkt de hormoonschommelingen meteen in hun gedrag: dan zijn ze erg aanhankelijk, op het plakkerige af, willen ze niet meer alleen zijn, enz... je kan er donder op zeggen dat dit steeds samenvalt met loopsheid of schijnzwangerschap.

Hi Christel, dat kan het niet zijn, ze is gesteriliseerd.

Ik ga toch een eind mee met het pubergedrag hoor. Onze witte vriend hier vindt sinds een week dat wij best een uurtje eerder uit de veren kunnen! Hij geeft dat opeens luid en duidelijk te kennen terwijl hij daarvoor rustig lag te wachten tot er iemand in de kamer kwam en het benchdeurtje openging. (Byr is 6 1/2 maand en heeft vandaag voor 't eerst z'n poot opgetild.)

Fabienne, ik HOOP ZO ERG dat je gelijk hebt en dat het gedeeltelijk met de pupertijd te maken heeft...! Ik maak me er echt zorgen over. Straks kan ik nooit meer onbezorgd even weg......

Niet al te druk maken joh, het is waarschijnlijk een periode. Dobber word ook helemaal zeurderig in de 9 weken na de loopsheid . Dan wordt ze echt regelmatig verwenst omdat ze dan elke nacht gaat blaffen. In het begin dacht ik ook dat ze bang geworden was of zo maar ik werd snel uit de droom geholpen. De ervaring heeft geleerd dat het vanzelf over gaat, zolang je er maar niet al te veel drukte mee hebt valt het best mee .

Ik vraag me wel af of je van een puberteit kan spreken als een hond al gesteriliseerd is... Puberkuren zijn toch net hormoonopstoten, de overgang van een kind naar volwassenheid en al die hormonen die door het lijf gieren. Maar bij jouw hond kan dit niet spelen want de hormonen zijn al stilgelegd...?

allereerst wat een prachtig diertje!

vertel eens wat er allemaal in zit (ik dacht eerst een markiesje maar ze is wat groter denk ik he?)

Het klinkt allemaal alsof je het netjes volgens het boekje doet.

Wat is de reden dat ze in de bench moet als je weggaat?

Pip heb ik in de bench getraind. Dat leek prima te gaan al sputterde thuis wel vond ik.
Op mijn werk totaal niet! daar ging ze graag in der bench: veilig van de aanhalige en commandeerde clienten
Toen ik langer van huis ging gaf ik pippa juist een open ruimte (keuken en hal, gordijnen dicht) en die heb ik uitgebreid. Binnen drie maanden kon ze alleen thuis.Mij was ook geleerd niet zeggen als je weggaat gewoonste zaak van de wereld. Pip vond dat niets. Bleef om mee heen dribbelen en zielig doen. Dus nu zeg ik als ik richting kapstok ga: ik ga boodschappen doen jij blijft hier...en ik geef der een kusje..dan pas gaat ze naar de mandje...als ik lang wegga zeg ik ik ga werken jij blijft hier...

vreemd genoeg bleek pippa daar voldoening in te hebben.

en als ik thuiskom laat ik alles vallen om die kleine in mijn armen te sluiten.

allemaal aafrechts op wat ik geleerd heb en wat bij kaatje werkt maar bij pippa werkt het.

misschien is jou hondje inderdaad boos..maar dat hoeft niet want je had haar ook het allerliefste meegenomen maar ja ...zoiets heb ik pip blijkbaar willen meegeven en bij ons werkt dat

allereerst wat een prachtig diertje!
Dank je wel!!!!!

Dank jullie wel voor jullie reacties allemaal....het is een lastige kwestie he? Ik heb er ook al aan gedacht om haar uit de bench te laten als we weggaan maar volgens mij moet ze er dan eerst vrede mee hebben dat we soms weg zijn....en nu lijkt het of juist dat een probleem is dus dan moeten we daar eerst rust in zien te krijgen..En Pippa en ik, het is inderdaad een markiesje. 35 cm hoog maar door de foto lijkt ze beetje uit verband. 
De reden dat we haar in de bench doen is om een eigen plekje te hebben waar ze geen externe prikkels heeft, even helemaal tot rust kan komen zonder deel te -hoeven- nemen aan de wereld. Vanaf het begin nam dit hondje uit zichzelf geen rust en raakte enorm oververmoeid. Wij hebben het advies gekregen om de bench te gebruiken om ons hondje verplicht te laten rusten en dat heeft goed gewerkt. Het is wel onze bedoeling om haar in de toekomst lekker in een mandje te laten liggen maar dat kan pas als ze zelf haar rust pakt.

ik ben dol op markiesjes...loop jij ermee in het westerpark??



helemaal mee eens. De bench is daar allemaal goed voor en veilig en fijn. En dat werkt!
Behalve als het niet werkt.
Net als bij mensen hebben sommige honden anderen behoeften

Pip vertikte het thuis terwijl het op mijn werk juist fantastisch ging. Ik wilde haar niet frustreren dus heb ik het thuis achterwege gelaten. Wel rekening houdend met hoeveel ruimte een kleine hond kan overzien en handelen.

Als ze al geneigd is zich overal tegenaan te bemoeien en geen rust te pakken...kan ik me voorstellen dat jij traint in die veiligheid die jij te bieden hebt: ik ben er ik regel het ga lekker rusten..Maar ja die bied je niet als je weg bent.

De vaste tip zal blijven: begin op niet en uitbouwen naar...terwijl ik dus de ervaring heb: laat die bench dan achterwege als je weggaat en knuffel je meisje en beloof zo weer terug te komen...
maar ja ik ben eigenwijs net als mijn pip

Piippa en ik; ik heb er ook aan gedacht om haar niet in de bench te doen als we weggaan en dan te kijken hoe het gaat..ik vind het heel moeilijk die keuze..ik ben bang dat er dan onduidelijkheid komt...
Leuk dat je markiesjes zo leuk vindt! Enne...ik heb tot nu toe nog nooit gelopen in het westerpark, ik ga altijd naar het bos in heemstede en hoofddorp..(daar woon ik ook) 
Ook heb je een goed punt mbt het uitleggen aan Coco wat ik ga doen, ik geloof dat ze heel veel begrijpt en daar misschien ook rustig van wordt.

op niet moet zijn opnieuw

zonder het op enige manier vervelend te bedoelen
maar is dit het enige gedrags"probleem"?
of is er de laatste tijd nog meer naar voren gekomen wat er eerder niet was

ik ben het met Dobber eens dat een hond die al rust had op een 2,5uur alleen
te blijven, niet zomaar weer "verlatingsangst" opbouwt
de vraag is ook, of zij niet zonder jou kan
of zij denkt !! dat jij niet zonder haar kan

het kan zijn dat de bench haar enorm frustreert, ik zou dat gewoon eens uitproberen
weggaan met een los in huis zijnde hond en na 1 minuutje terugkomen
a. kan je zien hoe ze daar op reageert
b. je stapt enorm terug in het duidelijk maken dat alleen zijn geen ramp is, niet voor haar en niet voor jou.

ik denk dat je wel geduld nodig zal hebben, maar niet zomaar in paniek schieten
eerder kon ze het ook rustig aan, dat moet ook weer terug kunnen komen

maar bedenk eens, of er dingen zijn die ook anders zijn als eerder
bv perse op schoot willen, erg uitvallen opeens
hoeft helemaal niet, maar vaak staat 1 gedragsverandering niet op zichzelf
en kan je via de andere gedragingen (daar weer aan te werken) dit ook makkelijker bijsturen

Goya, dank voor je reactie. 
Er zijn nog wel wat andere dingetjes die nu wat moeilijker gaan...
Opeens heel erg aan de riem trekken/ soms gewoon niet luisteren/ gaan liggen bij commando 'zit', of omgekeerd, en je dan gewoon aankijken alsof ze het commando NOG NOOIT heeft gehoord..
Wat ook iets raars is; als ik de kamer uitloop om naar het toilet te gaan of gewoon de deur open te doen, dan gaat ze ook op een gegeven moment ook piepen. Dit deed ze anders nooit....lijkt mij allemaal bij de pupertijd horen en pakken we aan door heel consequent te zijn en blijven..maar dat alleen zijn. Ik moet niet in de paniek schieten maar maak me wel erg zorgen..
Ik ben eigenlijk een beetje bang dat het alleen zijn er nooit echt helemaal goed erin heeft gezeten..en dat zou dan door mij komen. Ik heb heel veel tijd in haar geinvesteerd en ben veel thuis geweest...Ben dus een beetje bang dat ik het zelf verpest heb. De keren dat wij haar alleen hebben gelaten is misschien niet vaak genoeg geweest. Gewoon boodschappen doen enzo..
Je hebt wel een ander goed punt; ze is heel erg op mij gefocussed. Dat valt op. Al zitten er 10 mensen in de kamer, als ik eruit loop blijft ze opletten tot ik terug kom.

ja hoor, het zit er echt wel "in", alleen door het ouder worden is de hond nu aan het bezien
of jij die grenzen nog wel echt in stand wil houden

daarom vroeg ik het ook, want zo'n "probleem" met opeens niet alleen kunnen zijn
is (naar mijn mening) meer een zaak van niet alleen willen zijn en en eens wat de baas
daar van vindt

maar met dat alleen zijn kan je niet zoveel, je kan moeilijk je hond uren laten blaffen
want de hond is natuurlijk wel degelijk van streek, er klopt iets niet in het plaatje en dat maakt haar ongerust, en dus verdient dat oprechte aandacht

ik zou zelf eens zien of je met al die andere dingen niet wat "te makkelijk" bent geworden
dat focussen is bij mij "claimen" ze claimt je, en dan gaat het alleen zijn ook niet goed
het is goed om even een paar regels (opnieuw) in te stellen:
knuffelen en aaien mag (moet zelfs) maar alleen op jouw initiatief
jij begint en jij eindigt
de hond rustig naar de plaats sturen moet gewoon kunnen
trekken niet toestaan, er zijn op HP heel wat technieken omschreven om het te voorkomen, zelf ben ik erg voor veel wendingen maken, zodat de hond op jou moet letten en jij niet op de hond, dat klinkt wat onvriendelijk, maar ik bedoel eigenlijk alleen dat de hond weer jou gaat volgen, ipv jou te leiden in de richting die zijn bedacht had.

uiteraard doe je dat in alle rust met een gewone riem of halsband
zit kan je begeleiden met een hand op haar bips en natuurlijk gewoon een beloning als ze het uitvoert, iets doen voor het baasje moet weer gewoon en vooral ook leuk worden

ik denk dat als je zo terugstapt, heel rustig blijft, consequent ook, ook in huis, dat je heel veel wint, en mocht ze miepen achter de toiletdeur.... doe je gewoon niks, je stapt uit het toilet of ze er niet geweest is, in huis is echt geen reden voor paniek, ze weet prima dat je er bent, dus ook niet straffen, gewoon: naar het toilet gaan was gewoon, en dat is het nog steeds.

is echt wel haar leeftijd hoor, ze kijkt gewoon of alles nog is zoals het was, en zoekt daar bevestiging in, en die bevestiging krijgt ze door jouw "antwoorden" op haar vragen. ook vooral niet als een strijd zien, maar als een gesprek

komt vast goed hoor, als het eerder al zo goed ging

Dank jullie wel voor je reacties! Goya, ik vond het een hele goede van jou om het als een gesprek te zien, zo'n liefdevolle benadering! 
Ondertussen ben ik een paar keer naar buiten gegaan via de achterdeur, zo'n 10 minuten weg en uit zicht. De laatste tijd bleef ze dan achter de deur staan en opspringen tegen de deur tot ik weer eens terugkwam en vanavond toevallig zag ik dat ze niet achter de deur bleef staan maar rustig terug liep naar haar knuffelbeer om lekker op te liggen. Ook als ik naar het toilet ga, is het nu zo dat als ik terugkom ze weer is gaan liggen op haar knuffelbeer.
Wat we ook hebben gedaan: minder in de bench, als ze echt oververmoeid gedrag vertoond dan even een uurtje verplicht erin en anders mag ze zelf beslissen of ze erin gaat of niet.. (en dus vaak niet...)

je hond heeft verlatingsangst, dat wil zeggen dat ze is gehecht aan je.op zich een goed teken, en die angst is een fase, wat over gaat. spreek haar rustig toe als je weggaat, en vertel hoelang je wegblijft, en dat je altijd terug komt.
wat je kunt proberen is haar in de bench doen, weggaan, bijna meteen terugkomen terwijl je haar negeert, wat dingetjes doen in huis, weer even weggaan, terugkomen, negeren, dingen doen, weggaan, enz. dan leert ze dat je weer terugkomt.
echt, het gaat weer over.

Dank je wel, karin, fijn om te weten dat het een fase is. Hoop ik zo op. Ik had al beetje het idee dat ik Coco moest uitleggen wat ik ga doen/ deed. Dat ze het prima begrijpt. Ik ga toch wat meer tegen haar praten. Dit deed ik tot nu toe niet want ik was bezig met haar negeren, zeg maar....het is soms erg ingewikkeld hoor, de opvoeding van een pup!