Je puber spel afnemen met andere honden (tijdelijk)

Goedenavond!!

Juno heeft sinds een aantal weken (weet niet precies hoelang, maar ongeveer 10 weken gok ik) zo af en toe last van zijn linker achter pootje. We hebben hem al wat meer rust gegeven, maar zogauw je hem weer echt belast (los lekker rennen en gek doen) merken we dat hij toch weer wat meer pijn heeft.

De dierenarts heeft pijnstillers meegegeven, die hoopt dat het wellicht een ontsteking is waarvoor deze pijnstillers zullen helpen. Nu zijn we nog niet begonnen met de pijnstillers want eerst moet de giardia die hij weer heeft opgelopen bestreden worden.

Maar dat even ter zijde. Nu was ik vandaag met hem naar het bos. Was van plan niet een heel lang rondje te lopen maar wil hem wel lekker spel gunnen met andere hondjes (aan de lijn mag hij niet spelen van ons). Nou is hij alleen ZO enthousiast en druk bij hondjes dat hij niet alleen niet meer luistert, maar ook gewoon echt een bord voor zijn kop heeft. Vandaag weer met super snelheid achter een windhond aan (beetje grootheids waanzin) en waar deze windhond sierlijk over prikkeldraad heen springt rent meneer er natuurlijk weer in (ik weet het super raar dat daar een prikkeldraadje gespannen was, had dat nog nooit gezien, is daar een beetje verdwaald volgens mij). Voor mijn idee heeft Juno deze quality tijd met andere hondjes wel echt nodig. Voor zijn psyche zelfs eigenlijk wat meer, want als hij meer speelt (om de dag bv) is hij ook niet zo super doorgeslagen enthousiast.
Voor zijn pootjes is dit echter natuurlijk veel minder goed.

Ik weet al dat ik hem na de pijnstillers echt rustig moet gaan houden, en zal hem dan dus helemaal niet laten spelen met hondjes. Heeft iemand van jullie dit ook meegemaakt? Trokken jullie hondjes dat een beetje?

Jahoor, Diesel heeft ook 5 weken niet met andere honden gemogen omdat zijn staart op 2 plaatsen gebroken is. Geen enkel probleem. Hij hoeft toch ook niet percee met andere honden. Ik laat Diesel ook maar weinig los, alleen als ik die andere hond ken en zeker weet dat het ook echt spelen word en niet een soort van kracht meteen wie het eerst op de grond ligt.

Ha Anne-Wil,

Door een hardnekkige spierblessure heeft mijn hyper-de-piep puber lang mank gelopen. In totaal denk ik dat ze zo'n 3 maanden niet met andere honden kon spelen. Daar heeft ze niks aan overgehouden. Sterker nog, achteraf gezien had ik veel eerder spel met andere honden moeten vermijden, dan was ze eerder van het mank lopen af geweest . 

De enige die het erg vond was ik zelf. Ik vond het zielig dat zo'n jonge hond geen contact met andere honden mocht hebben. Ronja heeft nooit bijgehouden 'hoelang het al geleden was' en als ik nu een hond op straat tegenkom is ze net zo enthousiast als toen ze al een maand 'droog stond' .   

Aan menselijk contact ontbreekt het Juno volgens mij niet, en dat compenseert heel aardig het gebrek aan contact met andere honden. Als je echt merkt dat hij na een poos niet spelen helemaal dol wordt van andere honden op straat raad ik je aan daar alsnog niet aan toe te geven. Door een blokje om te lopen voorkom je de teleurstelling in jezelf wanneer je met een opnieuw kreupele puber naar huis sjokt... 

Overigens wordt mijn hond geestelijk niet rustiger van spelen met andere honden dus ik weet niet zo wat je daarmee aan moet... Wat zijn de momenten waarop Juno doorgeslagen enthousiast wordt?

Heel veel succes alvast, ik hoop dat hij er snel vanaf komt!

Weet je wat er aan de hand is met zijn poot of is dit giswerk? anders zou ik foto's laten maken. Dit speel gedrag zoals jij omschrijft doen onze pups/jonge honden niet, dat komt omdat we de honden eigenlijk niet laten spelen met vreemde honden, en wanneer onze eigen honden los zijn wordt er maar bar weinig gespeeld met elkaar, zelfs de pup van 19 weken doet dat niet. Dus al met al op zich hebben we weinig problemen met zere pootjes etc. Wat wel belangrijk is, tenminste zo doen wij het, wanneer een hond door medische problemen rustig aan moet doen, laten we de hond niet eens los, en helemaal niet bij andere honden. Dat is hoe wij het doen hé

Santa had dat met zijn linker voorpoot.
Na veel lopen/spelen/rennen liep hij na rust mank.
Eerst pijnstilling en lijnrust, 10 dagen.
Na 4 dagen begon ie uit te vallen aan de lijn, ik zag het als pure frustratie.
Omdat de klachten niet verdwenen hebben we na een maand alsnog foto's laten maken en toen zagen we dat er aan zijn poot een mankement was. Hij heeft ooit vastgezeten in het rooster bij onze voordeur met een voorpoot, waarschijnlijk deze dus, nog geen seconde, maar hij krijste het uit, en waarschijnlijk heeft dat dit trauma veroorzaakt.
Met fysiotherapie zijn de klachten verdwenen.

Dus nee, Santa trok het niet echt, zo lang lijnrust.
Maar ik sluit me ook aan bij Vera, wat is de oorzaak van het mank lopen.
Ik vind 10 weken erg lang.

Bedankt voor al jullie reacties, en fijn om te lezen dat de meeste hondjes het goed af konden zonder spel.

Laat ik voorop stellen dat Juno altijd al erggg enthousiast is geworden als er hondjes in het spel zijn. Hij word dan sowieso erg druk. Als de hond echt niet uit te dagen is dan geeft hij het wel op (na 20 spelbuigingen en het inzetten van sprintjes).
Waarschijnlijk heeft hij zo ook de blessure opgelopen, gewoon teveel springen rennen en gek doen.

Tot op heden is het 'giswerk'. Wij wilden niet direct naar een dierenarts gaan (komen daar al echt veel te vaak) en hebben eerst gewoon rust gegeven. Je merkt ook helemaal niks aan Juno dat hij pijn zou hebben. Alleen als je hem laat zitten, dan merk je dat hij zin linker voetje iets naar buiten weg zet. Na 2 weken rust hebben we hem toch weer op laten halen door de opvang (een dag op het grasveld) en dan merk je daarna toch dat hij zijn linker pootje iets ontwijkt. Niet dat hij echt trekt met zijn pootje, maar het gewicht staat meer op rechts.

Vandaar dat we, toen we toch naar de dierenarts gingen voor zijn giardia), toch maar eens gevraagd hebben. De dierenarts heeft behoorlijk aan zijn achterpootjes getrokken / gedraaid en Juno reageerde daar af en toe op. Ook op het moment dat er aan zijn staart werd getrokken. De dierenarts heeft ons dus pijnstillers meegegeven, en heeft ons aangeraden daarna heel rustig weer op te bouwen. Als de pijn blijft moeten we terugkomen.

Zal het nog even met mijn vriend overleggen maar waarschijnlijk is het gewoon wel zo verstand hem even weg te houden bij hondjes. Het echte 'ontwijken' is alleen zoooo moeilijk, we komen elke wandeling eigenlijk wel hondjes tegen hier in de buurt. Gezellig, maar dus ook wel onhandig....

Hier ook zoveel honden in de buurt en een hond die het geen vind om bergen te verzetten om erbij te komen. Mijn insteek is: honden worden ontweken, maar ze tegenkomen is niet erg. Van heel streng ontwijken werd ik helemaal simpel, als ik dan een keer niet om een hond heen kon schoot ik in de stress. Ik hield het gesprek kort en zodra er een geschikt moment was zei ik gedag. Met een beetje geluk loopt die persoon door en kon ik blijven staan wachten tot Ronja wat was afgekoeld. 

Even een positief puntje: met lijnrust ben je eigenlijk intensief aan het trainen met lopen aan de lijn en honden negeren. Wanneer het voorbij is zal hij het weer een stukje beter kunnen .

Hoi Anne-Wil,
Ik zou toch het contact met andere honden voor nu echt zoveel mogelijk beperken. Ik weet hoe lastig het is maar ja.
Skylar loopt nu ook weer een beetje mank dus de komende dagen niet van de lijn af en korte wandelingen. Ga op andere tijden uit dan normaal. Als dat mogelijk is natuurlijk

Heel veel meer kun je op het moment niet doen, behalve echt proberen de honden te vermijden en verder rustig aan doen. En als hij door de pijnstillers nog steeds pijn heeft toch maar weer een tripje dierenarts.

Hoelang krijgt hij die pijnstillers nu? En inmiddels al een andere DA?

Ja, hier ook bij elkaar wel 3 maanden lijnrust gehad ivm met blessure en hij is er goed doorheen gekomen! Als je niet denkt in 'zielig' dan had die periode ook wel iets, je wandelingen zijn veel meer samen, je gaat andere dingen verzinnen om te doen onderweg, andere plekken zoeken om te lopen. We hebben hem wel af en toe aan een rollijn gedaan zodat hij wat meer vrijheid had en niet de hele tijd naast ons hoefde te lopen. 
Wij merken dat hij nog steeds graag wil spelen en dat ook kan : ) Wel zijn we zo ver dat onze puber echt niet meer met alle hondjes kan/mag spelen.. als een andere hond bijvoorbeeld te veel stuiter-energie het spel in brengt, dan gaat Boris daar zo in mee dat het niet meer leuk is, veel te wild! Met een hond van gelijke maten/kracht kan het wel goed gaan, maar met jongere of fragielere honden is de balans dan weg en ook al vindt het andere hondje het nog steeds erg leuk, wij stoppen het spel dan wel.. ook nog steeds met die blessure in het achterhoofd!Succes met de lijnrust, maak er gewoon wat van!!

Nou voor de komende 3 weken hebben we alternatieve opvang voor de vrijdag (mijn moeder) zodat hij niet naar de opvang hoeft. Hij gaat voorlopig niet meer los maar wel gewoon naar zijn cursussen (2 per week).

Nu maar hopen dat hij het een beetje trekt zonder hondjes interactie (en over-enthousiasme niet veranderd in wat negatievers... das het enige waar ik echt een beetje bang voor ben... volgens mij is er een fijne lijn tussen enthousiasme en frustratie)

Fijn dat hij naar je moeder kan!
Let tijdens de cursus ook een beetje op hem. Als je merkt dat hij teveel gaat trekken e.d. met zijn pootje kun je het beter afzeggen / afbreken.

Zoals je weet heeft Skylar ook een heletijd lijnrust gehad. Het was voor ons uit den boze dat hij andere honden zag. Maar het heeft hem niet ten negatieve verandert hoor Misschien dat hij wat lomper op andere honden af gaat dan hij mogelijk anders deed maar goed.

Het onhandige is dat je niks van zijn pootje merkt tijdens activiteiten.... Pas de dag (of 2) erna! Cursussen zijn wel erg duur om niet the gaan maar wat niet kan kan natuurlijk niet.

We houden hem in de gaten in ieder geval!

Wat betreft enthousiasme/frustratie hebben wij gemerkt dat het ook wel duidelijkheid gaf toen hij eenmaal merkte dat hij naar geen enkele hond meer toe ging en dat er geen hond meer bij hem kwam. Natuurlijk wel  interesse in andere honden, maar veel minder gefocust erop.. dus hij had er geen last van. Hoop dat dat bij jullie ook gaat gebeuren!