Onze chihuahua (bijna 6 jaar) en onze maltezer (4jaar) hadden al jaren een erg lastig karaktertje.
samen vechten, heel het huis onder plassen,de bench onder plassen, de teefjes lastig vallen ook als ze niet loops waren, heel erg lastig reageren op loopse teefjes zelfs al woonde het loopse teefje een heel eind verderop in de straat,...
Kortom het was hier een gekkenhuis!
6maand geleden had ik er genoeg van en dacht na over een castratie. Maar niemand kon verzekeren dat een castratie wel zou helpen, dus ik vond dat nogal een grote ingreep mocht het voor niets zijn. Ik ben iemand die castratie en sterillisatie liever niet laat uitvoeren als het niet echt nodig is. Maar het was of een castratie of 1 van beide reutjes herplaatsen, want het was echt niet meer uit te houden.
Toen zijn we maar voor beide reutjes achter een suprelorin implantaat gegaan.
Zo konden we zien of dit een invloed heeft op het gedrag en of een castratie dus zou kunnen helpen. Ik hoopte het echt, want ookal werd ik gek van hun gedrag,1 van hen moeten wegdoen zou echt verschrikkelijk zijn.
De eerste week zag ik niets gebeuren, ze deden gewoon zoals ze altijd deden. Week twee leek hun gedrag alleen maar erger te worden. Week drie waren ze echt niet meer om uit te houden, ze konden niet meer samen in dezelfde ruimte want ze vlogen elkaar zonder dat er iets gebeurde gewoon aan. De 3 teefjes werden letterlijk verkracht en echt overal gingen ze plassen. Dit heeft aangehouden tot week vijf. Ik dacht echt dat ik de domste beslissing ooit had gemaakt en ik nu 6 maand met 2 gestoorde reutjes in huis zou zitten.
Maar vanaf de 6de week werden ze ineens helemaal anders, het vechten werd veel minder, ik stond 's morgens op en de bench was gewoon droog, binnen werd er niet meer geplast, de teefjes kregen eindelijk rust,... Bijna 5 maand hebben we kunnen genieten van rust in huis. En een bijwerking van het implantaat was dat hun testikels helemaal gingen krimpen, er bleef bijna niets meer over
Nu zijn we 6 maand verder het implantaat is ineens echt wel uitgewerkt. Terug overal plassen, teefjes lastig vallen,...
Kortom, we zijn weer terug bij af.
Het implantaat heeft hier echt wel zeer goed geholpen en ik denk dus dat castratie echt wel de oplossing is voor ons roedeltje. Maar nu zijn er mensen die beweren dat het resultaat van suprelorin vaak veel beter is dan gewone castratie en er bij een castratie misschien veel minder goed resultaat zou te zien zijn. Misschien toch nog maar een implantaat dan? Of toch voor de castratie gaan?
Daar ben ik nog niet helemaal over uit en zal dit eerst nog een keer met de DA bespreken voor ik echt een beslissing ga maken.
Maar voor mensen die een hond hebben met gedragsproblemen waarvan ze vermoeden dat het hormonaal is, is suprelorin ideaal. Ik heb jaren gedacht dat ik mijn honden niet kon opvoeden en ik echt iets goed fout had gedaan waardoor de reutjes zich zo gedraagden. Ook andere mensen beweerden telkens dat ik strenger moest zijn, en dat alle problemen kwamen door een slechte opvoeding en teveel verwennerij. Maar ik denk dat het implantaat nu wel heeft getoond dat mijn reutjes zonder hun hormoontjes wel gewoon leuke honden zijn



3 doggies
Groetjes, Lien