Van die periodes waarbij het net even lijkt of ze nooit geen opvoeding genoten hebben? Ik merk het vooral bij weersverandering. En laat het weer nu net verandert zijn.
Dobby is weer druk druk druk en loopt veel te ver vooruit. Ik heb het idee dat als hij bij de eerste snuffelplek in het park staat, hij met zijn hoofd al denkt "oh, en ik moet nog naar 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 en 10". Het is dat hij niet in een sprintje van 15 seconden het park rond kan, anders zou hij het doen.
Hij loopt zelf ver vooruit en denkt dan dat ik al verder ben, waardoor hij ook nog eens de verkeerde kant oploopt als hij me "kwijt" is.
Ken je van die verhalen van vrouwen die tijdens de sex nog liggen te denken van "ik moet nog dit, en dat, en nog vuilniszakken halen bij de supermarkt". Nou, zo stel ik me Dobby's hoofd voor.
Dobby heeft wel vaker van die periodes. Ik zeg dan: als dit zo door gaat laat ik je castreren (mocht dit in overleg natuurlijk nu hebben, haha). Maar tot nu toe draaide het altijd weer bij. Hopelijk nu snel weer, want ik word er een beetje moe van.
Ik ben dus weer hard bezig met gewoon omkeren en achter bomen verstoppen, maar tot nu toe zonder effect. Eerst door de gladheid, en nu omdat hij de verkeerde kant oploopt als ik "kwijt". Nou ja, stug door gaan maar.



3 doggies






)












