Wanneer zijn jullie het meest trots op jullie hond?

Tuurlijk ben ik altijd blij met m'n hondje, ook als ze een niet-mee-werk-dag heeft.. Maar echt trots ben ik op dr als ze mijn handschoen(of iets anders wat ik zonder te merken heb laten vallen) bij me komt brengen zo van: "Opletten vrouwtje je hebt wat laten vallen!"
(tuurlijk is het maar een trucje die ik vaak expres doe om haar buiten bezig te houden, maar als ze het uit zichzelf zo lief met dat ding in dr bekkie staat

Die kleine heb ik nog niet zo lang maar op hem ben ik extra trots alstie weer de hele nacht doorslaapt en dan netjes zn behoefte buiten doet..

als hij los in de stad loopt en netjes naast mij blijft ook als andere honden passeren.
En hij netjes los blijft liggen op terras ook als ik naar toilet ga.
Hij is altijd mijn kanjer maar dan zeker.

Ik ben vooral trots op Vino als we wat trainen en alles gaat perfect of als ze tijdens het fietsen mij niet gaat uitdagen en gewoon netjes naast de fiets loopt!

Als hij na 15 kilometer lopen nog niet moe is en als we bij mensen op bezoek gaan en mensen verbaasd zijn over hoe relaxed en braaf hij is en ze zeggen dat we hem altijd wel mee mogen nemen

Als ik zie dat onze 15 jarige boef zich ondanks dat ze al een oud dametje is en 2 jaar geleden haar bekken aan beide kanten heeft gebroken nog steeds haar mannetje staat. En zich soms nog steeds als een maf gedraagt. Dat zijn heerlijke momenten

vandaag, we zijn geslaagd en hebben diploma basis opvoedcursus behaald jippie super trots

dankje'

Als mensen tegen me zeggen dat Lizzie zo perfect luistert en dat ze zo mooi is

Ik ben trots op mijn Amstaff als ik met haar aan het lopen ben en dan komt er een tegenligger aan met een 'meer-geaccepteerd-ras', en die hond valt dan vreselijk uit naar Chelsea, en zij loopt er verbaasd omheen en gaat verder, netjes hoor voor zo'n "vechtmachine die geen uitdaging uit de weg gaat"..

Of, mijn buren hebben een Jack Russell die vaak uitvalt naar voorbijgangers achter het hek, dus dan lopen ze met een boog om mijn huis heen, vooral als ik net buiten sta met Chels, en dan krijgen ze paar meter verder bijna een hartaanval van een bloeddorstige gillende Jack.. Dan ben ik trots op mijn boefje..

Maar het meeste trots ben ik als mensen eerst beetje hun neus optrekken als ik aan kom lopen en als Chels dan onderdanig kwispelend bij ze komt krijg ik vaak complimenten, dat ze zo vriendelijk is en onderdanig, en dat ze alleen maar slechte ervaringen hebben met deze rassen maar dat Chelsea heel lief is.. Of ze zien Chels en pakken snel hun hond of hun kind op, maar als ze dan zien dat het Chels is als we dichterbij komen ontspannen ze en zeggen ze "ow deze is wel okay".. Dan voel je je een trotste moeder hoor hihi