Ik heb vandaag ontzettend veel te klagen.. dat ander klein hondje hier, mijn huisgenootje, die ik eigenlijk al niet meer zo aardig vindt sinds ze niet met mij wil spelen en ze de hele tijd loop te snuffelen om maar de beste hapjes te vinden.. nou ja dus dat hondje die is nu ziek. En ja zielig of niet, want oké ik vind het wel een beetje zielig en dan wil ik een beetje bij haar snuffelen maar dan word ik zo rap als tellen terug kordaat weggestuurd, blijkt nu dat mijn baasje helemaal niet meer zoveel aandacht voor mij heeft.
Dat ander hondje hé, die mag nu in de zetel waar ik altijd lag naast mijn baasje. En dat ander hondje krijgt om de paar uur eten.. ik moet de heeeeeeeeeeeeeeeeele dag wachten tot ik mijn eten krijg. Weet je hoe hard mijn buik daarvan gaat rommelen?!
Als dat hondje eventjes rondsnuffelt dan moet ik ook direct naar buiten. Maar daar is het echt niet gezellig hoor alleen, pff.
Waarom denkt mijn baasje toch dat ik ook ziek ga worden als ik teveel snuffel aan dat ander hondje? Ik ben heus wel sterk hoor...
Gelukkig gingen baasje en ik wel lekker wandelen samen. Toen dacht ik, heh, pay-back time.. en trok ik mijn baasje even tegen de grond. Baha! Daarna ging ik natuurlijk direct netjes naast lopen, zo heeft ze het het stiekem niet door.
Wat een leven toch hé Lobke..
Groetjes, Moon