Ctinus (gast)
Hallo allemaal en aai over de bol aan jullie viervoeters!
Vorig jaar heb ik samen met mijn (toenmalige) vriendin een hond laten overkomen vanuit Spanje. Het allerliefste hondje ooit! Toen ze kwam had ze duidelijk angst ergens voor maar we zijn er nooit achtergekomen wat dit nu was. Na weken van oefenen, mee nemen naar werk, de kroeg en door de drukke winkel straten ging het eindelijk weg! Ze werd steeds speelser en bij toeval kwam ik er achter dat ze het super vindt om trucjes te leren als "doodschieten, high five, ola en touwtje springen" en dat terwijl ik altijd riep "ik wil geen circus hond".
Volgens een dame op straat zou het gaan om een portugese, estrela berg hond, voor mij is het een op een herder ogend hondje met bordercolly oortjes en wolvenklauwtjes 
Na het niet langer samen wonen zijn Boef en ik terug naar Amsterdam verhuisd. behalve dat zij nu nog maar aandacht krijgt van eén persoon, is het in Amsterdam een stuk minder fijn buiten spelen.
Vier weken geleden is ze aangereden. zoals gewoonlijk begroette ze mij enthousiast toen ik thuis kwam, werd opgeschrikt door twee ( %^*#^&&@@) verslaafden, kreeg de kolder in dr koppie en was niet meer terug te fluiten.
Na een aantal dood enge dagen thuis te hebben gezeten naast haar is ze weer goed opgeknapt, op haar rechter voorpootje na. Hier van is de zenuw geknapt (?) en deze wil dus niet meer werken. Ze zet hem nu echter wel weer neer dus er is nog hoop dat het nog beter wordt.
De komende tijd krijg ik het alleen maar drukker met werk en moet ik ook veel naar andere plaatsen toe: langer weg van Boef die sinds het ongeluk minder lang alleen thuis kan zijn en niet meer haar energie kwijt kan door te fietsen.
De arts gaf mij de optie afmaken of aankijken of het goed zou komen, afmaken was geen optie. Maar nu begin ik langzaam toch toe te moeten geven dat dit zo ook niet werkt.
Als we naar buiten gaan is ze snel uitgeput en schrikt ze af en toe nog van verkeer.
Ik zou het haar ontzettend gunnen dat ze ergens kan worden verzorgd door mensen die meer tijd voor haar hebben nu en waar ze meer mee naar buiten buiten kan. (daar ik geen bakbrommer / auto heb en het dus meer stress voor haar oplevert om haar mee te nemen naar buiten buiten).
Nou ja, ondertussen een heel lang verhaal, maar mocht er iemand zijn die weet hoe ik hier mee om kan gaan of haar een tijdje wil laten revalideren hoor ik dit graag!
Bij voorbaat dank,
Chris en Boef


Is ze eindelijk gelukkig en gebeurt er zoiets ! Ik denk zeker wel dat ze nog veel kan beteren, zoiets heeft tijd nodig !!
En sowieso hebben velen van hondengedrag geen kaas gegeten, medisch ok, maar gedrag begrijpen ze vaak geen sikkepit van, al denken ze van wel !!
























