vraagje, hoe kan ik hier het beste op reageren

Hallo allemaal,

Ik heb even een vraag.
De situatie is als volgt, ik was aan het wandelen met mijn hond.
Ze loopt altijd netjes mee en luisterd goed.
Ze loop altijd aangelijnd.
Tijdens onze wandeling komen we een man tegen met een klein kind aan de hand.
Dit kind had een groote stoffen tas vast.
Je moet het zien alsof het kind een groot plat vierkant meesleepte wat wij van af de voorzijde zien.
Mijn hond zag dit en bleef stil staan, oren naar achter en pootje omhoog.
Daarna ging ze anders staan en begon zacht en kort te blaffen iedere keer een korte blaf.
Ook hier had ze de oren naar achteren maar wel haar haren omhoog.
Ik kon aan haar zien dat ze bang was voor de tas, vooral omdat deze zo laag bij de grond zat door dat het kind deze tas draagde.
Het is onbekend en zag er voor haar vreemd uit.

Mijn vraag is dan ook, hoe kan ik hier het beste op reageren.
Ik ga haar hier niet voor straffen omdat ze bang is en onzeker gaat blaffen.
Ik ben zoiezo tegen fisieke correctie.
Ik heb haar zelf gekalmeerd met woorden zoals " het is goed meisje en rustig maar" Ik ben echter bang dat ik hiermee haar angst zou kunnen bevestigen.

Hebben jullie een tip voor mij?

Ik heb aan de man mijn excuses aan geboden en verteld dat ze bang is voor de tas maar ik kon aan hem zien dat hij dit niet geloofde.
Zou dit soort situatie's graag willen stoppen en vermijden.
Hopenlijk hebben jullie een tip voor mij.

Het gedrag negeren en doorlopen, zonder dat je zelf aan de tas of die situatie denkt, dus ontspannen langs lopen.

het kalmeren wat je aangaf in je berichtje had je inderdaad denk ik zelf beter niet kunnen doen, hiermee heb je volgens mij inderdaad het foute gedrag beloont.
volgende keer rug recht en doorlopen alsof er niets aan de hand is.

Ik bedank mijn hond voor de waarschuwing en zeg dat het inderdaad een enge tas is. En dan lopen we er of met een boogje omheen of we gaan het enge ding bekijken. Hangt een beetje van de situatie en het ding af.

Het probleem is echter dat ik haar niet mee krijg.
Ze blijft stil staan en krijg haar niet mee aan de riem.
En om haar nu mee te trekken lijkt me ook niet heel erg prettig.
Of maakt dat in dit geval niet uit?

Indien mogelijk idd afstand nemen en rustig toekijken. Maar als je hond al op het pad staat, en je krijgt hem niet mee, is er niks mis met aan de andere mensen te vragen of ze even stil willen blijven staan. 
Zo zou ik dat in ieder geval doen. Ik zou meteen zeggen: "Excuseer, maar m'n hond is bang van die tas. Willen jullie even blijven staan en mag ze eens komen snuffelen?" En dan ga je zelf eerst naar de tas, en laat je zien dat ie toch wel leuk en interessant is, en kan je hond op z'n eigen ritme volgen. Als je ondertussen ook nog wat tegen het kindje zegt, zo van: "M'n hondje is een beetje bang, maar jij wil haar vast wel helpen?", is de situatie meestal snel onder controle, en kan alles in rust verlopen. Heb je te maken met stugge mensen, die kwaad doorlopen, tja, dan heb je het geprobeerd, en blijf je gewoon zelf rustig staan wachten (als voorbeeld voor je hond), tot ze voorbij zijn.


Maar ga geen angstige hond corrigeren.  Want bang zijn is een emotie en geen 'fout'.

Bedankt voor de tips iedereen,  @ Christel ik zou mijn hond nooit corrigeren als ze bang is hoor
Ik voed haar op een positieve manier op en gebruik nooit fisieke correctie's.
We behandelen elkaar altijd met respect, zo verdienen we elkaars liefde en is het werken en trainen met een hond veel leuker.
Mochten we weer in zo'n situatie komen ga ik jullie tips gebruiken.
Bedankt!

Leiding nemen en begeleiden door meer afstand te nemen van hetgeen ze eng vindt.

Soms kan het ook goed zijn om dingen juist te gaan bekijken,maar aan dit enge object zaten nog een kind en haar vader,dus is het beter om er meer afstand van te nemen.

Zo leer je je hond ook dat als ze iets te eng vindt ze er zelf afstand van mag nemen,dat dit normaal is.

Daar zat ik dus zelf ook al aan te denken Wendy.
Misschien handig dat ik gewoon de andere kant weer oploop.
We liepen gisteren op een smal pad en de man met het kind kwamen recht op ons af lopen dus we konden eigenlijk nergens heen behalve stil staan of omkeren.

Ik vind wel dat je heel goed de signalen beschrijft. Verder sluit ik me aan bij de antwoorden.

Ik zou ook omkeren, weg van het ding gaan. Als het lukt, qua situatie, ga ik vervolgens wel van een afstandje rustig naar het enge ding kijken, samen met mijn hond. Als ik merk dat hij ontspant, beloon ik dat. In de meest ideale situatie kan je dan naar het enge object toe gaan, maar in dit geval is dat waarschijnlijk allang weggehuppeld...