" @ Sabine en Karin, het ligt wel degenlijk aan de opvoeding van de hond! Dat jullie het hier niet mee eens zijn is jullie probleem. En ook een beetje heel erg dom. Want de juiste opvoeding is essentieel voor de toekomst en gedrag van een hond.
Ik ben het helemaal niet eens met jullie kijk op honden en honden opvoeden en ik ben het al helemaal niet eens met de topic starter! Ik wordt hier zelf erg kwaad maar ook verdrietig van hoe jullie denken over bepaalde honden rassen terwijl het 9 van de 10 keer aan de baas ligt en aan de opvoeding van de hond!
Ik ga hier verder niet meer in discussie dus spaar je de moeite! Dit is mijn mening! "
Jammer dat je de raseigenschappen van je ras niet erkend en respecteert. Je doet hiermee vele goede hondenbaasjes tekort. Zoveel mensen die ontzettend hun best doen hun hond goed op te voeden en te socialiseren, en waarbij desondanks de hondagressie de kop opsteekt.
Staffords zijn doorgaans niet sociaal met andere honden, zeker niet met vreemde honden (seksegenoten in het bijzonder). Goede fokkers zullen dit enkel kunnen ondersteunen en de eigenaars hierin eerlijk voorlichten. Baasjes die dit ontkennen vind ik ronduit onverantwoordelijk. Je hebt een hond met kracht en kaken waar je 'u' tegen zegt en een lichtgeraakt en pittig karakter.
Ze zijn eeuwenlang geselecteerd op bepaalde eigenschappen, zoals vasthoudendheid, moed, kracht, wendbaarheid, volhardendheid en een gebrek aan ridderlijkheidsinstinct (oftewel doorgaan met vechten ondanks dat de andere hond zich overgeeft). Die eigenschappen zitten er nog steeds in. Dit kan je er niet even uitselecteren of uitsocialiseren! Het zijn geen asociale honden, maar met andere honden mag je sociaal en tolerant gedrag dus gewoon niet verlangen.
Het zijn fantastische honden, ontzettend lief met mensen, trouw en gehoorzaam maar met een sterk karakter en een grote kans op hondagressie. Het is een kenmerk van het ras net als dat een Bloedhond zijn neus loeiend achterna loopt en een herdershond drijft. En natuurlijk, je hebt ook Bloedhonden die rustig los meehobbelen en Border Collies die schapen niet zien staan, net als dat je Staffords hebt die wél prima met andere honden overweg kunnen. Dit zijn echter uitzonderingen op de regel en je kan hier niet vanuit gaan. Het zit er gewoon in, en meestal komt het er ook uit.
Kán en wíl je hiermee dealen en neem je je verantwoordelijkheid dan heb je er een tophond aan!
Gelukkig ken ik voornamelijk Stafford-eigenaars die hun verantwoordelijkheid nemen en hun hond gewoon bij zich houden en ze dus de kans niet geven het te laten escaleren. Want zelfs al is jouw Staff nog zo sociaal, er zijn honderden andere honden die niet altijd even sociaal zijn, een conflict kan gewoon voorkomen. Daar waar een gemiddelde jachthond 'zijn schouders ophaalt' en weg zou lopen, pikt een Staff dit niet en gaat de confrontatie aan. En is het eenmaal vechten dan kan die andere hond het gewoon schudden.
Het zijn leuke honden voor de juiste bazen, maar wil je graag een hond die lekker met andere honden kan spelen en los kan in het bos en park, dan is dit niet het juiste ras. En natuurlijk zijn er ook Staffs die prima gaan met honden, maar ik vind gewoon dat dit niet de standaard is voor het ras (het is zo ongeveer de minst verstandige keuze die je kunt maken als je een hond wil die goed met andere honden kan opschieten).
Tot een jaar of 2 à 3 gaat het meestal prima, maar als ze volwassen worden zijn ze stukken minder tolerant.
Bovenstaande geldt natuurlijk ook (soms in mindere mate) voor bepaalde molossers.
