" Hier ook een schema van een fulltimer ,die bewust als alleenstaande met een baan 2 honden heeft geadopteerd..(waarvan 1 met kennelsyndroom)
Ik werk 40 uur in 4 dagen.
De eerste 2.5 week was ik vrij en vanaf dag 1 de honden laten kennis maken met de buurvrouw.
Ze heeft de eerste 4 maanden op ze gepast wanneer ik ook maar weg moest.
We hebben samen het schema voor verlatingsangst op gebouwd...en na een maand of 3 zaten ze in de ochtend na de wandeling een paar uur alleen(max 4/5 uur 1 a 2x per week)
Na 4 maanden de 2e oppas geintroduceerd die síndsdien 2x per week op ze past.
Op een werkdag sta ik op wandel een uur met ze en drop ze af bij de oppas om 7.15,
en ik kom ze na mijn werk weer halen.(soms om 17.0 soms pas om 20.30).
Dan gaan we wandelen onderweg naar huis,krijgen ze eten.
Dan hebben we knuffeltijd en indien ik vroeg thuis ben gaan we sávonds nogmaals uit...anders slapen.
Op vrije dagen zijn ze praktisch altijd mee met wat ik doe.
Het het kost veel extra tijd en aanpassingsvermogen...zeker met een angstige gevoelige onzekere hond als Waldo (die overigens gek is op de mensen die op hem passen)
Hier heb ik voor gekozen en ik zou het niet anders willen.(vind werkeloos zijn geen optie..hoe graag ik ook 7 dagen per week mijn honden bij me zou willen hebben)
Mijn oppassen kunnen zelf geen fulltime hond hebben en zijn blij met mijn honden in hun leven en zijn super trouw!
Alles is lang en breed besproken voor de honden kwamen.
Toch moet je wel bereidt zijn ,dat als ze niet kunnen je maar met een oplossing komt.
Ik neem vrij en en heb in geval van nood een (ook voor waldo acceptabel)betaald alternatief achter de hand.
Een paar keer per jaar worden de honden door de oppas geclaimd voor een korte vakantie op texel.
Vinden ze heerlijk.
Dan doe ik mijn niet honden dingen als dagje sauna en winkelen ect
Terwijl ik werk:
gaan mijn honden lekker wandelen in het park,dagjes met de boot weg,hangen op de bank met de oppas. kortom ze lopen de dag mee met het schema van de oppas en die hebben weekend met de hondjes
Ze hebben een hondenleven

Mijn beloning voor al het extra werk is :Waldo's vooruitgang...en dat Jeff een super relaxt blij kereltje is!
Ik zou echter niet weten hoe ik dit met kleine kinderen zou kunnen combineren als alleenstaande.
het zou voor mij financieel of qua schema een killer worden...
Als het zo zou zijn ken ik mezelf ook wel weer creatief genoeg om alles uit de kast te trekken om daar het maximum uit te halen..door te netwerken.
Als je iets echt wil ,dan lukt het!En aangezien niemand 10/15/20 jaar vooruit kan kijken ...is het bij het nemen van kinderen of huisdieren handig om je goed voor te bereiden en alles op alles te zetten om te zorgen dat ze krijgen wat ze nodig hebben..wat er ook gebeurd!
"