Gisterenavond liepen wij een rondje bij 'de berg'. Een walhalla van konijnen en fazanten op het moment. Onze meutejager loopt gewoon los. Ik heb dit van pup af gedaan en juist deze geuren opgezocht door in weilanden te gaan lopen etc. Ik wist heel goed wat de instincten van 'mijn' ras zouden zijn en dat ik heel veel moeite moest doen wilde ik hem los kunnen laten lopen. In mijn ogen is er voor een hond niets fijner dan af en toe lekker kunnen sprinten, dus wij zijn gewoon enorm ons best gaan doen. Hoe klein hij was en hoe kort hij mocht lopen, hup de auto in en een stukje van 10 min lopen, lekker los. Gisterenavond liepen wij daar dus en komen een soortgenoot tegen van Bas, dat blijft altijd een unicum. En ja hoor : Loopt die van jullie los??? De man kon het niet geloven en zou dat zo graag voor zijn hond eens willen, maar hij zou hem 3 dorpen verder pas terug vinden. Moest mijn lippen dicht houden om niet te zeggen: "dat had die van u ook kunnen leren hoor". We liepen verder en de man liep de berg op en heeft ons de hele weg na gekeken. Hij geloofde ons niet, haha! Tuurlijk rent Bas achter een fazant aan, welke hond niet? Dat mag hij ook, het is een hond. Als hij maar komt als ik dat wil, en als hij ons maar in het vizier houdt. We speuren ook met hem, maar bewust cleanboot en geen slipspoor, omdat ik niet wil dat hij leert op wild te jagen. Ook hebben we 2 kippen, tuurlijk was het in het begin interessant, maar hij moet het accepteren dat dat bij ons hoort en als hij in de tuin ligt te slapen zitten de dames nog net niet bovenop hem.
Wie pakt het nog meer op deze manier aan? Weten wat je hond zijn drift is, maar dit toch in zijn dagelijks leven goed proberen te integreren? Ik denk dat het leven van je hond hierdoor een stuk aangenamer wordt... Als je denkt dat je hond iets niet kan leren zal hij het ook nooit leren toch?



3 doggies




