Ik heb mijn hond niet gekozen, hij koos mij
Ik had namelijk altijd gezegd dat ik nooit of tenimmer een Golden Retriever wilde. Labrador ja, Golden Retriever neen, zo zegde ik altijd. Ik vond namelijk dat alle Goldens in mijn buurt niet bepaald vrolijke honden waren en was dit wel gewend van mijn Labrador. Verder waren ze me ook veel te rustig
Maar toen ging ik in het asiel wandelen met de hondjes en de Labrador die ik wilde adopteren, was net weg...toen kwam Tibo. Op dat moment een ellendig stukje hond, ziek en kon ocharme amper wandelen, maar hij was erg aandoenlijk ! Ik begon met hem te wandelen en hij hechtte zich erg aan me. En ik stiekem ook aan hem, dus ja, werd het toch een Golden Retriever. En spijt heb ik daar absoluut niet van, want Tibootje is allesbehalve een trieste hond, hij zit vol leven en is het liefste maatje dat een mens zich kan wensen. Dus ik ben helemaal om
Waarschijnlijk zullen de Goldens die ik kende niet zoveel aandacht hebben gekregen en daar wordt een lieve Golden natuurlijk niet vrolijk van. Denk nu nog steeds...hoe een mens toch een vooroordeel kan hebben tegen een ras en dat dit dan werkelijk totaal niet blijkt te kloppen
Maar ik kijk eigenlijk altijd mee naar het karakter van de hond !