" Er staat niet in het artikel dat er meer honden in het asiel belanden, en ik kan me voorstellen dat dierenartskosten, ondanks een regeling, steeds moeilijker zijn op te brengen.
De crisis duurt helaas veel langer dan we hadden kunnen voorzien, naast het feit dat een groot deel van de sociale zekerheid op de schop is gegaan...
De keuze is niet alleen die tussen een mobiel of ander luxe artikel... ik weet zeker dat daar zowiezo al flink op bezuinigd wordt.
Sparen voor je kinderen hun opleiding, oude dag, huis (verhuizen is vaak ook geen optie), clubjes, ziektekosten (steeds minder wordt vergoed..) etc. Wie had dat voorzien?
Je kan beter blij zijn dat je het zelf nog wel kan bekostigen! En dan eerder kiezen voor een ziek hondje uit het asiel.
En daarnaast, hoe lang blijf je bezig met behandelen van zieke hondjes, soms is die grens ook flink aan het vervagen.... Ga je verder voor de hond of voor jezelf? Lastig en zeer moeilijk, dat begrijp ik, maar toch...
Daarnaast ben ik blij voor Bamse dat haar eetlust weer terug komt! Rustig aan, Bamse geeft zelf wel aan, denk ik, wat haalbaar is. Herstel en rust lijkt me ook belangrijk. Na een operatie moeten we ons zelf immers ook ontzien.
Ze heeft toch een ernstige afwijking, wat doorwerkt op haar hele gestel. Willemijn, ik leef met je mee.
"