Mijn ruwharige dashond Floris wordt 26 oktober a.s. 11 jaar. Het besef dat hij oud aan het worden is valt niet als een muntje maar als een baksteen. Het idee dat hij er niet meer zou zijn maakt me bijna panisch. Hij is echt alles voor me. Ik woon alleen met Floris, mijn laatste kat is anderhalf jaar geleden ingeslapen. Dus als hij zou gaan blijf ik met lege handen over en vooral een leeg hart. Ik weet dat ik niet te hard op de zaken vooruit moet lopen; hij is gezond en ik hoop dat hij er nog jaren zal zijn, maar toch....Is het nou verstandig om een tweede hond erbij te nemen? Ik heb met Floris alles lekker en goed op de rit, ik kan lezen en schrijven met hem. En een pup of herplaatser geeft weer een hele nieuwe situatie en de orde zal opnieuw gesteld moeten worden. Bovendien weet ik dat Floris niks van pups moet hebben als we er buiten eentje tegenkomen, dat is altijd zo geweest.
Het laatste wat ik wil is dat Floris er onhappy van zou worden. Kan dat? Wat is wijsheid?



3 doggies



