elke keer verbaas ik me erover hoe Tommie aan het veranderen is. Morgen is hij precies 2 jaar bij mij en hij groeit steeds meer.
Tommie heeft niet een hele leuke jeugd gehad en bij elk verkeerd ding "wat hij denkt" kroop hij in elkaar, trok zijn lip op of plaste gewoon van angst van zich af.
Vanochtend is Tommie over zijn nek gegaan. Kan gebeuren! Elke keer kroop hij of onder het bed of verschuilde zich acter de stoel, waarna hij ging grommen als ik hem wou troosten. Elke keer bleef ik praten en zeggen dat het niet erg was en dat het was opgeruimd.
Nu is meneer zo ver, dat hij me vanochtend heeft wakker gemaakt. Ik hoorde hem wel overgeven,maar was in een te diepe slaap om goed wakker te worden. Nu sprong hij op bed en tikte met zn pootje tegen mn gezicht. Hij sprong van het bed af en liep naar de trap, waar hij naast het prakkie ging zitten, met zn oortjes plat en zich nog kleiner makend dan hij al is. Ik vond het al zo aandoenelijk dat hij me wakker maakte. Pakte hem voorzichtig op en gaf hem een dikke knuffel!! Boeltje opgeruimd en tommie?? Die lag al lekker op het voeteneind te slapen.
Trotser kan ik niet zijn op mijn kleine York!!!



3 doggies



