"
Ingeslapen?!!
Ik vind dat je erg simpel denkt:agressie naar kind= inslapen.
Bedoel je het echt zo kortzichtig of wil je je zelf nog nuanceren?
"
Het klinkt inderdaad kortzichtig als je het zo leest maar ik zal je het verhaal even uitleggen. Ik hoop dat je het dan beter begrijpt.
Buddha is een herplaatser van net 2 jaar. Toen we bij hem gingen kijken heeft hij naar mn vriend gegromd toen hij hem wou aaien. Dit heeft mn vriend mij niet gezegd en ik heb dat verder niet gehoord. Buddha en ik hadden meteen een klik en dus besloot ik hem te nemen.
Op de eerste dag dat Buddha hier was kwam mn vader op visite. Toen mn vader hem wou aaien begon hij te grommen en viel hij uit naar mijn vader (hij beet niet maar gooide zn volle gewicht op mn vader om hem van zich af te beuken). Ik dacht oke, misschien moet hij wennen of kwam mn vader dreigend over voor hem. Heb er toen verder niet veel achter gezocht. De volgende dag kregen wij visite en hij begon weer erg hard te blaffen en grommen naar de visite. Heb hem toen in zn bench gedaan tot ie afgekoeld was en daarna was het goed en was er niks aan de hand.
Een aantal dagen later kwamen mn moeder en broertje langs en toen heeft Buddha gegromd naar mn broertje en probeerde weer uit te vallen. Mn broertje is zich toen het heen en weer geschrokken en begon te huilen. Dit is dus een bevestiging voor Buddha geweest om zo mensen bang te krijgen van hem zodat ze afstand houden.
Sinds dien gromt hij naar iedereen die langs komt (en niet een beetje maar echt heel hard en erg) en als hij de kans krijgt valt hij ook uit naar iedereen. Echt bijten heeft hij nog niet gedaan gelukkig maar de dingen die hij vertoont zijn toch mens agressieve trekjes in mijn ogen.
Wij weten inmiddels heel goed hier mee om te gaan. Buddha gaat bijvoorbeeld vast als er visite komt totdat hij gekalmeerd is en iedereen rustig zit. Als hij dan rustig is mag hij los en mag hij de visite even gedag zeggen. Dan is er ook niks aan de hand en is hij echt verschrikkelijk lief voor iedereen en valt hij ook niet uit. Het zijn dus die eerste 5 tot 10 minuten die Buddha verschrikkelijk triggeren en waar hij dus niet mee om kan gaan (het is echt angst bij hem want heb er ook een GT bij gehad). Onze GT heeft ons ook uitgelegd en laten zien hoe we hem kunnen afleiden uit zn angst. Nu na veel trainen word hij steeds sneller rustig. Eerst duurde het 10 tot 20 minuten voordat hij rustig werd en nu is de rust na een minuut of 5 al gekeerd. We boeken dus echt vooruitgang. Als hij visite eenmaal kent dan kunnen die ongestoord binnen lopen en die worden dan ook vriendelijk begroet met heel veel enthousiasme.
Als wij ooit kinderen zouden krijgen en hij zou hier niet mee door 1 deur kunnen is herplaatsen voor hem geen optie omdat deze herplaatsing al super veel negatiefs met hem gedaan heeft. En de nieuwe eigenaren zouden dan weer helemaal overnieuw moeten beginnen met alles wat wij hem nu hebben geleerd. Geestelijk gezien gaat Buddha nog een herplaatsing echt niet trekken.
Ik ben ook van mening om een hond met dit gedrag niet te herplaatsen omdat het dan het probleem is dat je het probleem verplaats en niet veel mensen kunnen en willen hiermee omgaan. En geloof me, er heeft al heel veel bloed zweet en tranen in zijn training met mensen gezeten en wat ik allemaal met hem heb meegemaakt nu mens ik andere mensen niet toe omdat het voor mij als mens ook erg zwaar is geweest.
Verder is Buddha een geweldig hondje zolang hij maar in de goede handen is met de juiste aanpak.
Zo, was een best verhaal en meer dan ik eigenlijk kwijt wou erover omdat mensen toch al een bepaald beeld hebben bij staffords en dit de angst van de mensen weer kan voeden. Ik hoop dat je het nu wel wat beter begrijpt.