Ik ben zo overstuur! kan iemand helpen??

Kben benieuwd, hoop dat je er gauw achter mag komen hoe en wat allemaal.. succes.

Ikzelf woon in Belgie, dus ik zal zowiso wel iemand in mijn vriendenkring moeten hebben hoor..
ik was vandaag eigenlijk enorm gedrongen om meteen meteen een mail te sturen en een beetje van slag daarmee dat ik het meteen hier heb gemeld, omdat hier mensen tenminste begrip hebben..

Morgen hoor ik eens rond, of misschien heb ik dan zelfs al een e-mail, en misschien ook wel goed nieuws!

pff ik mag mijn verwachtingen niet zo hoog leggen.. misschien dat het een nog grotere teleurstelling is dan.. het wordt even afwachten he

Oh ik hoop het toch echt voor je! Als je er verder niet uitkomt met de mail kan ik wel eventueel in mn beste frans proberen te bellen ofzo.. of vragen of iemand voor me wil bellen.Lijkt me verschrikkelijk om je hond zo lang te moeten missen. 
Ik hoop echt heel erg voor je dat je hem terug zal vinden.. Ik zal voor je duimen!
Houd ons maar op de hoogte

Als je google Chrome gebruikt ipv internet explorer vraagt hij vaak automatisch om pagina;s in een buitenlandse taal te vertalen..misschien is dat makkelijker?

Zoals je de link om 23u36 gaf doet die het wel hoor.

Ik wens je veel succes toe!

Nee, je verwachtingen te hoog leggen kun je niet. Maar nu je deze link vond is het wel de moeite van het proberen waard.

Ik wens Max toe dat hij bij fijne baasjes terecht kwam en jou dat je fijn nieuws over hem krijgt. Maar die band met Max is al die jaren blijven bestaan en loopt ook later verder hoor. Liefde... vriendschap... Het is nooit voor niets geweest

Ik geraak ook niet verder op de site; geen paswoord, wel de tattoo nr ingevoerd.
Kom jij verder Sharr op de site? Het is een officiële site voor alle chipnummers, te consulteren door gemeentehuizen, dierenartsen, politiediensten...(wil je ook helpen met het Frans, of bellen als je wilt(mijn frans is niet top, maar voor een hond haal ik m'n beste frans wel boven!))

Ik hoop echt voor je dat je een aanknopingspunt vindt.
6 jaar op zoek is niet kort...mocht je zoektocht niet het verhoopte resultaat geven, probeer het dan toch een plekje te geven. Op een gegeven moment moet je berusten...met het verlies van Max, komen ook andere dingen uit je verleden mee...

ik ken het ook...als iets je ontnomen wordt, dan blijf je zoeken...in alles...tot het een kruisvaart wordt, en dan moet je op een geven moment voor jezelf tot rust komen...

Toch hoop ik heel erg met je mee op een goede afloop; te weten waar hij is geweest, of hij er nog is, of wat voor leven hij heeft gehad...
Een ding weet ik zeker; hij heeft je liefde ook altijd gevoeld, dat kan niet anders.

Voor die het interesseren hier heb ik nog 2 oude foto's van Max






Hij zou ook een kruising zijn.. maar heb nooit echt geweten met wat, Ik dacht misschien met een Golden Retriever..
hij was toch wel een stukje groter dan een gemiddelde Border, met een hele dikke vacht.
Maar qua karakter was hij 1 en al Border, met een enorme will to please, heerlijk!

Ik wil je niet alle hoop ontnemen, maar dit lijkt me meer een site waar je je adres gegevens kunt invullen, dat zodra er een hond gevonden is men aan de hand van de tattoo / chip terug kunnen vinden wie de eigenaar is.

Zoals NDG hier in Nederland.

Er staat nl ook boven: Indien de beschrijving van de gevonden hond niet overeenkomt met de beschrijving neem dan contact op met SSC

Ik hoop dat ik het mis heb en dat je antwoorden op je email krijgt,zodat je weer een stapje verder kunt.

Het lijkt me idd geen echte BC, maar een kruising. Staat trouwens ook op die site:
http://www.webappfnc.scc.asso.fr/FNC_ACCES_PUBLIC/Detenteur/fncAccueilChien.jsp

@Lise inderdaad, maar dat wisten we al hoor '
Even dus een update;
deze morgend meteen mijn mail nagekeken en zo snel mogelijk een pbtje gestuurd naar Petra voor een vertaling.
waarvoor ik haar nogmaals wil bedanken!
en er staat dat ze het nagekeken hebben
maar dat er niets veranderd is aan de inschrijving
dus Max staat nog steeds op mijn naam.. :(

Oooooh wat jammer zeg! Ik hoopte echt voor je dat het beter nieuws zou zijn!!

Wat een verhaal, echt erg van je ouders
Hopelijk vind je hem snel terug.

hoe kan dat? hebben ze er dan nog nooit mee bij een dierenarts geweest of heeft dat er niets mee te maken.
als hij nog steeds op jouw naam staat kan je hem dan niet als vermist opgeven of doe  je dan iets illegaals?

hoop echt dat je nog iets kan doen om hem te vinden....

ouders doen soms domme dingen, als ouders moeten we ook leren uit fouten en er lessen uittrekken
leren doen we ons hele leven

Er moet toch een manier zijn dat je hem kan vinden.. jezus ik leef helemaal mee met je!!

weet dat niet of je daarmee in de problemen kan komen, misschien dat iemand het weet van hp
kan je via de media niet proberen, bv hart van nederland of een ander programma.
controleer alles heel goed voordat je iets probeert zodat je er zelf niet mee in de problemen kom want dan ben je nog verder van huis
en daar ben jij en ook max niet

Hallo,

Ik spreek frans, engels en duits. Kan het ook goed verstaan.

Wil jou dus best helpen met vertalen, en wil ook wel een paar mailtjes/telefoontjes doen voor je!

Laat maar weten.

Succes in ieder geval!!

Dat is zo een hel! Ik ken het verdriet.. Ik heb mijn allereerste gezinshond toen weg moeten doen, omdat mijn biologische vader zoop en dan moest Yelda (ijslandse hond) het steeds ontgelden. Toen ben ik met mijn 14 jaar heel nobel geweest en tegen mijn moeder gezegd dat ze idd moest herplaatsen, omdat dit niet eerlijk voor haar was (eerst wilde ik het steeds niet, in de hoop dat het zou stoppen en wij haar konden houden).. En nu.. geen enkel spoor van Yelda en de fokster is ook gestopt. Zou misschien iemand van de rasvereniging kunnen bellen, maar durf niet..

Ik hoop dat jij wel weet waar je vriendje uithangt. Misschien advertenties plaatsen op diverse sites en forums met zijn foto en je verhaal? En idd, iemand zoeken die goed Frans kan. Ik ben er niet zo heel goed in, sorry! Succes!

Wat erg voor je! Krijg spontaan tranen! Wie doet nu zoeiets!
Ik zal aan je denken hoop dat je hem zal kunnen vinden!
Heel veel sterkte en liefs

Mooie hond is Ma. Je ziet zo dat het een lieverd is.

Echt spijtig voor jou en voor Max wat er toen gebeurd is. Maar wel heel mooi van je dat je hem nooit vergeten bent. Honden voelen veel van op afstand en Max zal dit ook wel gevoeld hebben en hij wist hoeveel je om hem gaf.

Ik denk dat je nu vooral moet hopen dat Max bij fijne, goede baasjes terecht gekomen is. Die kans zit er goed in bij een hond van zijn soort.

De kans dat je hem terug vindt is erg klein. Maar toch is het goed dat jedingen die je kunt proberen ook probeert. Als is de kans klein, toch kan het gebeuren. Zeker door je verhaal hier en tegen anderen te vertellen en ook via face-book contacten. Zeggen ze niet dat als je x-aantal contacten hebt, dat je dan zowat met iedereen in contact kunt komen ? Dat die kans er is is de moeite waard dat je ook dit geprobeerd hebt. Je verliest er niets mee... en de mogelijkheid is er.

En blijf de herinnering aan Max koesteren. Zo'n band die er geweest is blijft toch, over alle grenzen heen en anafhankelijk van tijd en plaats.

Heel veel sterkte en goede moed en als het niet lukt de dankbaarheid dat je Max hebt mogen kennen... en hij jou!

Nog een update
Heb Max ondertussen op meerde site's vermeld al vermist. Heb al veer reactie's gekregen met medeleven, en ook wat mails met mensen die me steeds tips geven waar ik het zeker en vast ook aan moet melden! Ook een site gekregen van een hele databank in belgie met geadopteerde, vermiste en gevonden honden. Natuurlijk meteen een e-mail.

Al die hulp en sympathie doet me zo enorm goed, hopelijk snel meer nieuws! 

Hopen!

Is misschien een domme opmerking, ik weet ook niet hoe je band nu is met je ouders, maar kan je hun niet vertellen hoe je je voelt, wat dit met je doet en eisen dat zij je zeggen waar precies ze hem hebben gebracht? Een adres ofzo. Van daaruit zou je verder kunnen zoeken en zijn spoor volgen.
Ik ben zo ook 2 honden kwijt geraakt vroeger. Ze hadden wel beide een chip, is iets makkelijker. Uiteindelijk hebben we ze na meer dan 4 jaar gevonden. Eentje is zelfs terug naar huis gekomen en de andere zat gewoon in een geweldig goed huis dus dan kan je dat niet maken om die hond terug weg te nemen..
Maar ze zijn ook van België naar Nederland gegaan en na heeeeeeel veel zoekwerk hebben we ze toch gevonden!
Dus ik duim voor je! En ik wens je een antwoord, welk dan ook. Want onzekerheid is erger dan het weten. Nu kan je niets he...

Ik heb hetzelfde meegemaakt met de scheiding van mijn ouders. Wij hadden bij ons thuis ook een zwarte labrador, samen met 1 cavia en een rosse kat. Ze waren alledrie in ons gezin door mij en met de scheiding hebben mijn ouders ze naar het asiel gebracht. Ik heb ook terug naar het asiel gebeld (veeweyde in anderlecht) maar daar waren ze heel onvriendelijk en zeiden ze kortaf dat ze daar geen tijd voor hadden. Af en toe denk ik er nog aan terug en ben ik ook verdrietig. Erg he wat ouders hun kinderen toch kunnen aandoen.