toen ik faith uit het asiel haalde, werd ze geschat op 9 jaar.
bij de 1ste wandeling viel het me meteen op dat ze niet helemaal goed liep met haar heupen.
het asiel had dat niet na laten kijken, en wisten er niets van.
toen ik haar een paar maanden had, kon ze 's morgens ineens niet meer lopen.
de da zei dat haar heupen heel erg slecht waren, en ze kreeg pijnstillers mee.
zouden die niet aanslaan, dan was inslapen de beste optie.
mijn oudste dochter vertelde mij toen dat faith haar heup had gestoten tegen de hoek van de bank, ze had er niet bij stil gestaan dat dat de reden kon zijn dat faith niet meer kon lopen.
2 dagen later liep ze weer zoals anders, zonder pijnstillers.
nu merk ik de laatste weken dat ze na een wat langere wandeling last krijgt van haar heupen, maar ze geniet er enorm van om op de hei te wandelen en zwemmen.
mijn vriend is heel handig, en zou een karretje kunnen maken voor haar achterhand, waardoor ze toch gewoon mee kan met max.
als het erger wordt met haar heupen, zou ik haar in laten slapen, want een leven vol pijnstillers vind ik persoonlijk geen hondwaardig bestaan, plus ze zou door de pijn gevaarlijk kunnen worden voor mijn kinderen.
zou zo'n karretje iets zijn voor wandelingen langer dan 15 minuten, of is dat zielig?



3 doggies
!
...











