herplaatser hapt naar pup (jaloezie?)

Hallo allemaal,

Sinds een maand heb ik een pup en een herplaatser. De pup is eerst gekomen, en de herplaatser 1,5 week later. De pup (reutje amstaff) is nu 14 weken en de herplaatser (teefje amstaff) is 1,5 jaar.

Nu begint de herplaatser sinds 1 week 'ineens' te happen naar de pup. Terwijl de pup in die situaties geen interactie met haar zoekt. Ik heb het idee dat het jaloezie is (wij zijn ook al haar 5e adresje). Want het gebeurt eigenlijk alleen in situaties waarbij zij bij ons staat/zit/ligt en de pup komt er aan. Ook gebeurt het wel eens dat als zij in de mand ligt en de pup mag op de bank, ze er dan direct ook bij moet.

We willen natuurlijk voorkomen dat het escaleert. Maar aangezien de pup telkens weg loopt als ze hapt 'logisch', boekt zij iedere keer een overwinning. Maar als wij haar zouden straffen krijgt ze misschien nog meer het idee dat pup=negatief. Dus we weten niet zo goed wat we hiermee moeten doen.

Uiteraard zorgen we er al wel voor dat ze allebeide genoeg aandacht krijgen.

Verder is het een ontzettend lieve en leuke hond en normaal gezien gaat ze ook goed met de pup om. Ze liggen lekker tegen elkaar aan te slapen etc.

Ik hoop op nuttig advies!

Hi , je ziet dit bovenstaande gehaal fout. Jij bent de roedel leider en jij zegt wat er gebeurd, jij zegt toch ook niet "oke hap maar de pup" Nee dat wil je niet, dus dat maak je haar duidelijk en direct ook goed duidelijk. En er boven op zitten, als jij maar t idee hebt van ze gaat nu happen al ingrijpen. Niet vergeten jij bent de BAAS !

m.v.g. Carmen

Bedankt voor je reactie!

Ik wil liever begrijpen waarom ze dit doet en hoe ik haar kan helpen i.p.v. haar te corrigeren terwijl ze zich waarschijnlijk al niet prettig voelt.

Als ik haar agressieve handeling 'oplos' door een agressieve handeling van mij, dan leert zij juist dat problemen op te lossen zijn met agressie. En dit zal de pup dan ook leren. En dat wil ik dus juist niet.

Ik ben dus ook zoek naar een positieve oplossing.

als het jaloezie is dan is het heel makkelijk . haar wegduwen als jij met de pup bezig bent. zij moet zich niet gaan bemoeien met jou en de pup als jij de pup aandacht geeft. zelfde geld voor als de pup op de bank ligt en de oudste wilt er meteen bij komen alleen maar omdat de pup daar ligt . dan duw je de oudere gewoon weg.maaaar andersom moet dat ook zo zijn oudste op de bank pup weg  . wat de oudste nu doet is jou claimen . dat moet en mag ze absoluut niet doen .

Ik ben het niet echt eens met de gegeven reacties. Voor een herplaatser met een rugzak en zoveel verschillende baasjes die zich nog maar net aan het hechten is aan jou zal alles heel snel vielen als een afwijzing.
Ik denk wel dat het heel balngrink is dat je zorgt dat de hond jou niet gaat claimen. Jij bepaald wanneer er geknuffeld of gespeeld wordt. Dus laat de hond niet om aandacht smeken en geef dan niet onmiddelijk toe. Jij start en stopt het spel en kiest de aandacht momenten. Maar ik zelf zou dit echt nirt doen door de hond weg te duwen. Probeer de hond rustig weg tE lijden. Geef hem tijd om aan een mand of bench te wennen als zijn plekje en lijd hem dan daarheen. Als het de herplaatser te veel wordt geef dat zowel de pup en de herplaatser even geen aandacht. Pas als ze allebei weer rustig zijn kun jij bepalen wanneer er geknuffeld wordt. Zo is het dus nooit hun beslissing en is er ook geen mogelijkheid tot claimen.

Ik hoop dat je iets hebt aan deze warrige uitleg

Oke, als jullie er zo over denken, succes en ik blijf dit topic volgen.

Je hebt wat op je hals gehaald door vrijwel tegelijkertijd een pup en herplaatser in huis te halen.

Ik ben het helemaal eens met je reactie dat je liever eerst de oorzaak achterhaald in plaats van erbovenop zitten en direct ingrijpen. Op het moment dat je dat doet ben je alleen maar bezig met de symptomen.

Algemeen kan ik zeggen dat deze periode voor zowel de pup als voor de herplaatser belangrijk is om een (vertrouwens)relatie op te bouwen met zowel de nieuwe mensen/dieren als de nieuwe omgeving. Je zult merken dat wanneer er meer rust en vertrouwen in die relatie komt er ook veel meer mogelijk is. De tolerantie neemt toe, er is meer vertrouwen in jou dat jij het wel overziet en regelt (op positieve manier).

Geef beide dieren de tijd en rust om in hun 'nieuwe' plekje te groeien en creeer individuele tijd en aandacht (qualitytime) om met beiden individueel een goede (vertrouwens)relatie op te bouwen. Geef de dieren ook samen tijd om een (vertrouwens)relatie op te bouwen, waarbij jij de rol hebt om hierin de grenzen te bewaken dat de een of ander niet doorslaat en de dieren hierin te begeleiden. 

Ook jij moet beide dieren leren kennen. Gezien dit en bovenstaande is het in deze fase dus best lastig om oorzaak en gevolg te ontdekken.

Zeker voor herplaatsers geldt daat ze nogal wat voor hun kiezen hebben gehad aan veranderingen en je weet vaak ook lang niet altijd wat zo'n dier al meedraagt in z'n rugzakje. Advies is daarom om niet teveel van het dier te verlangen en niet te overvoeren met allerlei nieuwe prikkels. Liever op geleide van meer tot ontspanning en vertrouwen komen van het dier nieuwe prikkels toevoegen.

Wat Michael schrijft sluit ik me ook bij aan. Liever niet wegsturen en/of corrigeren. Wel begeleiden.

Dit is allemaal vrij algemeen. Het is altijd lastig om naar aanleiding van een concrete situatie advies te geven omdat we de situtie en dieren niet in hun eigen omgeving in hun situatie kunnen zien.

Hoe is de herplaatser verder? Rustig, druk? Kan hij goed met prikkels omgaan of reageert hij vaker geprikkeld? Merk je stress? Slaapt hij goed, hoeveel en wanneer? Wat onderneem je allemaal met de honden?

Kun je de hap-situties eens wat meer omschrijven? Binnen de totale context van het gebeuren?

Ik weet gelukkig wel waar ze heeft gewoond en wat ze heeft mee gemaakt. Ze is niet mishandelt, maar heeft wel een gebrek aan socialisatie gehad. Ook heeft ze bij sommige adresjes te weinig beweging gehad.

Ze is heeeeel rustig. Begint net een beetje los te komen en ook eindelijk gekke sprongen te maken tijdens het wandelen. Eerst sjokte ze maar een beetje achter ons aan. Waarschijnlijk ook mede door slechte conditie. Het enige moment waarop ze druk wordt, is als 1 van ons thuis komt.

Ze vindt eigenlijk alles wel prima, de auto, mee op visite etc. etc. Ik merk dan ook totaal geen stress. Als ze moe is gaat ze gewoon lekker uit zichzelf liggen slapen. Ik heb nooit precies bij gehouden hoeveel ze slaapt. Maar ze slaapt net zoveel (en soms zelfs meer) dan de pup. Soms kruipt de pup dan lekker tegen haar aan en dat vindt ze prima.

Als de pup haar uitdaagt en in haar wang en oren bijt dan laat ze dat rustig toe en geeft ze geen kick.

We wandelen of fietsen 3 a 4 keer per dag een half uur tot een uur. Met het warme weer mogen ze zwemmen/ pootje baden.

We gaan ook met beide honden naar gehoorzaamheidscursus en daar doen ze het beide heel goed. Op de hondenschool stel ik dit soort vragen echter liever niet, omdat ze daar een wat andere opvatting over opvoeden hebben (beetje van de oude stempel).

Haar enige probleem is de omgang met andere honden, hoewel ze wel met andere honden is opgegroeit.

Ze heeft nu 2x een conflict gehad met andere honden. Waarvan ik de oorzaak niet zo goed weet. Na 1 van deze conflicten is het happen naar de pup eigenlijk begonnen. Ze had wat kleine wondjes en daar likte de pup aan. Dit vond ze niet fijn en ze begon te grommen. De pup hield op. Nam een beetje afstand, maar ze bleef grommen en hapte uiteindelijk naar hem.

Door de schrik ben ik wel boos op haar geworden. Ik heb vervolgens de pup opgepakt en in zijn bench gezet.

De keer daarna lag ze op de bank bij mijn vriend en wilde de pup erbij. Die stond tegen de bank op en toen hapte ze. Toen hebben we niks gedaan.

Later lag de pup een keer bij mij op de bank, terwijl zij in de mand lag te slapen. Toen ze dat door kreeg moest en zou ze ook ineens op de bank. Toen deed ze verder niks naar de pup.

En vandaag nog een keer dat zij op de bank lag. Pup loopt gewoon voorbij zonder dat hij ook maar haar kant op kijkt en ze hapt.

Ze bijt de pup dus niet echt. Maar hapt wel zijn kant op.

Als we een andere hond tegen komen tijdens het wandelen reageert ze niet helemaal 'normaal'. Staart strak omhoog, oren naar voren en in de focus. Over het algemeen gaat het goed en krijgt ze wel een relacte houding zodra ze de hond eenmaal ontmoet heeft. Maar ze heeft nu dus wel 2x een conflict gehad met andere honden. Nu moet ik daar wel bij zeggen dat die andere honden ook niet heel makkelijk zijn. Dus niet echt een gelukkige combinatie.

Ik hoop dat je hier iets aan hebt!

Bij deze laat ik nog even weten hoe het nu gaat.

Het gaat momenteel erg goed tussen de honden onderling en tussen de honden en ons.

We hebben niks bijzonders gedaan. Dus ik denk dat het inderdaad te maken heeft gehad met het feit dat de roedelverdeling nog niet helemaal duidelijk was. We hebben ons zo weinig mogelijk met de honden onderling bemoeit, maar wel de normale dingen die een roedelleider kan doen (eerst 'eten' uit de bak, als eerst door de deur).

De herplaatser is inmiddels een blije, actieve hond geworden, die ook eens gekke sprongen maakt. En ik merk ook dat ze meer vertrouwen in ons heeft.

Dus we zijn weer een blij gezinnetje