Vandaag bij het wandelen komt ons plots een pupje begroeten, een labrador van (hoorde ik later) 14 weken oud. Superlief, superspeels, echt een schatje.
Baasje was nergens te zien en het beestje liep achter me als was het mijn schaduw.
Een beetje rondgevraagd en een kwartiertje later hoorde ik een vrouw het beestje roepen 'Bonita'.
Ik roep terug dat hij bij mij was en de vrouw komt verontwaardigd op straat. Ik zeg tegen het pupje 'hup, ga maar naar je baasje!'. Pup loopt naar z'n baasje en krijgt daar nu toch verbaal en fysiek een bestraffing
De vrouw duwde hem tegen de grond en sprak met een luide en boze stem dat 'hij zo stout was' en 'hoe kom jij op straat'.
En ik maar zeggen, 'nee, niet straffen, belonen', maar het pupje komt terug naar mij gelopen, staartje tussen de poten, hoofdje laag, alsof hij bescherming zocht. Ik spreek die vrouw aan op haar gedrag en zeg dat ze niet boos moet zijn, maar juist belonen want hij kwam mooi bij haar en luisterde goed.
Nou, kon evengoed tegen een muur praten, die horen misschien wel, maar luisteren ook niet... Pupje wou niet terug naar het baasje...
Zeg ik tegen haar: 'Jij moet ervoor zorgen dat je pup niet op straat kan, is niet zijn schuld, maar de jouwe en nog heel gevaarlijk ook want hij loopt zo onder een auto.'
Ze pakt de pup onder z'n oksels en draagt hem naar binnen, zonder nog een woord te zeggen...
Behoorlijk frusterend 






Baas heeft duidelijk ook een beetje handleiding nodig....










