Tja hier ook een jongetje van tussen de 6 en 10 jaar oud (vind het heel lastig inschatten). Als hij je aan ziet komen dan rent hij terug en/of bindt de lab aan een struik/boompje/hekje. De andere hond loopt los erbij en dan hoor je een hoop gegil in de hoop dat het hondje dan ook nog meekomt. Als ik hem zie loop ik maar vast een blokje om, vind het zo sneu voor het kind.
Heb de lab een keer in mijn nek gehad, hij hield hem niet en ja hoor daar kwam die aan. Nou deden ze elkaar niets, want da's gezellig even spelen. Maar daar stond ik, jonge puberboxer en een jonge lab..
Maar van de week heb ik het zelf ook gedaan. Nichtje van 10 kwam logeren (flinke meid dat wel) en ja die wilde wel mee uitlaten. Nu is onze Ginger er erg van gecharmeerd (lees: niet te hanteren) als er iemand mee loopt, maar ja goede oefening natuurlijk. Enfin ik met nichtje en 2 honden de ronde wandelen. Ginger flink over de zeikerd heen, want dit was toch wel anders dan als baasje en vrouwtje samen lopen. Uiteindelijk Darco (jawel de grote lobbes) aan mijn nichtje gegeven, er wel naast blijven lopen dat als er wat was ik direct de riem kon grijpen, maar meneer heeft nog nooit zo netjes mee naar huis gelopen. En mijn nichtje natuurlijk zo trots als een pauw. Laat ik wel zggen, zo heel ontspannen liep ik niet, want ik weet hoe hij in ene een spurtje kan geven asl hij wat ziet. Zou haar in ieder geval never nooit alleen op pad sturen, kind komt zonder hond en met kale knieen thuis denk ik.