Mijn moeder vertelde me 5 min geleden dat ze zich heeft ingeschreven voor ongeboren Parson Jack Russell nestje. Ze kunnen nu deze dagen worden geboren.
Onze vorige hond Ziko is bijna 3 maanden geleden overleden. We hebben hem moeten in laten slapen vanwege lymfeklierkanker.
Ik vroeg mijn moeder niet echt direct als ze toch een nieuwe hond wilt. Ze wilt gewoon eerst kijken, maar ik ken mijn moeder die valt als een blok voor puppies.
Nu heb ik toch weer een dubbelgevoel. Ik wil heel graag een puppy. Maar ik ben zo bang dat we dat hondje dadelijk weer zo vroeg moeten laten inslapen door kanker. Ziko was pas 8 jaar, elke keer als ik er te veel over na denkt krijg ik weer tranen in mijn ogen en een brok in mijn keel.
En het is pas 3 maanden geleden..is het geen verraad om nu al weer voor een puppy al te kijken? Ik heb dat gevoel wel heel erg. Ik had zelfs het gevoel als Ziko het misschien mij kwalijk nam dat hij werd ingeslapen. Natuurlijk is het te gek voor worden we hebben een goede beslissing genomen maar toch...het blijft af en toe aan me knagen.
Ik weet nu dat als er een nieuwe hondje komt dat het geen vervanger wordt dat heb ik me al uit mijn hoofd weten te praten.
Ik wil gewoon weten hoe jullie er overdenken?
Ik heb trouwens net de site gezien en de vader van het nestje is echt een prachtige hond lekker ruwharig! Moeders is ook trouwens een mooie en ook een gladhaar net als onze lieve Ziko



3 doggies
Ik heb ook alle dieren die wij ooit gehad hebben nog steeds in mijn hart. En er is nog plek voor veel meer dieren hoor!






