" Verschillend maar meestal komen ze nieuwsgierig (rustig) op mij af om even te snuffelen. Toch gaat Twinko blaffen. En als ik ze vervolgens aai is het hek van de dam! Ik haal andere honden op dit moment dus niet meer aan maar soms komen ze uit zichzelf op me af.
...
Ik dus ook niet maar hoe corrigeer ik dit? Het zou natuurlijk te bespottelijk voor woorden zijn als ik andere honden niet meer kan aaien.
"
Dan lijkt het me eerder jaloezie en claimen dan verdedigen. Zoals een kind tegen een ander kind kan zeggen dat hij/zij niet mee mag spelen want 'dat is
mijn vriendje'. Honden kunnen ook jaloers zijn. Gisteren merkte ik het nog bij Dobber. Mijn zwager was er met zijn mechelaar en die werd aangehaald door iemand van de visite. Dobber zag dat wilde er ook naar toe maar dat mocht niet van me (tenslotte was mijn 'blijf' heel erg duidelijk

). Dus begon ze met piepen. 'Ik wil ook zo graag want wat die ander krijgt wil ik ook!'. Ach, leuk voor je. Maar dan heb je vandaag even mooi pech

.
Je zegt dat je wegstapt en Twinko wegstuurt, luistert hij dan? Zelf zou ik in elk geval al niet weg gaan stappen want kan Twinko opvatten alsof jij op Twinko let en daar vanuit je gedrag laat bepalen terwijl het andersom zou zijn. En eigenlijk heeft hij ondanks je wegsturen e.d. nog steeds positief resultaat geboekt. Want jij haalt de andere hond niet meer aan en dus 'werkt' het blaffen en gek doen.
Ik zou niet Twinko voorbij lopen en de andere hond alsnog gaan aaien, het kan zijn dat je daarmee over een grens gaat bij Twinko waardoor hij uit frustratie/kwaadheid uit kan vallen naar de andere hond. Dan kun je beter Twinko verbaal corrigeren (dus door 'nee' te zeggen op een lage toon), hem even aangelijnd aan iemand anders geven of even vastbinden ergens aan, wat opzij gaan staan en dan op je hurken de andere hond bij je uitnodigen. Twinko moet wel leren dat jij zelf kunt bepalen wie je wilt aanhalen of niet en sterker nog: dat hij daar helemaal geen fl*kker over de zeggen heeft.