" Honden voelen heel goed aan in wat voor "state of mind ' je bent.....in wat voor emotionele toestand ook.
Ik kan je wel een mooi voorbeeld geven, van de week is de kleine man gevallen van zijn fiets in de achtertuin, beau lag te slapen, kleine vent had een flinke schaafplek op zijn knie, en huilen uiteraard, beau was meteen wakker, en kwam zijn 2 benige vriend een lik geven, en week niet van zijn zijde..,.
Als mijn kinderen aan het stoeien gaan, wat gepaard gaat met een hoop gegil, dan komt beau kijken en begint te blaffen..
Als ik mijn slechte dagen heb ( i.v.m reuma) dan kan ik er de klok op gelijk zetten dat beau dat voelt, met wandelen loop ik wat rustiger, en blijft vlak bij me...
Zou het niet gewoon dierlijk instinct zijn...? "
Misschien wel.
Maar ik merk in de praktijk wel dat er honden zijn die er gevoelig voor zijn en reageren op menselijke emoties, zichtbaar of niet en honden die het totaal niet door (lijken?) te hebben.
Honden die echt respect hebben voor oudere mensen, tegen iedereen opspringen, maar niet tegen de oma die op bezoek komt bijvoorbeeld.
Honden die hun kop legde op de buik van een aanstaande moeder, die het zelf nog niet wist en dat maar bleef doen, dat ze dacht, 'wat is er toch?'.
Maar ook honden die met gemak een ouder iemand zo omver lopen en kinderen, die totaal niet reageren op kindergehuil of er zelfs geirriteerd van raken.
Biko is opgegroeid in een huis met drie kinderen. En moest weg in verband met dat hij niet van de kids tollereerde dat ze in zijn mand kwamen. De eigen kinderen deed hij niets behalve grommen, maar de buurtkinderen die te druk waren of in zijn buurt kwamen daar haalde hij ook naar uit. Hij is ook veel getreiterd door het tuinhek heen.
Nu woon ik samen met mijn vriend die twee kinderen heeft die ook bij ons wonen en in het weekend naar hun moeder gaan. En ik was in het begin dat ze elkaar gingen ontmoeten heel voorzichtig en ik wou een afgesloten ruimte waar Biko in kon 's nachts. Want de kids zijn vaak om 7 uur al wakker en gaan dan naar beneden.
Nou, alsof Biko wist (en dat wist hij waarschijnlijk ook) dat dit belangrijk was. Hadden Biko en de kids niet gegaan, dan waren we niet gaan samenwonen. Vanaf dag 1 vind hij ze leuk. Nu zelfs geweldig. Hij staat te piepen bij het raam als ze naar school gaan. Mijn mond viel open. Als ze het weekend zijn weggeweest dan worden ze enthousiast begroet, maar hij zal nooit springen. Overigens is het geheel wederzijds

En hiervoor konden kinderen buiten hem dus niet eens aaien tenzij ik het geheel begeleiden en heel rustig aan.