" En indien nodig uitkijken naar een herplaatsing waar de hond nog beter af is, wat misschien nog beter kan na hondenschool en socialisatie indien er die nog niet was. "
Dus eigenlijk zeg je dat ik Mellow maar moet herplaatsen omdat ze bij mij niet goed af zou zijn? Zo lees ik het wel namelijk.
Mellow heeft de eerste 3 maanden van haar leven op straat gelopen, de 4e maand zat ze in het asiel.
Toen kwam ze bij ons. Het asiel wist niet wat voor ras het was, ze vermoedden een Pointer-kruising (maar alleen de vlekkerige voetjes doen daar aan denken).
Pas later bleek dat zij wel érg verwant is aan de windhond. Veel jachtdrift dus. En vooral een veel actievere hond dan wij zouden hebben gekozen.
Maar gaat ze daarom weg? Geen haar op mijn hoofd die daar aan denkt.
Ze was, door die eerste maanden op straat en in het asiel, dus ook totaal niet gesocialiseerd. We hebben heel hard gewerkt om haar angsten grotendeels weg te nemen. En een half jaar later overnieuw wegens aanval door 2 honden.
Ik heb meer dan mijn best gedaan om haar te maken tot de hond die ze nu is.
Ik heb een aantal maanden 2 keer per week (soms 3 keer) geoefend op het grote veld, aan de lange lijn (20 meter).
Soms kwam ze als ik haar riep, maar vaker niet dan wel.
Als ze wat ruikt wat haar interesse heeft gewekt is ze weg (konijn, muis of gewoon een lekkere vossendrol om in te rollen).
Als ze ergens van schrikt idem dito, dan zit ze zó in haar eigen wereld en dring ik maar moeilijk tot haar door. Inmiddels kan ik haar redelijk kalmeren bij harde onweer wanneer wij buiten lopen, maar als ze op zo'n moment los is (of raakt) dan is ze weg en ik wil niet weten waarheen.
De hond die ik had uitgekozen rond mei vorig jaar (maar die al gereserveerd bleek) is inmiddels dood. Kon wel los, maar alleen bij huis in de buurt. Hij schrok van een grote hond, rende weg en BAM! daar was een auto.
Dat soort dingen wil ik dus écht never nooit meemaken, dus daarom hou ik haar gewoon lekker aan de lijn.
Toevallig is ze net losgeschoten uit haar tuig. Ze schrok even (niet gewend), maar kwam snel weer naar haar nieuwe vriendje terug, waarna ik haar weer in haar tuig kon hijsen.
Ik vind het zó ontzettend jammer dat ze niet gewoon lekker los kan rennen, maar het is hier a) niet veilig en b) daarvoor luistert ze gewoon niet genoeg.
In huis is ze makkelijk met eten te porren (banaan, wortel of gewoon een lekker gedroogd stukje pens), maar buiten werkt dat bij haar gewoon niet. Niet op het cursusveld, niet in de wijk, niet in het bos.
Ze is niet zó gefixeerd op eten dat ze altijd maar bij mij terugkomt als ik haar roep.
Sorry, dit bericht is wat langer geworden dan gepland.