Pffff... Ben er toch nog wel even van geschrokken hoor... Ik was op weg naar de winkel en was bezig een fietser in te halen toen ineens heel kalm een hondje over stak (vanaf de kant van de weg waar ik reed)... Klein beestje, licht bruin met krullerig haar. Shih Tzu achtig iets? Enfin, ik natuurlijk vol in de ankers en een lawaai dat de auto maakte! Ongelofelijk... Ik heb nog nooit zo hard moeten remmen, het hondje stak echt max vier meter voor me uit ineens over. Toen ik stil stond (aan de verkeerde kant van de weg, ik was immers aan het inhalen) kwam de fietser me voorbij gereden. 'Alles is goed gegaan hoor!'. Gelukkig maar. Ik ben verder gereden want ik zag zo snel het baasje van de hondjes ook niet en ik stond aan de verkeerde kant van de weg.
Toen ik later van de winkel terug kwam heb ik even goed opgelet en ja hoor: remsporen van ongeveer 2 meter lang... Pfff... Het hondje heeft het echt maar net gered anders was 'ie dood geweest.
Waar ik dan wel weer trots op ben: toen ik eindelijk stil stond, draaide de motor nog wel
. Dus ik heb in dat moment van knoerthard remmen er nog wel aan gedacht om van de 3e versnelling in de 1e te schakelen. Best wel knap voor iemand die de spreekwoordelijke uitzondering is op 'vrouwen kunnen twee dingen tegelijk doen'
.
Maar als ik nog een keer die hondjes zie lopen met hun baasjes stop ik wel en ga even een hartig woordje met ze spreken. Het beestje was echt kantje boord. Laat ze dan maar een stroomdraadje om de tuin doen, straks ligt het hondje ècht platgereden op de weg...



3 doggies



