Claire (gast)
Hi, wellicht heeft iemand tips. Mijn groenendaeler van 7 maanden loopt al heel netjes aan de riem naast me als ik hem uitlaat. Soms ook voor me , maar trekken doet ie zelden meer. Zodra de kinderen mee gaan hem uitlaten wordt het een ander verhaal. Als de jongste van 5 en 6 jaar vooruit gaan lopen of alvast doorlopen naar huis en op den duur dus uit het zicht verdwijnen wordt hij helemaal wild. hij sleurt me zowat over de weg (hij is inmiddels 23 kg). Als ik hem dan echt naast me neerzet luistert ie wel en blijft hij zitten maar hij jankt en piept de hele boel bij elkaar., Zodra ik weer ga lopen begint hij weer te trekken en een soort gil geluid te maken. hij wil duidelijk naar de kinderen toe. Hij heeft dit overigens niet als ik met een volwassen loop en die loopt vooruit.ook niet met andere kinderen. Echt alleen met onze eigen kinderen. Hoe kan ik dit afleren? Het lijkt er echt op dat hij helemaal in paniek raakt zodra onze kinderen uit het zicht verdwijnen of verder vooruit gaan lopen.
Alvast bedankt voor de tips of ervaringen. Ben benieuwd of meerdere hondenbezitters dit zo ervaren hebben.
Groetjes,
Claire




. Vind het ook geen probleem om de kinderen te leren dat ze bij me blijven, maar wilde even weten of het iets is dat ik hem moet aanleren omdat het bij opvoeding hoort of dat het iets is waarbij je dus de omstandigheden moet aanpassen omdat het nauwelijks af te leren is. Vind het gewoon zielig dat ie zo in paniek is, maar een voorbijganger met een hond (ander ras en zonder kinderen) zei dat ik niet moet accepteren dat hij "de baas" over mijn kinderen speelt. Zo noemde hij het dus vandaar dat ik twijfel waar ik nu goed aan doe.


