"
Even een vraag.
Na het gebruik van die prikband, was toen je probleem opgelost?
Viel hij andere honden niet meer aan?
Kon hij zonder prikband weer mee wandelen?
Was hij ontspannen bij andere honden? "
Margje, gevonden!
De bouvier kwam uit een nest van 8. Alle 8 hadden (bleek later) de kolder. 7 van het nest hebben de leeftijd van 2 jaar daardoor niet gehaald, ik daar en tegen heb er voor gezorgd dat mijn hond bijna 7 jaar mocht worden.
Ik blijf erbij dat de match van vader en moeder niet goed is onderzocht en dat deze match dus niet goed is geweest. Ik kom tot deze conclusie omdat het hele nest niet jovel was.
Binnen was hij de liefste hond die ik ooit gehad heb. Buiten werd er een knop omgedraaid en kon je hem niet meer terug. Overigens heeft deze zelfde hond mij wel gered van iemand die mij op straat aangevallen heeft, omdat hij een beensteller was, heeft hij die man in zijn been gepakt. De man heeft aangifte gedaan maar ik ook.
De politie kwam daarna in huis om te kijken welke hond hiervoor verantwoordelijk was. Toen ze binnen kwamen ging de bewuste bouvier (ik had er 4) bij ze op schoot zitten. Hun aaien en zo en toen vroegen ze of ze de hond mochten zien die de man had gepakt. Die zit op je schoot, zei ik toen.
De politie vond dat ik een hele goed hond had en dat de man helemaal geen aanspraak kon maken van iets. Ik had trouwens de striemen na een aantal dagen nog steeds in mijn gezicht van de aanval van die man.
Maar goed, tot zover was het een hele goede hond. Hij heeft verder nooit zonder prikband kunnen lopen, maar daardoor kon ik hem wel beter corrigeren en kon hij ook geen andere honden aanvallen. Maar omdat hij toch de kolder in zijn kop had en hij steeds erger werd, heb ik besloten hem in te laten slapen, omdat hij een gevaar werd voor zichzelf en voor anderen. Overigens NIET voor mij.
Mijn hond was een zwaar geval en was nooit maar dan ook nooit met wat jullie positieve correcties bedoelen, te behandelen geweest. En daarom kan je dus ook nooit maar dan ook nooit spreken over positief of negatief. Want in dit geval was de prikband positief.
En elke hond, en elk ander geval is anders en je kan en mag niet alle gevallen over 1 kam scheren. Elke hond (en elk mens!) heeft een andere aanpak nodig. Niemand kan zeggen hoe ze MIJN hond kunnen behandelen vanachter hun computertje, zoals de meeste hier wel schijnen te kunnen. Ik vind dat zeer knap!
Net zoals mensen mij kunnen zeggen hoe ik het een en ander moet gaan zien, hoe ik de dingen moet gaan lezen en hoe ik dingen moet gaan begrijpen. Ik ben een individu, een eigen individu en ik bepaal zelf wat ik wil en hoe ik de dingen wil zien en hoe ik de dingen wil begrijpen. En daar is niets negatiefs aan, ik ben gewoon wie ik ben en hoe ik wil zijn.
Ik hoop je vragen te hebben beantwoord Margje. Zo niet, dan hoor ik het wel weer.