Spreekuur of toch therapie??

Morris zijn brutale buien gaan niet over! Nu heb ik mijn DA gevraagd wat ik het beste kan doen met dit probleem. Ze begon als eerste over castratie, maar daar wil ik niet aan beginnen. Ik ben daar geen voorstander van....Ze heeft me nu een adres gegeven van een gedragstherapeut bij ons in de buurt. Deze staat echter niet ingeschreven bij de ALPHA vereniging. Nu heb ik ook weer die hondenschool waar ik individueel les kan volgen gebeld en gevraagd wat het beste is. Zij adviseren om met hem op spreekuur te komen, zodat ze kunnen observeren welk type hond Morris is. Ik zou daarna eventueel wel op les kunnen gaan. Nu verwacht ik dus dat hij dat daar niet doet! Dat hij daar dus weer de lieve clown uit gaat hangen, zal ik maar zeggen....Het is echt puur als hij thuis zijn zin niet krijgt of als ik hem eens toespreek....Nog steeds vind ik het moeilijk om hem met straf te benaderen...Wat is voor hem de juiste manier? Ik kom er gewoon zelf niet uit! Maar wat adviseren jullie? Toch een gedragstherapeut of wat vinden jullie van zo'n spreekuur. De hondenschool van de individuele les waar dus ook het spreekuur is, is trouwens een Martin Gaus school. Ik heb er geen ervaring mee, maar de school komt mij wel goed over. Ik wil gewoon dit probleem uit de lucht hebben! Hij kan soms ook echt brutaal zijn tegen mijn vader! Alleen bij mijn vader zit er een stukje angst in. Hij duwt nogal snel een hond van zich af, wat Morris dus niet goed vindt. Morris heeft hem al een keer in de kont gehapt!!! Ik verwacht ook dat hij mijn vaders angst voelt...Maar dit gedrag kan ik niet toestaan!! Bij overig bezoek doet hij het niet. Verder is Morris echt een lieve hond. Het zou soms makkelijk zijn als ik een gebruikershandleiding bij hem had! De foxterrier is moeilijk te corrigeren. Doe je het te hard, dan breek je hem...Doe je het te zacht, dan neemt hij een loopje met je! Dit om even uit te leggen dat het geen makkelijk beestje is...Graag zou ik een mening van jullie willen wat jullie in mijn geval zouden doen. Dat ik iets moet doen is duidelijk, maar weet even niet wat het beste is. Beide oplossingen zijn niet goedkoop, maar dat boeit me nog het minst. Ik wil het probleem verholpen hebben en ik hoop dat ik Morris daarmee terug op de rails krijg.....

Groetjes Monique

Hoi Monique,

Mijn ervaring met een Martin Gausschool bij mij in de buurt was dat ze te hard waren voor Christo. Er werd dan wel met clicker en snoepjes gewerkt, maar dat hij zich beroerd voelde op het trainingsveld, daar werd aan voorbijgegaan, dat was niet belangrijk. Dat is dus iets om op te letten, positief trainen is niet alleen clickeren en snoepjes, het is ook rekening houden met hoe de hond zich voelt.

Wel hebben ze truucjes om te voorkomen dat Morris de lieve clown uit gaat lopen hangen, daar zou ik me geen zorgen over maken.

Ook heb ik vanwege de accreditering iets meer vertrouwen in begeleiding vanuit zo'n MG school, er is vanuit Lelystad best wel veel toezicht. Het is dus alleen oppassen dat ze Morris niet te hard aanpakken.

Groetjes,

Linda.

Hoi hoi,

Als ik jouw was zou ik kiezen voor de Gaus hondenschool…

Ik denk niet dat het direct nodig is dat zij hoeven te zien hoe Morris zich thuis gedraagt.
Zij zullen op les echt wel zien hoe brutaal hij is.
En je begeleiden en aanwijzingen geven, hoe dit aan te pakken…
Welk gedrag te tolereren is, en welk niet...
Het gaat niet om dat speciale - stoute gedrag - wat hij laat zien bij je vader..
Het gaat om de grens die hij overgaat/ over is, waardoor Morris dit doet……
Deze mensen zijn opgeleid en lezen het gedrag van Morris wel, don’t worry….

In het andere geval, kan er ook een therapeut van de hondenschool, thuis komen kijken.
Maar ik verwacht niet dat het nodig is….

Nog even over wat anders…
Je staat erg negatief tegenover castratie…
Aan de ene kant heb je gelijk, als het écht niet nodig is, moet je het niet doen….!
Ik zou dus zeker ook eerst alles proberen, Morris weer op de rails te krijgen als hij nog “compleet” is…
Maar soms heb je weinig keus….

Stel dat je constant op je hoede moet zijn met Morris, omdat het gewenste effect uitblijft of hij snel weer terugvalt in z’n “apenstreken”.
Dan zou je wellicht een chemische castratie kunnen overwegen.
Wie weet, hoe Morris er van opknapt en hoe makkelijk hij in de omgang wordt…


Zit het niet op het hormonale vlak, dan zal hij er ook niet van veranderen en hoef je de castratie ook niet uit te laten voeren.

Dan is het gewoon een kwestie van conditioneren en regels handhaven…
Niet al het - stoute - gedrag zit altijd in z’n hormoonhuishouding maar soms net dat éne streepje "over de grens", wel….

Denk aan de situatie die je straks kan gaan krijgen als de baby er is….
Daar heb je straks je handen al redelijk aan vol…
Moet je er dan aan denken dat Morris zich dan zo stout gedraagt…?

Een vriendin van mij- met ook een jong gezin - had het zelfde probleem als jij nu hebt met Morris.
Werkelijk van alles is er geprobeerd. De reu was te beschermend thuis bij bezoek. Wandelen met deze reu, met kleine kinderen/kinderwagen e.d. was vaak een kleine ramp.
Tot "bijna" ongelukken toe…
Met veel pijn en moeite hebben ze tóch besloten de reu te castreren.

Het is nu de makkelijkste reu die je, je kunt voorstellen, mét behoud van het zelfde ondeugende en vrolijke karakter, alleen véél hanteerbaarder…

Misschien toch iets om in je achterhoofd te houden..??

Hoop dat je wat aan hebt…

Lieve groet, Ilja
High-five van *Sterre*

Hoi hoi,

Dit is dus ook waar ik zo bang voor ben. Dat ik hij dadelijk nog stouter gaat worden als onze kleine er is. En hoe gaat hij reageren op nog een persoontje in onze roedel? Soms maak ik mij er erg veel zorgen over. Gaat het wel lukken met Morris? Vaak vind ik alleen die gedachte al moeilijk. Als jullie begrijpen wat ik bedoel.... Het is echt spanning/stress bij hem! Hij krijgt z'n zin niet en kuurt zich dan uit. Is het niet op mij of de baas, dan wel op Flos die gewoon ligt te pitten! In mijn ogen zit zijn kleine lijf gewoon boordenvol energie, wat ik met het wandelen en spelen er zomaar niet uit krijg. We zijn nu al 2 weken fulltime bij hem thuis en dan nog heeft hij van die kuren..Dus aandacht is het ook niet. Ik denk wel eens dat hij iets te bazig voor ons is! Wij hebben nooit een bazige hond gehad! In principe is onze Flos een grote schat en Buster die we hiervoor hadden, had ook streken, maar was nooit brutaal. Die deed alles voor en met me...Wat ik ook nog steeds zo raar vind, is dat Morris naar ons toe helemaal niet zo vrolijk is. Zijn staart kwispelt niet gauw naar ons. Zelfs niet als we thuis komen! Terwijl hij op straat naar alles en iedereen een clowntje is. Soms denk ik wel eens dat hij zich bij ons gewoon niet thuis voelt, maar het rare is wel dat hij graag bij ons komt liggen!

Maar de MG school is dus wel een goede optie? Dan ga ik morgen toch een afspraak maken voor als eerste het spreekuur. Ik wil hem zo graag op de goede rails krijgen. Dat we volop kunnen genieten van hem en dat hij fijn op kan groeien met onze kleine uk! Bedankt in ieder geval voor jullie advies.

Liefs Monique

Hoi Monique,

Ik zou inderdaad naar de MG-school gaan! Denk dat ze zo door zijn clowsgedrag heen prikken.

Even over het castreren. Ik ben daar ook geen voorstander van totdat ik kennis maakte met een schat van een vrouw die een hond heeft van een stichting. Vraag me niet welke stichting, ik heb geen idee!

Haar hond en Barca speelde altijd samen en wat mij opviel was dat het gedrag van deze hond nogal uit de klauwen liep. Zij vertelde mij dat ze hem niet meer eventjes alleen kon laten en al helemaal niet bij haar kinderen. Daar schrok ik van. Een bench was geen optie, die hond is zo groot, daar bestaat gewoonweg geen bench voor!

Via de stichting kregen ze het advies om een chemische castratie uit te proberen, kost veel geld hoor, en het is zo uitgewerkt. Maar ja, ze konden wel een heel goede gedragverandering waarnemen. Nadat (eerder mag niet) zijn prikje helemaal was uitgewerkt ging hij onder het mes.

Beide honden spelen. Soms is het wat grauwen en snauwen, maar niet meer 'over de grens' gedrag. Groot voordeel is dat ze nu gewoon haar boodschappen kan doen en de hond bij de kinderen blijft. Hij dringt zich niet meer in ernstige mate op. Ze is er nog niet, ook zij is op training gegaan en al zijn de vorderings stapjes klein..bij haar hond zijn ze er wel! )

Tja, ik denk dat een gedragstherapeut een prima idee is, in ieder geval om Morris eens goed te observeren en ja wat tips te geven.

Persoonlijk ben ik geen fan van Martin Gaus hondenscholen. Zelf was ik er met 3 weken van genezen en om eerlijk te zijn, met mij de halve groep waar ik mee gestart ben. Natuurlijk kan dit aan school liggen waar ik heb geprobeerd heb, maar het is mijn type school niet. Alle nieuwtjes in je lessen stoppen betekent niet dat het een goede hondenschool is.

Afgezien daarvan ben ik benieuwd of Morris vorderingen maakt!

Hoi Frank,

Ik ben al evenmin fan, maar er is zo'n verschil in kwaliteit tussen de diverse gedragstherapeuten dat MG dan de betere keus is.

Zelf heb ik het einde van de derde week niet eens gehaald Ik volgde hem in Rotterdam. Niet geschikt voor dobers, die cursus.

Groetjes,

Linda.

Hoi Hoi,

Eerst eens Frank...Bij welke school heb jij de cursus gevolgd? De enigste school die in mijn buurt ligt, is in Nijmegen. De vrouw die ik gesproken heb, klonk eigenlijk wel ervaren. Ze wist zeker dat ze mij kon helpen met Morris. Zij zelf adviseerde eerst een spreekuur. Dan zou ze al voldoende info hebben over Morris en zou ze zijn aard ook wel kunnen bepalen. Eventueel kon ik wat videobeelden maken van zijn brutaal gedrag thuis.

Wat Linda schrijft over de gedragstherapeuten kan ik mijn ook wel in vinden. Ik weet dat de therapeuten die aangesloten zijn bij de ALPHA vereniging, wel goede therapeuten zijn. Maar bij mij in de buurt is er geen één te vinden! Je hebt hier meerdere therapeuten zitten, maar of het goede zijn is dan maar de vraag.

en dan castratie. Tja, ik ben daar echt op tegen, maar als straks blijkt dat het bij Morris inderdaad een hormonale kwestie is, dan heb ik geen andere keus om dit te proberen. Ik moet wel zeggen dat hij eerder stopt als hij zo'n bui heeft, maar het probleem is gewoon dat hij de buien nog heeft/krijgt. Straks had ik het er met mijn mannetje over en die zei al dat het lijkt of hij het gedrag alleen vertoont als de volledige roedel aanwezig is....Als hij alleen met Morris is en dan ook echt alleen zonder mij en Flos, is hij echt heel lief....Maar dat is ook het geval als ik alleen met hem ben. Zijn we compleet met Flos erbij dan vertoont hij het gedrag wel....Misschien dat daar ook al iets zit. We zoeken dus zelf ook de hele tijd naar oorzaken! Soms is het gewoon frustrerend, dat het ons niet lukt om hem op de rails te krijgen....Ik laat wel weten wanneer ik de afspraak in Nijmegen heb en hoe het ons zal vergaan...Ik heb een mail gestuurd en hoop snel van haar een reactie te krijgen.....

Groetjes Monique

Hey Monique,

Het gaat vast wel lukken. De MG in Rotterdam staat niet zo best aangeschreven, maar over die in Zoetermeer heb ik wel positieve geluiden gehoord vanuit de dobermann rescue groep, die schijnen daar wel eens dobers te hebben hertraind.

Wees wel kritisch en neem niet zomaar iets aan, deze mensen werken ook met volwassen probleemhonden, wat prima is maar Morris is nog maar jong. Ik trof met Christo (toen 7-8 maanden oud) er één die hem op die leeftijd pup-af vond en net zulke (harde) eisen aan hem wilde stellen als aan een volwassen hond. Maar het is heel erg wie je treft.

Over castratie kan ik je niet raden. Ik heb je genoeg meegemaakt om te weten hoe na dat onderwerp aan je hart ligt. Ik zou nog niets definitiefs doen op dit punt, maar een chemische castratie, het is op een gegeven moment uitgewerkt en het geeft je een idee. Zelf heb ik met Christo gemerkt dat ik minder van die kleine conflicten met hem heb sinds hij gecastreerd is, hij is iets makkelijker geworden.

Verder zat ik te denken dat het misschien zo zou kunnen zijn dat Morris zich eigenlijk wil meten met Flos, maar dat jij dat niet toelaat. En dat hij zijn drang om zich naar Flos toe te bewijzen dan verplaatst naar anderen. Ook dan zou castratie een mogelijke oplossing kunnen zijn.

Ik hoop dat je heel veel wijzer wordt straks in Nijmegen.

Met warme groet,

Linda.

Hoi Linda,

Dat hij zich wil meten aan Flos, kan ik mij niet in vinden. Hij bepaalt nu al wat Flos wel en niet mag. Flos gaat in huis voor hem aan de kant, zal ik maar zeggen. Alleen met botjes krijgt Morris z'n zin nog niet bij Flos! We laten Flos wel vaker boven liggen, zodat hij zijn rust die hij nodig heeft ook goed krijgt en hij kan gerust tot heel laat in de middag (uurtje of 3,4) boven blijven. Dus als we overdag thuis zijn, leven ze meer apart van elkaar. 's avonds zijn ze wel altijd samen met ons. Ik moet wel eerlijk bekennen dat als hij te wild met Flos doet, dat ik dan Flos eerder in bescherming neem en Morris even apart neem. Ik heb gisteren ook nog eens nagedacht over het geen mijn mannetje zei, maar ben toch tot de conclusie gekomen dat hij meer toelaat van Morris en ik eerder Morris leiding wil geven. Niet dat hij Morris niet corrigeert, maar veel minder als ik dat doe. Mijn mannetje en ik hebben dus ook vaker een discussie over hoe we Morris aan moeten pakken. Ik denk zelf dat we straks te horen krijgen, dat hier de grootste fout misschien wel ligt. Voor Morris is het niet altijd duidelijk wat nu wel en wat nu niet mag. Ik denk dat ik toch iets strenger ben voor Morris....Ik zeg eerder "Morris nee." Mijn mannetje laat bv toe dat Morris oude dingen van ons zelf pakt! Als ik het hem geef is het akkoord, maar niet als Morris het zelf pakt! Nu met de verbouwing boven, vindt Morris zelf wel eens dingen die hij wel leuk vind. Ik zeg al de hele tijd, straks ligt hier kinderspeelgoed! Als Morris zich alles toe mag eigenen, zal hij dat ook toe eigenen.....

Op straat is Morris echt heel anders!! Morris heeft Flos dan echt nodig! Zonder Flos is hij heel erg op zijn hoede en nog meer onzeker als dat hij al altijd is. Nog steeds gaat hij voor iedere hond liggen en soms ook voor mensen. Het probleem wat hij vertoont is dus ook echt alleen in huis. Maar ik ben nu ook vastbesloten om het probleem aan te gaan pakken, zodat ik straks 100% plezier heb aan onze Morris en ik met het baasje ook geen discussie meer hoef te hebben. Ik verwacht dat we het wel opgelost krijgen. Zeker omdat hij nog zo jong is. En als ze hem hard aan willen gaan pakken, zal ik dat niet zomaar doen. Ik merk gauw genoeg of het gaat werken....

Groetjes Monique

Ik heb het kortstondig geprobeert in Leiden. Ik heb er echt geen goed woord voor over. Uiteindelijk heb ik mijn cursussen met Misia bij een amn gedaan die deels arbeidsongeschikt is, en gewoon als liefhebber 3 avonden in de week hondencursussen verzorgde. Dat was overigens echt geweldig, super persoonlijk, altijd tijd voor je en de man had al zijn papieren toch wel (inclusief gedragstherapie).

maar goed, MH is wel een van de weinige instituten die gedragstherapeuten in dienst hebben en de opleidigen verzorgen, en iets is beter dan niets.

Succes!