Zo, aandacht getrokken?
Ik kom op dit forum heel veel dingen tegen over belonen, koekjes, nut en noodzaak ervan, wel en niet een clicker en wat mij opvalt is dat er af en toe wat dingen door elkaar lijken te lopen.
Belonen is in mijn ogen gedrag belonen, dus een hond doet wat jij wilt dat hij/ zij doet en de beloning dient ervoor om ervoor te zorgen dat een hond dat gewenste gedrag vaker gaat vertonen. Officiele term hiervoor is ook wel operante conditionering. Om de beloning precies aan het gedrag te koppelen kun je een clicker gebruiken, een lichtje, je stem maakt niet uit. Wel moet je eerst je hond leren dat hij de clicker of het lampje of wa dan ook met iets goeds associeert. Dat is hetzelfde eigenlijk als een Pavlov reactie aanleren, je weet wel de honden die gaan kwijlen omdat ze een bel horen als ze hun voer kregen. Moet je hierbij met koekjes werken? Niks moet, alleen is eten wel vaak een sterke motivator en helpt het. Moet je steeds met brokjes blijven strooien? Nee, de bedoeling is juist dat je je norm omhoog schroef zodat de hond het steeds beter moet gaan doen voor dat de beloning komt en, heel belangrijk, dat de beloning nog maar af en toe komt. Interval beloning versterkt gedrag juist! Denk maar aan een gokautomaat, mensen blijven aan doe handel trekken juist omdat de beloning maar af en toe komt. Maakt het hierbij uit hoe de hond in zijn vel zit, waarom hij iets doet etc. Ja en nee. Nee omdat je handelt naar wat er gebeurd en zo gedrag beinvloed, ja omdat je met name als je het moeilijker gaat maken voor de hond, het heel belangrijk is om de lat niet te hoog te leggen. Praktijk voorbeeld; Spot kan prima volgen in de les, daar is bij wijze van spreken 20 stappen volgen een beloning, maar buiten in de wei met konijntjes is een nano seconde aandacht al beloning waard. Werkt het? In mijn ogen wel om dingen aan te leren op een hele prettige manier. Waar zitten de valkuilen? Verkeerde timing en niet opvoerenvan de criteria waardoor je als baas eindigt als een koektrommel op pootjes...
Dan kun je voer gebruiken om gedrag uit te lokken. Meest bekende voorbeeld is een koekje in je hand naar boven bewegen waardoor de pup gaat zitten. Werkt wel maar het gevaar is dat de hond nu iets alleen maar gaat doenals er ook een brokje is. Dus zo snel mogelijk het brokje als lokmiddel er weer uit trainen. Wat al handig werkt is om het gedrag uit te lokken met he brokje en vervolgens een ander koekje uit je zak te geven.
Dan is er nog een andere manier om brokjes te gebruikenen dat heet klassieke conditionering. Ik las laatst bijvoorbeeld in een post, mijn hond bijt mensen en dan komt er een GT en die gaat dat gedrag belonen door te voeren. Dat is niet de gedachte erachter. Wat je nu probeert te doen met voer is het verband tussen bepaalde dingen bij een hond veranderen. Voorbeeld: je hond is bang van andere honden en ziet er een in de verte en begint zich druk te maken. Door hem nu te gaan voeren, probeer je het verband tussen "hond in de verte = eng" om te vormen naar "hond in de verte = feestje!" belangrijk hierbij is zelf ontspannen en rustig blijven en bij de hond onder een bepaalde prikkeldrempel te blijven. Als 'ie niet mee wil eten ben je zeker te ver.... Dit laatste heb ik zelf wel gedaan met de prooinijd van onze hond en komt ook veel voor bij de adviezen over baknijd bij pups. Het idee dat dit een beloning is voor bepaald gedrag, laat je in feite los. Eerst moet het verband in het koppie van de hond veranderen. Wil je dit toe gaan passen, moet je in mijn ogen wel weten wat de motivatie van je hond is. Bij een hond met agressie uit angst kan dit in mijn ogen zeker toegevoegde waarde hebben, bij een hond met agressie die de leiding neemt, weet ik niet of dit nu zo'n goed idee is.... Daarom denk ik dat deze laatste techniek bij volwassen honden met agressie problemen alleen toegepast moet worden na beoordeling door een goede GT. (don't try this at home
Ik zou het zelf wel toepassen als mijn hond bv bang was voor onweer of voor andere dingen, zoals Spotje die bang was voor rennende kinderen. Rennende kinderen betekenen nu voor hem lekkers of een knuffel die hij dus bij mij komt halen 
Dus ja, soms ben ik een koektrommel op pootjes maar wel een die in situatie waarop we getrained hebben, eisen stelt, onvoorspelbaar is (ook wel eens de brokjes vergeet) en, bij hele moeilijke momenten (denk wegrennend konijn en naar mij toe draaien) de jackpot uitkeert.... En tussendoor ook creatief is met andere vormen van beloning zoals stem, effe rennen, snuffelmomentjes bij andere honden etc.
Groet,
Mireille



3 doggies





