Afgelopen woensdag schreef ik in dit forum dat het zo moeilijk is om een beslissing te nemen als je hond niet meer verder kan. Uiteindelijk hebben we haar gisteren om 17 uur laten inslapen bij de dierenarts. Kelly haar dochter "Lady" was er ook bij om afscheid te nemen. Het was ondanks alles toch een mooi afscheid en we weten ook zeker dat we er goed aan hebben gedaan. Het blijkt achteraf dat ze ook een behoorlijke tumor in haar keel had en we hebben haar nu verder lijden bespaart.
Ik wil graag een gedicht met jullie delen, die ik als eerbetoon voor Kelly heb geschreven en die bij haar foto en urn komt te hangen.
Lieve Kelly,
Het is niet anders, we moeten je laten gaan
en uit mijn ooghoek valt een traan.
Je was altijd een geweldige trouwe en lieve hond
helaas ben je nu niet meer helemaal gezond
Om je geen lijdensweg te laten begaan
moet we je nu laten gaan
Met pijn in mijn hart en een harde snik
want juist met jou heb ik "die klik"
Het voelt net alsof ik de duisternis in ren...
ik zal je nooit vergeten zolang als ik op deze wereld ben
Ik hoop dat jij onder de regenboogpoort door rent
daar is dan een groot groen veld met allemaal honden, zodat je niet alleen bent
Ik weet dat is een droom, maar soms komen ze uit
dat is wat ik geloof en wat een ander vindt maakt niet uit.
We hebben nog een mooie foto van jou voor aan de wand
Ik zal er elke dag naar kijken en wuif dan naar je met mijn hand




3 doggies
m'n eerste hond Rasa hebben we jaren geleden ook moeten laten inslapen door een tumor in haar keel.















