Komt het jullie ook wel eens voor dat jullie een weekje hebben waarin jullie gewoon heel veel medelijden moeten hebben met je hond?
Hier was het deze week zo een week.
Mijn kleine, energieke wervelwind is vaak te druk voor oudere honden en krijgt van hen dus altijd een snauw...
Spijtig genoeg voor mijn jong geweld zijn de meeste honden hier in de buurt oudere honden, ofwel ken ik de eigenaars niet en wil ik geen conflict riskeren (hij is al eens aangevallen geweest, sindsdien draai ik om als ik een hond zie die ik niet ken).
Voor hem dus niet zoveel leuke speelkameraadjes.
Maar nu, wat hem nog meer een zielepoot heeft gemaakt:
Deze week wist ik van op voorhand dat op de plaatsen waar ik moest zijn er veel honden gingen zijn, de mensen bij wie ik veel moest zijn hadden zowat elke dag een andere hond logeren van hun familie.
Dus ik vol goede moed Nabu telkens meegenomen naar daar in de hoop hem te kunnen zien spelen.
Spijtig.... Alle honden waren 7 of ouder en wilden niets van Nabu weten...
Jammeren, neuten, huilen, kwaad kijken, Dat is wat ik de hele week van hem heb gekregen...
Arm kleintje toch....
Elke dag vroeg ik of de hond die de volgende dag kwam wat meer energie had dan deze. En O ja!!! Wat een energieke hond ging er komen... Ja neen dus... Toch niet in vergelijking met mijn kleine dondersteen...
Ach, mijn kleintje toch. Wat spijtig voor je..
Maar het gaat alweer beter, zijn favo maatje uit NL komt binnen een week of twee logeren voor een weekendje. Dat zal dus weer dikke pret zijn!



3 doggies
ben je van gent?
.


