Hond steunen of zelf laten uitzoeken?

Vorige week met Saar de examen gehad van de puppie curses. Nou ze heeft het harstikke goed gedaan. Van de 10 onderdelen heeft ze op 7 onderdelen een 10!!! gehaald . Na afloop even een gesprekje gehad met de trainer over Saartje, hij zij dat hij wel vond dat saar erg veel steun zocht bij mij. Dus steeds tegen me aan zitten of tussen mijn benen zitten. Nou dit klopt wel. Als ze iets spannend vindt komt ze vaak even bij mij zitten. Dit gebeurdt dus ook vaak als er meerdere honden rond lopen. De trainer vond ik maar wat vaker een stapje opzij moet zetten en niet moest toestaan dat ze tegen me zit.... Weet eigenlijk niet goed wat ik hier mee aan moet want ik wil haar wel steunen als ze dat nodig heeft maar misschien moet ik haar ook wat meer zelf laten oplossen... Wat denken jullie er van?

steun zoeken bij de baas, ??????? dan is de band van vertrouwen er toch ? ik zie jouw hond niet samen met je, maar je haalt niet voor niets tienen toch op een examen, dan moet die band toch geweldig zijn.

zou me er niet zoveel van aantrekken, een band met een hond, is toch geweldig, als er iets is dat tie jou daar voor kiest ? geborgenheid geven hoort daar zeker bij.

als jij thuis bent, en je hond loopt je overal achterna, is dat wat anders, dan doe je een stap terug, maar toch niet als je lekker wandeld, dat je hond mooi bij je in de buurt blijft >? en dat tie op cursus, lekker tegen je aanhangt ? is het zo dat het netjes moet gebeuren, okee, dan zet je je hond ..naast..je, maar anders zou het mooi zo laten.

vergeet je helemaal te feliciteren met het prachtige resultaat.

Wauw, allereest van harte gefeliciteerd!!

Een hond mag wat mij betreft altijd steun bij mij komen zoeken. Maar daarintegen is zelfvertrouwen ook erg goed voor een hond. Het is dus dubbel en ik bekijk het per situatie.

Kun je eens een situatie uitleggen waarbij je hond steun zoekt? En is dit alleen maar tussen je benen zitten?

Een vb. van mijn eigen hond van dik 1 jaar is het volgende. Tijdens een training zijn er van achteren 2 honden op ons af komen stormen. Ze waren vriendelijk maar mijn hond werd hier angstig door. Nu vind ze andere honden ontmoeten wanneer ze uit de roedel is, erg lastig. Ze gaat er wel heen, ze is vriendelijk en op een gegeven moment loop ik weg van de situatie en ze schud de spanning van haar af, daarna nogmaals ontmoeten en weer ga ik naar achteren en weer schud ze de spanning van haar af.

Dan ga ik met een boog om de andere honden heen en meteen gaat ze poepen en dit is diaree. Daarna krijg ik bijna geen contact met haar want ze gaat overdreven springen. Ik ga even geen contact meer maken met andere honden en zorgen dat ze eerst op grote afstand andere honden mag zien. Dus ik steun mijn hond liever wel tot dat ze wat zekerder is geworden.

Eigenlijk draait alles om balans.
Ze mag veiligheid bij jou zoeken als ze iets eng vindt, maar ze moet ook leren op eigen pootjes te staan.
Net als je met kinderen wil dat ze zich altijd veilig voelen bij jou, maar je wil ook dat ze leren dingen zelf op te lossen als ze dat kunnen.

Als je geen problemen hebt met Saartje, dan zou ik niet teveel veranderen. Maar je kunt proberen om haar te stimuleren zelf initiatief te nemen en soms zelf eens te gaan kijken zonder jou.
Maar voor zover je dat zelf ook belangrijk vindt.

Zelf zou ik zeggen, een middenweg, als je pup het allemaal zo spannend vind is het best te begrijpen dat ze steun bij jou zoekt.
Ik zou op zulke momenten niet heel erg daar op in gaan iig, maar misschien haar dan ff afleiden en aanmoedigen om weer verder te gaan!

Bedankt, ben ook erg trots op haar! De trainer bedoelde dat ze iets te onzeker was er daarom teveel ( in zijn ogen) steun zoekt bij mij door middel van steeds tegen mee aan te zitten. Hij vond dat ze wat meer zelfsstandig moet worden... En ik dus een stap opzij moet zetten als ze weer bij me komt.

Ik bedenk me net, wat bedoel je precies met steunen saartje?

Want er zijn mensen die aaien, knuffelen, lief toespreken in zo'n situatie zien als steunen maar of dat de juiste manier is weet ik niet.
Ik denk zelf dat steunen in hondentaal béter is, zoals Esther omschrijft.

Soms kunnen wij wel willen maar kan de hond daar niet in meegaan. Dat geeft mijn vb. ook aan. Kijk goed of je hond een stapje verder kan gaan. Rustig opbouwen en misschien een gulden middenweg zoeken. Dus niet meteen een stap opzij zetten maar pas als je hond al even tussen je voeten zit. Als een hond vraagt om steun dan moet hij deze eerst wel hebben want anders laat je je hond in de steek. Dus eerst kalmeren/steun laten zoeken en daarna pas zelfstandig laten worden. Er zit een hele dunne scheidslijn tussen en daar moet je wel voor waken.

Ik vind het een fantastisch fenomeen dat een hond steun durft te zoeken bij zijn baas.

Soms negeer ik haar en mag ze gewoon tegen mee aan zitten en soms aai ik haar en praat ik tegen haar maar niet op een zielige manier maar met een vrolijke stem.

Voorbeeld we komen een hond tegen, eerst even snuffelen, saartje eigenlijk altijd onderdanig (prima)als het een wat drukkere hond is gaat ze dus tussen me benen zitten en ik klets een beetje met de andere eigennaar, komt er nog een hond erbij dan weer even snuffelen komt ze weer tegen me aan zitten. Stel dat de 2 andere honden gaan spelen dan blijft ze ook op een afstand.

Op het moment van steun zoeken moet je haar niet gaan aaien of praten op een hoge/vrolijke stem tegen haar. Wat je dan doet is haar niet steunen maar troosten.

Dit kun je anders aanpakken en haar gewoon laten gaan. Dus tussen je voeten in laten zitten als ze dit wil en dan een neutrale stem gebruiken, niet aankijken maar bv. een braaaf zeggen. Waarom zo neutraal? Dit geeft aan dat jij als baas ook neutraal bent en de situatie niet spannend vind. Een vrolijke stem of boze stem zal je hond in verwarring brengen. Wij, als mens, bedoelen het goed maar voor de hond zijn onze stemmen soms verwarrend.

Ze is nog jong en ze mag zich nog ontwikkelen. Te drukke honden kunnen idd averechts werken en daardoor trekt ze zich wat terug in haar schulp. Maar liever dat dan te heftig terugreageren.

Oke, fijn dat ik het hier even vraag wat jullie mening is hier over. Was al een beetje onzeker of ik tegen haar moest praten of niet. Gelukkig heb ik dat niet zo veel gedaan, ik zal proberen om me neutraal op te stellen. Ben ook erg blij dat ze altijd vriendelijk reageerdt op andere honden, soms onzeker maar ik heb haar nog nooit horen grommen of zo. Maar jullie vinden dus dat ik haar gewoon haar gang moet laten (dus tegen me aan zitten) en een beetje moet stimuleren om wat meer contakt te zoeken.

en dit moet je per keer gaan bekijken en beoordelen. De ene keer wel en de andere keer niet.

Ook kun je kleine speurspelletjes doen om haar zelfvertouwen op te krikken.

@ esther, vorige week ben ik begonnen met stukjes kaas te verstoppen in het gras. Ik kon merken dat ze dit helemaal geweldig vond, de staart moest echt overuren draaien . Heb jij tips hoe ik het speuren moeilijker kan maken of is dit een goed begin? Bedankt voor alle tips!

Allereest gefeliciteerd!

Ik vind het eigenlijk wel goed dat je hond steun bij je zoekt. Dan heeft ze vertrouwen in je en is de band met jullie heel goed. Lijkt me best belangrijk

Mijn trainster is dan toch wel wat anders dan de jouwe. Een voorbeeldje uit onze training; wij doen wel eens wat behendigheids- dingen in de training. Zo durft Spencer niet door de slang als hij mij niet aan de andere kant ziet staan. En als we de 'kom hier' oefening doen en de trainster pakt de riem over dan gaat Spencer piepen als ik bij hem weg loopt. Het hier komen is dan geen probleem
Mijn trainster zegt dan dat ze het fantastisch vindt dat Spencer zo gehecht aan me is. De basis voor alles is dat je als baas en hond een goede band hebt. Die zit bij jullie wel goed dus!

Ja kijk, dat is dus de omgekeerde weg.

Je hond is onzeker, dus zoekt steun. Valt jouw steun weg (zoals de trainer graag zou zien) is de onzekerheid van je hond nog niet weg, sterker nog...die kan dan gaan escaleren.

Eerst werken aan de onzekerheid, dan stapje voor stapje de hond op eigen pootjes laten staan.

Bedankt allemaal, de band tussen ons is inderdaad heel goed en daar ben ik heel blij mee. Ik denk dat ik ook gewoon door ga zoals nu, laat haar gewoon tegen me aan zitten

@ Mira, wat jij verteld herken ik helemaal. Ik hoef saartje niet eens te roepen want ze komt altijd als een raket aan gerend en gaat keurig voor me zitten ook als er andere honden bij zijn! Kreeg wel echt complimenten van de trainer dat ze zo gericht is op mij tijdens het trainen. Zag die niet zo vaak met deze leeftijd! Met mijn man heeft ze het nog erger, hij is echt god in haar ogen ( en dan doet hij nog niks bezonder)

Ik geloof niet dat het steun zoeken nou persé onzekerheid is. Ik heb ook een goede band met allebei mijn honden. Zij kunnen ook prima door anderen uitgelaten worden, dan redden ze zich ook. Ze zijn laatst een weekje in het pension geweest. Daar hebben ze zich uitstekend en heel sociaal gedragen. Dus dat het kan gaan escaleren, sorry Kai, dat hoeft echt niet.