Morgen is het dan zo ver, we hebben vandaag besloten om hem dan in te laten slapen.
Bij Ziko is ruim een maand geleden Lymfeklier kanker vastgesteld, we waren helemaal er van af. Vooral omdat mijn vader die zelfde week, voordat we het nieuws kregen een Tia kreeg.
Nu hebben we hem lekker nog verwend, met de dingen waar we hem mee konden verwennen. Hij kreeg alles wat hij wilde, helaas at hij bijna tot niks meer en van een ruime 11 kilo is het nu nog maar een hondje van 7,7 kilo....wij vinden het nu genoeg.
Hij heeft zaterdag nog 30 tennisballen gekregen van een kennis om daar nog mee te ravotten en dat hij heeft hij dan ook gedaan, ook is hij nog zelf het zwembad in gesprongen om op zijn luchtbed te zitten.
Je merkt dat hij zelf nu ook heeft van 'voor mij is het genoeg'. We laten hem denk ik bij de dierenarts inslapen, vooral omdat er sommige van ons vooral ikzelf en ik denk ook mijn moeder er niet bij willen zijn. Hoeveel we ook van hem houden, ik kan er niet zo goed tegen omdat ik het ook met mijn cavia's heb meegemaakt.
We laten hem cremeren en dan apart, we willen zijn as hebben. Ook het idee om hem in de tuin te begraven willen we niet, het is toch anders dan bij cavia's (die wel in de tuin liggen).
Hij ligt nu op mijn bed en ligt lekker te slapen onder de ventilator, samen met een knuffel.
Ik zal hem in ieder geval nooit vergeten, mijn lieve Ziko.

(gemaakt door de geweldige Booyeh op Deviantart)



3 doggies

word er zelf verdrietig van als ik je verhaal lees. 




















