.....van onze kinderen wel, maar niet van onze pup.
En dat is erg lastig.
Hij heeft het geduld niet om hem bijv. met een beloningsbrokje in zijn mand te krijgen.
Pakt hem bij zijn halsband en sleept hem erin.
Ik hoor hem vaker mopperen dan belonen.
Als hij netjes geplast heeft in het gras hoor ik nooit "Goedzo of Braaf" maar als hij eens een keer in de keuken een druppeltjes verliest.........
Zo gaat het heel de dag door.
En ik wordt er boos om.
Gelukkig ben ik het meeste bij onze pup, en merk ik dat hij vooral dol op mij is, maar soms ben ik even weg, zoals net, toen was ik even onze jongste in bad aan't doen, en had mijn andere dochter hem uit zijn hok gehaald en meteen met hem gaan kroelen, tja...toen plastte hij op haar schoenen.
Mijn man werd boos op de hond, en dat vind ik dan weer zo stom!!!!!!
Het zit gewoon niet in hem, die liefde voor dieren, terwijl hij ook heel graag een hondje wilde.
Herkent iemand dit, en hoe ga je ermee om?????



3 doggies















