Lieve,lieve,lieve Lara, meisje je bent nu twee maanden dood en moppie wat missen we je toch.
Je lieve likjes op de vroege morgen waarmee je ons wekte, je kwispelstaarten voor je bak om te vertellen het is ontbijdtijd. Gewoon je hele doen en laten missen we. Vooral nu we door een hele moielijke periode gaan is het gemis het ergst. Jij kon namelijk troosten als de beste. Dan kwam je tegen ons aan zitten of liggen met je lieve koppie op een been en ons aankijken met een blik van,, het komt allemaal wel weer goed,,Het lijkt wel of met jouw overlijden ook het geluk de deur uit is gegaan. Bedankt voor alle mooie jaren die je ons hebt gegeven, maar voor ons waren ze te kort. Lieve schat we hopen dat je het naar je zin hebt aan de andere kant.









