Zoals jullie weten hebben wij vanaf 1970 een kleine opvang voor honden met een ‘achtergrond’.
De 2 Westie’s (Bara & Adal) die hier nu rondlopen hebben beide een aangeboren afwijkingen door doorfok en zijn in onze roedel met liefde geadopteerd.
Bara - het teefje is toen ze 5 maand was aan beide heupen geopereerd aan de ziekte “Legg Calvé Perthes“ waarna het weer redelijk goed met haar ging.
Afgelopen december ben ik met haar bij Esther geweest omdat ze vaak zo bang was dat ze niet wilde wandelen (zie: http://www.hondenpage.com/hondenforum/99059/advies-gevraagd-probleemgedrag.php )
Bara is nu 2½ jaar oud en ik heb het gevoel dat het weer helemaal mis gaat.
Afgelopen weekend moest ik naar Engeland en zijn onze honden van vrijdag t/m maandag naar de honden crèche geweest.
Dinsdag leek alles goed met de roedel te gaan en we waren blij dat we weer allemaal herenigd waren.
Woensdag is Bara getuige geweest van een enorme stress situatie waarin ik bij toeval terecht kwam (veel gillende mensen, sirenes, geschreeuw, ruzie, etc.) s’Avonds zat ze wat apathisch om haar heen te kijken en wilde het liefst de hele tijd op schoot tegen me aan slapen.
Donderdag begon ze over haar hele lichaam te rillen, wilde niet mee te wandelen en is ze niet verder dan het tuinhekje geweest. Ze at wel ietsje, had ook wel wat interesse in Adal, maar wilde het liefst de hele dag op schoot.
Gisteren, vrijdag kwamen mijn 2 kleinzoons (7 + 12) logeren en wilde ze toch ook wel mee te wandelen. We zijn maar een klein stukje het bos in geweest, want je zag dat ze wel wilde, maar het moeizaam ging. Ze rilt nog steeds en viel 2 keer om.
Vandaag, zaterdag wil ze niet (nog niet) eten, is afwezig, rilt nog steeds over haar hele lijfje, maar heeft wel keurig haar poepie gedaan en ligt nu op m’n schoot.
We hebben in al die jaren ervaring met epilepsie bij honden, en dat is het niet.
Zelf denk ik dat het of een kleine hersenbloeding geweest kan zijn, of dat het toch een stress-reactie nog van dinsdag is.
Ze heeft geen snel bewegende ogen wat kan duiden op een tumor of een karakterverandering zoals meer blaffen, agressief, etc. en heeft ook geen oorontsteking.
Ik weet dat de DA in deze veelal ook niet weet wat het precies kan zijn.
Er wordt dan ook meestal eerst een antibiotica gegeven - voor 10 dagen een prednison kuur en eventueel nog een bloedverdunner voor het geval ze een hersenvliesontsteking heeft.
Dit om zoveel mogelijk uit te sluiten.
Uiteraard ga ik maandag morgen gelijk naar mijn eigen DA, maar wil in het weekend liever geen symptoombestrijdende medicatie van een onbekende DA, zonder dat hierbij de oorzaak van de klachten weg worden genomen (welke dikwijls weer terugkomen of zelfs verergeren).
Heeft iemand een idee wat Bara mankeert of een advies voor mij?



3 doggies

