Hoe lang moet een hond wennen aan een nieuw baasje?

Hallo,
Ik heb sinds een kleine 3 weken voor het eerst een hond, het is een maltezer, reutje van 3 jaar oud. Hij heet Snowy. Het is een heel lieve zachtaardige rustige hond, misschien een beetje te rustig, denk ik soms want hij speelt helemaal niet en ik mis een beetje enthousiasme, maar wat ik me nu afvraag is, hoe gemiddeld, of kan duren voordat een hond aan een nieuw baasje went. Ik vind hem nl. wat terughoudend, voorzichtig gedrag hebben. Als je hem aait dan maakt hij zich een beetje klein, oren gaan wat naar achteren, ik mis een beetje de lossigheid. Ik had ergens gelezen dat een hond 2 a 3 weken de tijd nodig heeft om te wennen aan een nieuw baasje, maar kan het zijn dat sommige honden veel langer de tijd nodig hebben? Snowy komt van een oudere vrouw die ziek werd en veel in het ziekenhuis moest liggen. Daardaar zat hij vaak bij haar dochter met die 2 kindjes van 5 en 0 heeft en 3 andere hondjes. Ze omschreven hem als een hele gemakkelijke lieve, knuffelige hond.Snowy komt wel graag bij je zitten in de buurt. Als ik hem eenmaal aai dan merk ik dat hij het wel prettig vind, oogjes gaan dicht, maar ik zie denk ik aan zijn oren dat hij toch wat gespannen is. Ik ga heel rustig en liefdevol met hem om, maar misschien benader ik hem ook te voorzichtig steeds waardoor hij zo ook naar mij toe doet.
Ik hoop echt wat ervaringen te horen van jullie.
groetjes

Hallo!

3 weken vind ik erg kort, reken maar op een paar maanden voor een hondje zich een beetje op zn gemak voelt.

Ik heb 3 herplaatsertjes en kan je vertellen dat het echt per hond verschilt. Noa heb ik sinds eind februari en was vanaf dag 1 helemaal gelukkig en haarzelf. Vrolijk, totaal niet terughoudend en ontzettend knuffelend. In tegenstelling tot de andere 2, zij waren erg voorzichtig,terughoudend en erg onzeker met alles wat ze deden, overal vroegen ze bevestiging of toestemming voor. De een van hen vertrouwde me vrij snel maar met de ander heeft het zeker wel een halfjaar geduurd.

Wat erg helpt is niets van de hond vragen wat niet nodig is. Aandacht niet vragen maar pas geven als je ziet dat de hond er behoefte aan heeft/wilt. Alles wat de hond goed doet complimenteren met een zachte stem en soms wat lekkers. Niets forseren. Wandelingen kort en saai houden en veel rust geven. Routine houden.

Wanneer je dat doet kruipt Snowy vanzelf uit zijn schulp, je zal zien dat hij beetje bij beetje steeds meer vertrouwen gaat krijgen in zijn omgeving en in jou/julie als baas.

Chico was binnen de korste keren gewend, bij Dobby duurde het twee maanden voor hij wat relaxter werd.

Clauw omschrijft het heel goed, het verschilt ook echt per hond.
Mellow was vooral buiten heel onzeker, in huis ging het wel vrij snel, dit was na 3 dagen:




Ik was nog niet helemaal klaar

Gun hem inderdaad wat tijd, laat het contact vooral van hem afhangen, als ie contact wil zoeken vertrouwd ie je genoeg.

cindy, pracht fotoos.

bekijk het even vanuit het standpunt van de hond, drie jaar oud, en opeens bij wild vreemden, wat heeft tie mee gemaakt ? wantrouwig kan die een hele poos zijn, negeer dat gedrag , en geef heel veel geborgenheid, net als bij een pup, vanaf de basis zijn vertrouwen gaan winnen, het kan best eens zijn dat tie van je schrikt als jij opeens een verkeerde beweging maakt, wat heeft tie mee gemaakt, negeer dat gedrag, en houdt de hond rustig in de gaten, geen stemverheffingen voorlopig, zorg voor veel rust in huis, wandel lekker in de omgeving zodat tie beseft wat zijn nieuwe plekje is.

een herplaatser is niet voor niets geplaatst, jij hebt nu voor de hond een nieuw thuis gecreerd, maar de hond beseft nog niet dat dat zijn goude mandje is, geef het tijd, heus als jij goed voor de hond bent, krijg je het dubbel en dwars van deze hond terug, zeker van een herplaatser.

Indy was vanaf het eerste moment aan ons gewend. Eigenlijk zelfs al toen ze bij me op schoot sprong nog bij de fokker en gelijk in slaap viel. In de auto heeft ze geen kik gegeven, eigenlijk alleen maar lekker tegen me aan gelegen op de achterbank. Sindsdien loopt ze alleen nog maar achter ons aan. We hebben haar nu 3 weken en ze is heel volgzaam en aanhankelijk.

Voor pups gaan die dingen denk ik sowieso sneller, kinderen passen zich immers ook makkelijker aan een nieuwe omgeving aan. Ik hoop dat het een beetje gaat lukken, maar ik denk dat dat wel goed komt!

Heel veel succes en plezier!

@Snowý, je bent niet de enige hoor.
Rocky was ruim 4 jaar toen hij april vorig jaar bij mij kwam wonen.
Het heeft zeker 8 maanden geduurd voor hij me helemaal vertrouwde en zich hier thuis voelde.
Spelen doet hij nog steeds niet. Ik denk dat hij dat nooit geleerd heeft.
Erg knuffelig is hij ook niet. Zo af en toe komt hij eens wat aandacht vragen en dat is het dan.
Wel ligt hij graag vlakbij me in de buurt.
Verder is hij heel erg lief, er zit totaal geen kwaad in.

Heb veel geduld met je hondje hij/zij komt heus wel.

Bij mijn herplaatsers heeft het ook heel wat langer dan drie weken geduurd. Je hondje moet gewoon nog aan alles wennen. Probeer jezelf niet op te dringen, het komt vanzelf goed. Sommige honden houden ook gewoon niet zo van aaien. Ga gewoon lekker op de grond zitten met hem. Hou een koekje bij de hand en laat het hondje het zelf uitzoeken. Jij gaat gewoon lekker zitten lezen of tevee kijken, ofzo. Dikke kans dat hij dan zelf naar je toekomt.
Geef hem wat lekkers, maar pak hem niet vast. Als hij bij je komt liggen kan je hem zachtjes aaien. Niet op zijn kop, maar langs zijn flanken. Gewoon rustig aan, en dan morgen weer.
Mijn half maltesertje wilde in het begin ook niet met een speeltje spelen, had hij als zwervertje nooit geleerd. Ik heb het hem geleerd met kleine pluche babyrammelaars ( lekker zacht in de bek, en met een geluidje ). Nu, twee jaar verder, heeft hij nog steeds een beertje, maar hij sjouwt net zo makkelijk met een enorm houten aporteerblok rond. Dat gaat met jouw nieuwe vriendje zeker ook lukken, succes!

Het kan idd veel tijd kosten, dat verschilt.
Neem die tijd en verwacht niets van je hondje, dat voelen ze namelijk ook.
Blijf liefdevol met hem omgaan en laat hem zelf komen, het komt wel goed.
Forceer niets en als je hondje zijn oortjes naar achter doet, probeer dan voortaan eens vanaf de zijkant te naderen en hem niet direct in de ogen aan te kijken, dus niet staand over hem heen buigen, op je hurken, maak je wat kleiner dus want over ze heen buigen komt bedrijgend over, je zal zien dat er dan verbetering komt!

Taiko ghad ook tijd nodig om te wennen en wel meer dan 3 weken. Wij vonden pas dat hij na 2 maaden vrlijker werd. Toen begon hij pas een beetje te kwispelen. (nu kwispelt hij bij alles) Tijd, tijd, tijd. Verder is Taiko ook niet extreem speels geworden, maar hebben wij hem al wel veel aangeleerd. Soms speelt hij (al is het maar 3x) met een stok.

Wij hebben Larah (Sint bernard) uit het asiel geadopteerd toen ze 3 jaar oud was. Het heeft zeker 3 maanden geduurd eer ze helemaal zichzelf was

Bepaald gedrag kan natuurlijk zo blijven. Voordat een herplaatser thuis is, waren wij 3 maanden verder. Deze reu was 9 jaar, dus misschien wel wat ouder dan de gemiddelde herplaatser.
Hij voelde zich mogelijk wel eerder thuis dan een andere hond, aangezien hij de eerste 8 weken van zijn leven al bij ons (mijn ouders) had gewoond, maar door trieste omstandigheden niet meer bij zijn baasje kon blijven.

Hier gingen er ook maanden overheen, was ook een heel verwarrende tijd.
Gevonden op straat, 2 weken asiel, toen bij ons, na 5 weken intensieve cursus en volop trainen en in huis ook allerlei regels.
Wij wisten ookk niks van de achtergrond, dat scheelt misschien ook.
Maar 3 weken is nog niet zo lang.

Super bedankt voor al jullie waardevolle tips, kon even niet eerder reageren/op de mail, maar met al jullie ervaringen die ik lees, heb ik wel vertrouwen dat Snowy echt nog wel wat losser wordt! Mijn gevoel zegt ook dat dit nog wel gewenningsgedrag is en dat ik ook niet moet verwachten dat hij in 3 weken gewend moet zijn aan het meeste (had nl. wel gelezen ergens dat het 2 a 3 weken duurde) Hebben jullie overigens ook ervaring dat hij in het begin niet zo goed luistert. Hij luistert eigenlijk niet naar zijn naam, maar omdat hij een hele rustige, lieve hond is, heb ik er nog niet zo last van. Maar hij gaat ook niet zitten of reageert niet echt op nee. Nu doet hij niet veel verkeerds, maar als je met hem wandelt en hij doet/wil iets wat niet handig is dan zeg ik nee of foei, trek hem zacht, maar daar reageert hij dan niet echt goed op. Kan dit ook bij de gewennningsfase horen?
Nu heb ik zelfs een vermoeden dat hij slechthorend is, omdat ik vind dat zijn oren niet zo
reactief (zo noem ik het maar) reageren op geluidjes. Ik moet vandaag voor nacontrole naar de dierenarts en ga het even navragen. Hij had nl. aardig wat oormijt waar hij nu een kuur voor heeft gehad. MIsschien heeft hij dit al zo lang dat zijn gehoor is aangetast bedacht ik. Ik kan me overigens wel voorstellen dat Snowy een hondje is dat meer tijd nodig heeft om te wennen, hij is heel lief, maar heel gevoelig. Ik heb me overigens nu geregistreerd met een foto van Snowy, maar moet verder nog even orienteren hoe alle op deze site werkt.

Inderdaad elke hond reageert anders. wij hebben twee honden uit het asiel en simba paste zich direkt aan en bij perra heeft het wat langer geduurd maar dat is helemaal in orde gekomen. Mijn dochter en vriend heeft ook pas een hond uit het asiel en hij past zich ook elke dag wat meer aan. Ik zou zeggen laat hem rustig wennen niets overhaasten !Hij komt trouwens ook van een vrouw waar hij ook niet zo'n actieve hond is geweest wss

Toen mijn Jessie bijna 8 jaar geleden uit het asiel kwam, was er geen land mee te bezijlen.
Een goed jaartje geleden heeft al onze aandacht en liefde er toe geleid dat ze van een onhandelbare hond in een hele lieve en aanhankelijke hond veranderd is.
Ik weet dat dit een extreem voorbeeld is. Senna, die samen met haar in huis kwam, heeft zich van begin af aan thuis gevoeld.
Ik neem aan dat alle andere "herplaatsers" daar ergens tussenin zitten.
Hou vol, geef de moed niet op. De hond is het waard. En jij ook.
Alvast heel veel plezier.

P.S. Socialiseren is het magische woord, maakt niet uit of het mens of dier is,
liefst allebei.

Bij romi duurde het een paar maanden voor ze helemaal gewend was

Helemaal eens met bovenstaande reacties, heb ik weinig meer aan toe te voegen. Ik wou wel even reageren op je vraag over het niet goed luisteren. Het minder goed luisteren hoort er in het begin ook bij, dat is mijn ervaring tenminste. Zoals al veel is gezegd Snowy moet wennen aan zijn nieuwe huisje en vertrouwen krijgen in het nieuwe baasje. Dit is nu nog niet het geval, dan zal Snowy ook minder goed luisteren.

Wat ook belangrijk is of de commando's die je geeft Snowy wel kent? Een commando als zit, af of nee klinkt simpel maar het moet wel geleerd zijn wat er mee gevraagd wordt. Als Snowy deze commando's nooit geleerd heeft dan weet Snowy ook niet wat er gevraagd wordt en zal hij ook niet doen wat je verlangt. Is hetzelfde als ik jou in een taal die jij niet kent aan je vraag om te gaan zitten, jij hebt geen flauw idee wat er van je verlangt wordt dus zal je ook niet gaan doen wat er gevraagd wordt. Dit is een kwestie van trainen, misschien is het dan ook verstandig een cursus te volgen bij een hondenschool. Voor jou zelf ook erg interessant want je leert er erg veel over honden en voor Snowy is het ook erg leuk. Maar voor nu misschien nog te vroeg, dan leg je misschien net te veel druk op Snowy laat hem eerst nog even wennen aan de nieuwe situatie.

Bij Joep heeft het ook wel een paar maandjes geduurd voordat hij zich echt op zijn gemak voelde.

Maar hij luisterde in het begin juist heel goed, nu durft hij steeds meer streken uit te halen.

Bij ons duurde het ook een tijdje voordat Juul ook echt zichzelf was. Pas na een paar maanden was dat zo. Toen durfde ze ook ineens streken uit te halen  We dachten ook altijd dat ze niet kon blaffen, maar dat kwam dus gewoon omdat ze nog niet zichzelf was want na een paar maanden kon ze het ineens wel. Nu is ze echt waaks geworden en kan ze flink blaffen als iemand 's nachts thuis komt.

Perdie is nu ongeveer 6 maanden bij ons. En ook al had ik het gevoel dat ze zich wel goed voelde in het begin merk ik nu dat ze zich écht thuis voelt. Perdie was van veel dingen bang (ook in huis) en nu heeft ze daar al véél minder last van. Ze gaat wel nog steeds alleen met mij wandelen (dus niet met iemand anders van het gezin) maar ook dat zal gewoon tijd nodig hebben. Ik ga al vanaf ze hier 2 maanden is naar de hondenschool en ik merk dat dat echt wonderen doet. Ze wordt daar gesocialiseerd met andere honden en ze heeft daar echt geleerd om stilletjes aan andere mensen te vertrouwen en ook mij vertrouwd ze nu volledig! Veel succes en plezier ermee!!