Wanneer gaat een pup je ( h)erkennen?

Beetje stomme vraag misschien maar ik heb weleens ergens gelezen dat een pup zijn baas (bazen) pas echt helemaal gaat(h)erkennen met een maand of 5 á 6.
Natuurlijk weet de pup al eerder wel wie je bent, maar ik bedoel ermee dat hij dan echt helemaal voor je gaat
Dus b.v. als ik ergens op visite ga en ik zou opstaan dat hij dan ook daadwerkelijk ook meteen opstaat om met je mee te gaan.

ben je mal, je hond herkent je al na een paar dagen, als jij een band goed opbouwt, en je pup je vertrouwd dan is dat al na een paar dagen hoor, hier tenminste wel.

vanaf dat je pup binnen komt, en jij de eerste drie maanden alle aandacht verzorging geeft, en een goede band bij de pup aanleert, dan zal die je zijn hele leven jouw maatje blijven, zo is het hier altijd gegaan. bij iedere hond, de eerste drie maanden zijn zo belangrijk in het leven van je hond, dat is niet meer uit te wissen, ook de andere kant he, als je niets van je hond wilt hebben, dan zal de volwassen hond zich ook van jou afkeren, heus geloof me maar, veel vertrouwen geven, zorg en spel , alles, opvoeding, jouw hond zal zijn verdere leven jouw als baas zien.

Ben het met Willemijn eens!

Ik ben het ook met de rest eens, het kan echt al na een paar dagen, desnoods enkele weken Eens die band er is, zoekt de pup je constant.

Onze Digger en Bayco hingen mij gelijk aan mijn broek.
Maar onze Nanu begint er nu pas mee, hij is bijna 6 maandjes.
Ook reageert hij nu heel snel op zijn naam, terwijl ik eerder een hele dikke middelteen(vinger) van hem kreeg, hihihi

Ik kreeg een herplaatspup en binnen een paar dagen (h)erkende hij me al als eigenaar. Ik ben overdag ook veel thuis, dus de band was er ook snel. Ik moet oppassen dat hij niet te aanhankelijk wordt, want hij volgt me overal. Ik probeer ons af en toe te scheiden, nu gaat hij ook steeds meer zijn eigen ding doen.

Ook moet ik zeggen dat onze Bogie zeer mensgericht is, het maakt bijvoorbeeld niet uit wie er 'zit' tegen hem zegt of hem enthousiast bij hem roept, of het de buurman is of mijn moeder, hij luistert naar iedereen.

O joh, dat is er meteen al...
Vooral met Jentho ging dat enorm snel, met Odie iets minder snel, maar ik ben ook zijn 4de baasje en toen was hij nog maar 2 jaar..
En met Eeltje ging dat ook meteen..

Ook ik denk meteen, dit moet je niet verwarren met vertrouwen, de pup weet met wie hij gekomen is en wil ook met diegene weer mee.
Mijn zus had bij ons in het dorp een berner sennen pup gehaald, aangezien zij anderhalf uur verder wonen zijn ze hier nog even langs gereden. Hele zekere pup, maar als het hem even teveel werd, met Bink zocht hij echt steun bij mijn zwager en ging tegen zijn benen aan zitten. Dit terwijl hij pas 10 minuten bij hun was. Er was duidelijk verschil hoe hij reageerde op mij als op mijn zwager en zus.
Tuurlijk moet het vertrouwen nog groeien, maar hij wist heel goed dat zij degene waren, bij wie hij hoorde.
Toen zij opstonden liep hij dan ook gelijk weer met hun mee, echt heel bijzonder.

Bij Zoran is het toch anders, natuurlijk weet hij wie we zijn maar ik merk nu hij wat "ouder" wordt hij meer aanhankelijker wordt.
Vanaf dat we hem hebben was hij makkelijk, liet hem even alleen en dat was totaal geen probleem hij gaf geen kik. Maar nu merk ik dat hij steeds bij me wil zijn, als ik naar de toilet ga dan gaat hij voor de deur liggen en als ik even wegga dan hoor ik hem blaffen en als ik terugkom ligt hij nog steeds voor de deur waar ik door naar buiten ben gegaan.

En ik had echt ergens gelezen dat de (h)erkenning met 5 á 6 maanden komt.

Ja ik was en ben degene die mijn hond vanaf pup zijnde verzorgde en als puppy zocht hij mij ook telkens op hoe lief mijn zoons ook voor hem waren en de rest van de familie daar ging hij wel naar toe en hij is echt een allemans vriendje maar ik ben toch wel die ene waar hij het meest contact mee zocht en zoekt